Image default
Πρώτο Θέμα

Η τρόικα για σκι και ο ΣΥΡΙΖΑ στο βουνό…

Η τρόικα για σκι και ο ΣΥΡΙΖΑ στο βουνό...

Εν αρχή ην ο ΣΥΡΙΖΑ. Μετά, με βραχεία κεφαλή, έρχεται η τρόικα. Τόσο το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης όσο και οι κ. κ. Τόμσεν, Μόρς, Μαζούχ και Σία – με λίγη βοήθεια από τον χειμερινό σκιέρ Τόμας Βίζερ! – καθόρισαν με πρωτοβουλίες τους τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών. Και κούνησαν ένα τοπίο που φαινόταν, αν όχι παγωμένο, πάντως παγιωμένο. ΣΥΡΙΖΑ και τρόικα δημιούργησαν ερωτηματικά. Από την απάντησή τους προκύπτει μια εικόνα όχι μόνο τι προοιωνίζεται ο Δεκέμβριος στην Ελληνική πολιτική αλλά και πως θα κυλήσει το 2014.

Το πρώτο και κύριο ερώτημα είναι η πρόταση μομφής. Γιατί σε αυτή τη φάση; Η απάντηση δεν έχει να κάνει ούτε με το Τέξας ούτε με τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ. Υπουργός που κάθισε στα κυβερνητικά έδρανα το περασμένο Σαββατοκύριακο απεκόμισε την εντύπωση ότι «η Κουμουνδούρου αλλάζει ρυθμό. Αυτοί δεν ενδιαφέρονται πλέον για την ανατροπή της κυβέρνησης, αλλά πάνε στη λογική του ώριμου φρούτου. Θα περιμένουν. Απλώς η στροφή ντύθηκε με ένα πολιτικό πυροτέχνημα, την πρόταση δυσπιστίας, ώστε να δημιουργηθεί ένταση και προπέτασμα καπνού…»

Η ανάλυση έχει πολιτική λογική. Δεν ανταποκρίνεται όμως στην αλήθεια. Και έρχεται να υπενθυμίσει ότι ο Σύριζα είναι και πολιτικά παρεξηγημένος ως προς τη στρατηγική του, αλλά και άγνωστος πλανήτης για τους αστροφυσικούς της ελληνικής πολιτικής που αγωνίζονται να βγάλουν άκρη με το τηλεσκόπιο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε πρόταση μομφής γιατί έπρεπε να το κάνει. Έπρεπε δηλαδή να καταγράψει να καταγράψει την πλήρη αντίθεσή του με την κυβερνητική πολιτική – κάτι που συνιστά κεντρική προγραμματική του θέση αλλά και τον λόγο της ύπαρξής του. Με όρους πολιτικού χρονοδιαγράμματος, αυτό μπορούσε να γίνει μόνο τώρα. Τον Δεκέμβριο έρχεται ο προϋπολογισμός. Και τον Ιανουάριο ξεκινάει – όσο απίστευτο και αν ακούγεται στο παρόν κλίμα – η ελληνική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο εξάμηνο που θα διαρκέσει, ακόμα και οι πλέον θερμοκέφαλοι αποκλείουν εκλογές. Ο πολιτικός χρόνος παγώνει, μπαίνοντας σε αγκύλες. Άρα ότι έπρεπε να γίνει, έπρεπε να γίνει τώρα. Έτσι απλά.

Ερώτημα δεύτερο: Θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ εκλογές: Η προτιμά το πιο αργό τέμπο: Όσο και αν φαίνεται παράξενο ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει εκλογές – το συντομότερο. Το ταιμινγκ δεν ενδιαφέρει. Η επιθυμία για την δεν είναι άσχετη με την ορμή της νεότητας που διακρίνει τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα και τη ηγετική ομάδα της Κουμουνδούρου. Αλλά και με την συνειδητοποίηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πλαφόν ως προς τις επιδιώξεις του σε ποσοστά. ΑΝ, για μια στιγμή, δούμε τα πράγματα με την οπτική γωνία των τσιπραίων, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι δεν «βλέπουν» αυτοδυναμία. . Μπορεί να ηδονίζονται με «πληροφορίες» για την περίφημη δημοσκόπηση της αμερικάνικης πρεσβείας που εμφανίζει τον ΣΥΡΙΖΑ μπροστά και τον Τσίπρα καταλληλότερο για πρωθυπουργό. Ωστόσο, η δημοσκόπηση αυτή απλώς δεν υπάρχει! Οι δημοσκοπήσεις που έχουν στα smartphones του οι συνεργάτες του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ τους δίνουν ένα ποσοστό της τάξης του 30% και μια διαφορά τριών ή τεσσάρων μονάδων από την ΝΔ. Ακόμη κι αν υποθέσουμε, όπως κάνουν ευνοϊκά διακείμενοι προς την Κουμουνδούρου αναλυτές, ότι υπάρχει ενσωματωμένη στο ποσοστό αυτό μια κρυφή υπεραξία – όπως, τηρουμένων των αναλογιών, έγινε με το ΠΑΣΟΚ το 2009 που εκτινάχθηκε πολύ πάνω από τις εκτιμήσεις – η υπεραξία αυτή δεν οδηγεί σε καμία περίπτωση σε αυτοδυναμία. Άρα, το ζητούμενο είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας.

