Image default
Πρώτο Θέμα

Ώρα για πολιτική δράση διαρκείας

Ώρα για πολιτική δράση διαρκείας

Οδεύει η Ελλάδα προς την καταστροφή; Είναι σαφές ότι το πολιτικό σύστημα απέτυχε να αντιδράσει εγκαίρως στην απειλή των ακραίων φαινομένων εντός και εκτός του Ελληνικού Κοινοβουλίου και για αυτό τα εξτρεμιστικά κόμματα φαίνεται να είχαν την πρωτοβουλία των πολιτικών κινήσεων.

Κατά το παρελθόν, το πολιτικό αδιέξοδο είχε προκαλέσει επανειλημμένες προειδοποιήσεις από τους Ευρωπαίους ηγέτες ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να βρεθεί έξω από το ευρώ αν δεν τηρήσει τις περικοπές δαπανών και των οικονομικών μεταρρυθμίσεων που προβλέπονται για τη δανειοδότηση – το μόνο που κρατά την Αθήνα ακόμα και τώρα από μια άτακτη χρεοκοπία. Τώρα η απειλή είναι ακόμα πιο χειροπιαστή και έχει γεννηθεί εκ των έσω.

Πώς φτάσαμε όμως εδώ; Οι αιτίες βρίσκονται σε βασικές αλήθειες της ελληνικής πολιτικής ζωής.

Η πρώτη είναι η καλλιέργεια του μίσους. Μια κληρονομιά του εμφυλίου πολέμου του 1946 – 1949 ήταν οι επίμονες και ταπεινωτικές διώξεις της αριστεράς. Η ελληνική κοινωνία στη δεκαετία του 1950 ήταν βαθιά ιεραρχική με λάβαρο την οικογένεια και την τάξη.

Κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, μια άλλη ιεραρχία τέθηκε σε εφαρμογή. Οι αριστεροί και άλλοι διαφωνούντες θεωρήθηκαν επικίνδυνα και αντεθνικά άτομα και διώχτηκαν από ένα μηχανισμό καταπίεσης που διαλύθηκε μόνο μετά την πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974. Η ρητορική του μίσους συναντάται ακόμα και σήμερα. Η ελληνική δημόσια ζωή είναι ακόμα θεατρινίστικη και δηλητηριώδης. Τα κόμματα της αριστεράς μιλούν για τη διάσωση της ΕΕ ως «βάρβαρη πράξη» και «έγκλημα». Οι ακροδεξιοί αποκαλούν τους φιλο-Ευρωπαίους ηγέτες «προδότες» και «συνεργάτες». Η ρητορική τους σπάνια ασχολείται με το τι προκάλεσε την κρίση χρέους ή πώς μπορεί να επιλυθεί. Ο σχηματισμός μιας συμμαχίας θα έθετε σε αμφισβήτηση φαίνεται την συνολική οργή όλων μας.

Ο ανταγωνισμός έχει άνοιξει το δρόμο για μια ακόμα αλήθεια: η άνοδος της πλειοψηφικότητας. Η Ελλάδα έχει ένα φιλελεύθερο Σύνταγμα από το 1864. Οι αντιπαλότητες αριστεράς και δεξιάς, όμως, έφεραν συνταγματικές επιταγές και ισορροπίες στο χείλος της ιστορικής λήθης. Αυτό καθιστά μια κυβέρνηση συνεργασίας εξαιρετικά δύσκολη. Η δημόσια ζωή είναι ριζικά πολιτικοποιημένη και υποταγμένη. Η παροχή δημόσιων υπηρεσιών και αγαθών είναι τελικά στα χέρια υπουργών της κυβέρνησης. Οι κυβερνήσεις διορίζουν τους επικεφαλής του δικαστικού σώματος με κομματικά κριτήρια. Το αποτέλεσμα είναι ένα δυσλειτουργικό διοικητικό σύστημα που εξαρτάται από την πολιτική για τα πάντα.

Η τρίτη πολιτική αλήθεια είναι η πτώση του Τύπου. Μέχρι το 1989, το ραδιόφωνο και η τηλεόραση ήταν το μονοπώλιο της κυβέρνησης. Μετά από μια σειρά ασαφών δικαστικών μαχών συγκεκριμένοι επιχειρηματίες άρχισαν την μετάδοση τηλεοπτικών προγραμμάτων. Ουσιαστικά έκλεβαν τις συχνότητες. Η κυβέρνηση τότε δεν αντέδρασε. Οκτώ σταθμοί είχαν λάβει «προσωρινές άδειες» το 1993, που ανανεώθηκαν το 2007. Το ανώτατο δικαστήριο αποφάνθηκε το 2010 ότι οι προσωρινές άδειες ήταν αντισυνταγματικές. Η απόφαση δεν επέφερε καμία αλλαγή. Οι πολιτικοί φοβούνταν να ταράξουν τα νερά. Πώς υπογραμμίζει το επεισόδιο αυτό την πτώση του Τύπου; Οι τηλεοπτικοί σταθμοί απορρόφησαν εν τω μεταξύ τα έντυπα μέσα ενημέρωσης χωρίς να τηρούν τους κανόνες για αντικειμενικότητα και μετριοπάθεια. Οι παρέμβασεις των ιδιοκτητών παραμένουν κραυγαλέες και ιδιοτελείς. Τα λόγια των πολιτικών αναπαράγονται και ενισχύονται από τους δημοσιογράφους της τηλεόρασης. Υπάρχει μικρό περιθώριο για προβληματισμό ή συναίνεση.