Με τον Καμμένο; Όχι. Δεν τον Θέλουν. Είναι η λύση της τελευταίας καταφυγής. Με τη ΔΗΜΑΡ; Αναγκαστικά, αλλά το πιθανότερο είναι ότι τα κουκιά δεν θα φτάνουν ή θα είναι οριακά. Άρα θα χρειαστεί και τρίτος εταίρος. ΤΟ ΚΚΕ είναι μάλλον απίθανο να μπει σε τέτοιο ρόλο. Μένει – όσο και αν φαίνεται παράξενο – Το ΠΑΣΟΚ. Η Κουμουνδούρου εκτιμά ότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν θα αντέξει και θέλει να μετατρέψει την εκτίμηση σε αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία. Αυτό εξηγεί την επίταση στοχοποίησης του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ – πριν με τη λίστα Λαγκάρτ και τώρα με τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Στον ΣΥΡΪΖΑ δεν φαίνεται να έχουν κάποιο ιδιαίτερο στοιχείο για το θέμα αυτό, όσο και αν υποτίθεται ότι φυλάνε τα χαρτιά τους για την Εξεταστική. Ως βασικό επιχείρημα για την ευθύνη του Βενιζέλου αναφέρεται το γεγονός ότι δεν τον υπεράσπισε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος! Ασχέτως όμως αυτού, η διάθεση είναι να φθαρεί ο Βενιζέλος. Και αυτή συνδέεται με μια αλλαγή τακτικής. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ – ασχέτως τι θα γίνει με την Τζάκρη. Θα ήθελε να συνεργαστεί με ένα ΠΑΣΟΚ με άλλον αρχηγό μετά τις βουλευτικές εκλογές. Στη Κουμουνδούρου αρέσουν τοποθετήσεις όπως αυτές που ακούγονται από διάφορα στόματα: από Κώστα Σκανδαλίδη μέχρι Θάνο Μωραϊτη. Ο πρώτος αποκλείεται το να πάσει στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως αποκλείεται και να ρίξει την κυβέρνηση. Δεν θέλει όμως τον ΠΑΣΟΚ ως εταίρο της ΝΔ μετά τις ερχόμενες εκλογές. Με την οπτική αυτή, στο ΠΑΣΟΚ επιφυλάσσεται ρόλος πίβοτ στο νέο πολιτικό σκηνικό που δημιουργείται. Από δεξιά ή από αριστερά, όλοι το περιλαμβάνουν στους σχεδιασμούς τους!

Πόσο άνετος είναι ο Τσίπρας με τα εσωκομματικά του; Πολύ. Οι συνεργάτες του αντιμετωπίζουν νηφάλια τον Παναγιώτη Λαφαζάνη ως κάποιον που είναι αρνητικός απέναντι στον Τσίπρα γιατί του πήρε τη σειρά όταν ο Αλέκος Αλαβάνος τον πρότεινε για την προεδρία. Και θεωρούν ότι δεν έχει στομάχι να αμφισβητήσει τον Τσίπρα με ουσιαστικό χρόνο. Αντιθέτως, είναι υπαρκτή η ανησυχία για τον Αλέκο Αλαβάνο, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την ανάδυση ενός αριστερού Μετώπου υπέρ της δραχμής. Ο Τσίπρας και οι συν αυτώ ήθελαν και θέλουν το Τέξας δεν είναι ατύχημα! – να διεκδικήσουν την εξουσία σε μια Ελλάδα του ευρώ. Το αχνό σχέδιο σε μια τέτοια περίπτωση είναι να ασκηθεί πίεση σε διάφορες μεγάλες εστίες φοροδιαφυγής και να ξεκινήσει μια διαπραγμάτευση με την Ευρώπη για το πρόγραμμα, με αργούς όμως ρυθμούς και χωρίς δραματικές κορυφώσεις. Άλλωστε, για κυβέρνηση συνεργασίας είναι η προοπτική. Όλα αυτά ενώ σχεδιάζεται νέος γύρος επιθέσεων όσο «Σύστημα» με απόφαση να «σηκωθεί» το θέμα της μετάβασης στα ψηφιακά. Η κυβέρνηση θέλει να εκπέμπουν όλοι μέσω Digea για να εισπράξει καμιά 300αριά εκατομμύρια ευρώ από τις άδεις; Κινητής τηλεφωνίας 4G. Εξ ού και ακολουθούν αναγκαστικά τα κανάλια. Η πολυετής εκκρεμότητα της αδειοδότησής τους όμως δεν συναρτάται με την αναγκαστική μετάδοση, για την οποία θέλει να τα χρεώσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια διάταξη που , ειρήσθω εν παρόδω, την ψήφησε η ΔΗΜΑΡ!

Κατά τα λοιπά, στο επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν εκ τον υστέρων προβληματισμοί για το φθινοπωρινό άνοιγμα προς κάποια συστημικά ΜΜΕ και η αίσθηση ότι ό περίπατος που έγινε εκεί ίσως δεν ωφέλησε. Μένει να φανεί πως θα εκφρασθεί αυτό. Την ώρα που υπάρχει αντίστοιχα η εντύπωση – για εσωτερική, πάντως, κατανάλωση – ότι οι ακρότητες της «Αυγής» και οι ανακοινώσεις του Γραφείου Τύπων κατά των «ΝΕΩΝ» και του Δημήτρη Χατζόπουλου – για την γελοιογραφία που σατίριζε την παράσταση της Ζωής Κωσταντονοπούλου και της Ραχήλ Μακρή στα κάγκελα του Ραδιομεγάρου – δείχνουν ερασιτεχνισμό και συμπεριφορά επιπέδου κόμματος που είναι 4 – 5% και όχι στο 27-30%. Ούτος η άλλως , πάντως ο Τσίπρας και οι δικοί του λειτουργούν με τη μεταφυσική περίπου βεβαιότητα ότι η δημοσκοπική δυναμική λειτουργεί υπέρ τους, ότι και να λέγεται στη Βουλή από τον Βενιζέλο ή τον Σαμαρά. Εντύπωση που ενισχύεται όταν διάφοροι τραπεζίτες ψάχνουν διακριτικά το κινητό του Γιάννη Βαρουφάκη. Φυσικά, η πολιτική δεν μπαίνει στον αυτόματο πιλότο.

Στην κυβέρνηση δεν υπάρχει πλέον έκπληξη για την επιθετικότητα του ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και σε τομείς όπου είχαν γίνει κάποιες διακριτικές βολιδοσκοπήσει. Υπουργός που τη δοκίμασε μιλούσε κατ΄ιδίαν για «αλητάκια». Αλλά η απότομη χειροτέρευση των σχέσεων με την τρόικα αποτελεί ψυχρολουσία, ενώ η ιστορία του φόρου ακινήτων αντιμετωπίζεται ως περιπέτεια και προκαλεί νευρικότητα. Η συσσώρευση αγωγών και το βάρος νομολογίας για το περιβόητο χαράτσι της ΔΕΗ καθιστούσε αναγκαία την αντικατάστασή του. Αλλά η μετατροπή της νέας ρύθμισης σε «φούτμπολ» μεταξύ βουλευτών έχει κινδύνους. Την Πέμπτη το βράδυ, ήταν οι βουλευτές των αστικών κέντρων, ιδίως δε της Α’ και της Β’ Αθήνας που ήταν αλαφιασμένοι σε λογική « πήρε ότι ήθελε ό Τζαμτζής και την πατήσαμε εμείς…» Μένει να φανεί αν το εργόχειρο από τον αργαλειό Χρύσανθου και βουλευτών ΝΔ και ΠΑΣΟΚ περνάει από τον Στουρνάρα και την τρόικα.

Το Διεθνές τοπίο έχει όντως πολλά ερωτηματικά. Όπως επισημαίνουν σε σημείωμά τους ξένοι αναλυτές που παρακολουθούν τα τεκταινόμενα εν Αθήνας, έχει και μα ιδιαιτερότητα. Ούτε η κυβέρνηση ούτε η τρόικα πιέζονται να συμφωνήσουν. Η Ελλάδα, όπως υπογραμμίζουν, δεν έχει να αποπληρώσει βαριά ομόλογα ως το τέλος του 2013 – κάποια T-bills, έντοκα γραμμάτια που λήγουν, μπορούν εύκολα να ρολάρουν.

Η πρώτη κάπως δύσκολη ημερομηνία είναι η 11η Ιανουαρίου , που συμπίπτει με λήξεις ομολόγων 1,85 δις. που διακρατούν η ΕΚΤ και διάφορες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης και αυτά όμως μπορούν να καλυφθούν με T-bills. Υπο την έννοια αυτή, υπάρχει περιθώριο για παζάρι, με τον Στουρνάρα να επιμένει στα νούμερα του και στους τροϊκανούς να μην δέχονται τις άσπρες τρύπες – δηλαδή τη βελτίωση των μεγεθών, επειδή θα τσιμπήσει η ανάπτυξη και θα πάνε καλύτερα τα έσοδα.