Η καλλιέργεια του μίσους, η άνοδος της πλειοψηφικότητας και η εξαφάνιση του Τύπου εξηγούν από κοινού την παρούσα παράλυση ενώπιω της κρίσης. Η ελληνική πολιτική έχει ιδιωτικοποιηθεί. Αδίστακτοι πολιτικοί, κυνικά συνδικάτα και τα μέσα ενημέρωσης κρατούν σε ομηρία τη δημόσια ζωή μας. Λίγο νοιάζονται για το χρέος και ακόμη λιγότερο για τη μεταρρύθμιση. Δεν βλέπω κανένα να συμμερίζεται την κρισιμότητα αποφυγής μιας καταστροφικής εξόδου από το ευρώ. Δεδομένων των εξωφρενικών κερδών τους, η εσωτερική κατανομή των πόρων είναι πολύ πιο σημαντική γι ‘αυτούς από το συνολικό μέγεθος της πίτας.

Γι ‘αυτό τα δύο παραδοσιακά κύρια πολιτικά κόμματα κατέρρευσαν στις εκλογές και στις δημοσκοπήσεις. Είναι σύμβολα της ανικανότητας και της διαφθοράς. Δεν έχουν το ηθικό κύρος να ζητάνε θυσίες. Το εκλογικό σώμα έχει βαρεθεί τη λιτότητα, αλλά είναι έξω φρενών που καθοδηγείται ακόμα από εκείνους που προκάλεσαν το πρόβλημα κατά τρόπο αθέμιτο. Έτσι ακόμα κι αν το 80 τοις εκατό του εκλογικού σώματος θέλει να μείνει στο ευρώ, 68 τοις εκατό ψήφισαν κόμματα που αντιτίθενται στο μνημόνιο. Αυτός ήταν ο τρόπος τους να ψηφίσουν υπέρ της αλλαγής.

Το παλιό έχει πεθάνει, αλλά το νέο δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Λίγοι περίμεναν την ραγδαία αποδυνάμωση των σοσιαλιστών και των συντηρητικών, οι οποίοι εισέρχονται στην προεκλογική εκστρατεία εντελώς στερημένοι από ενέργεια και ιδέες. Ο αναίσχυντος λαϊκισμός της ριζοσπαστικής αριστεράς μπορεί να εξασφαλίσειν μια στιγμιαία αυξημένη υποστήριξη αλλά μπορεί να οδηγήσει μόνο σε θεαματική αποτυχία. Η ελληνική κρίση είναι πλέον βαθιά πολιτική.

Η απάντηση βρίσκεται μόνο στην εμφάνιση νέων και αξιόπιστων πολιτικών κομμάτων. Θα πρέπει να αποσκοπούν στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους δημοκρατικούς θεσμούς μας, στην εξυγίανση των μέσων μαζικής ενημέρωσης, στην τιμωρία της διαφθοράς και στην ελπίδα για μια παραγωγική και ανταγωνιστική οικονομία. Το ελληνικό εκλογικό σώμα είναι σοφό όταν απαιτεί πλήρη και ταχεία ανανέωση.

Σχετικα αρθρα

Ένας χρόνος πριν από το Brexit

admin

FAZ: Η Αθήνα πιέζει για χαμηλότερους στόχους

admin

Οι Μακιαβέλι της Ιταλίας παίζουν ένα αδίστακτο παιχνίδι

admin

Πόσο κοστίζει να ζει κανείς σαν μεγιστάνας

admin

Οι παγκόσμιες τάσεις που θα διαμορφώσουν το μέλλον του κόσμου

admin

Πως το «Inferno» των ιταλικών τραπεζών απειλεί να τινάξει στον αέρα την Ευρωζώνη

admin

Τι σημαίνει η αποχώρηση της Merkel για τη Γερμανία και τους συμμάχους της

admin

Μπαρόζο : Η Ευρώπη βγήκε ισχυρότερη από την κρίση

admin

Πώς θα αντιδράσει η Γερμανία στον Macron;

admin

H αιτία του «πανικού» σε ΧΑ και ομόλογα

admin

Οι δεσμεύσεις για το χρέος, και οι αμφιβολίες…

admin

Μάριο Ντράγκι: «Το ευρώ είναι μη αναστρέψιμο»

admin

Η προκατάληψη χρέους της Ευρώπης πνίγει τις μικρές επιχειρήσεις

admin

Ένα κομματικό σύστημα σε συνεχή μετάλλαξη

admin

Πως «εξαφανίστηκαν» η JPMorgan και η Goldman

admin

Οι 10 προκλήσεις της εξωτερικής πολιτικής για το 2019

admin

X.Σταϊκούρας: Το Κυβερνητικό Σχέδιο Επανεκκίνησης της Ελληνικής Οικονομίας

admin

Ελλείψεις προϊόντων λόγω capital controls – Σοκ -70% στο λιανεμποριο

admin