Η εκτίμηση των ίδιων των ξένων αναλυτών είναι ότι δεν θα έχουμε διευθέτηση πριν συγκροτηθεί η νέα γερμανική κυβέρνηση. Φάνηκε και από την επιφυλακτικότητα της Άγκελα Μέρκελ όταν έλαβε από τον Αντώνη Σαμαρά στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Οκτωβρίου το σημείωμα που είχε διαμορφωθεί σε συνεννόηση με τον Βαγγέλη Βενιζέλο και το είχε δουλέψει ο Σταύρος Παπασταύρου. Φυσικά, το αν οι Γερμανοί είναι απλώς επιφυλακτικοί ελλείψει κυβέρνησης ή αν έχει επηρεαστεί το κλίμα από μια αίσθηση των ξένων ότι τα διαρθρωτικά δεν προχωράνε, ιδιωτικοποιήσεις δεν προκύπτουν και τα προαπαιτούμενα εκκρεμούν, είναι κάτι που θα φανεί στη πορεία. Οι αγορές όμως, μόνιμος πρόδρομος δείκτης για τα μελλούμενα, συνεχίζουν να κάνουν πάρτι με την Ελλάδα – όπερ σημαίνει ότι βλέπουν θετική κατάληξη.

Στην πραγματικότητα, πέρα από την ασταθή ισορροπία μεταξύ κυβέρνησης και των βουλευτών της συμπολίτευσης – που θα κριθεί σε φόρο ακινήτων και προϋπολογισμό – το κρίσιμο μέτωπο του Δεκεμβρίου είναι στο τραπεζικό τομέα καθώς αναμένεται το νέο πόρισμα της BlackRock για την κατάσταση των τραπεζών. Από δώ θα κριθεί αν όλα βαίνουν καλώς μετά την ανακαιφαλαιοποίηση και αν το μαξιλάρι 8-10 δις. από τα 50 που είχαν προβλεφθεί είναι αναγκαίο η όχι. Στην Τράπεζα της Ελλάδος επιμένουν ότι οι τράπεζες είναι υγιείς και εξασφαλισμένες και μάλιστα ενόψει του ελέγχου από την ΕΚΤ που θα ολοκληρωθεί τον φθινόπωρο του2014 και θα περιλαμβάνει και τις τέσσερις μεγάλες ελληνικές τράπεζες οι οποίες περιλαμβάνονται όλες μεταξύ των 130 συστημικών. Το να παραμείνει ο έλεγχος του τραπεζικού συστήματος σε ελληνικά χέρια θεωρείτε από πολλούς κρίσιμο για τη χώρα και δεν είναι τυχαία η κατ’ ιδίαν φράση κορυφαίου έλληνα τραπεζίτη ότι « η χώρα δέχεται επίθεση αυτή τη στιγμή».

Αν, πάντως, η προεδρία της ΕΕ τείνει να λειτουργήσει ως σταθεροποιητής στο πολιτικό τοπίο, η διευθέτηση ως σταθεροποιητής στο πολιτικό τοπίο, η διευθέτηση των οικονομικών θεμάτων – δημοσιονομικό κενό 2014, χρηματοδοτικό κενό 2014-2016, χρέος, τράπεζες – μετακυλίεται εκ των πραγμάτων για τον επόμενο χρόνο.

Σχετικα αρθρα

Έτοιμοι για… πάρτι οι λαθρέμποροι καυσίμων!

admin

Το τελευταίο στάδιο του εύκολου χρήματος της Ευρώπης

admin

Πτώση 2,57% στις Τράπεζες, λόγω ΕΤΕ (-4%) και Eurobank (-6%)…

admin

Η ανησυχητική στροφή της Γερμανίας στον κρατικό καπιταλισμό και το “μπαζούκα” των 1,3 τρισ. ευρώ

admin

Η Μέρκελ αψηφά τους επικριτές της για το προσφυγικό

admin

Αντιμετωπίζοντας την τέλεια καταιγίδα της Ευρώπης

admin

ΕΚΤ : Επέκταση του «μπαζούκα» κατά 600 δισ. € (UPD)

admin

«Βομβα» 1,4 τρισ. Ε στις τράπεζες της Ευρώπης

admin

Οικονομολόγοι: Τέλειωσε το σπριντ της παγκόσμιας ανάκαμψης, αρχίζει το… σημειωτόν

admin

Η τραπεζική ένωση δεν αρκεί για να σώσει την ευρωζώνη

admin

Τι άλλαξε στην παγκόσμια οικονομία το 2019 σε πέντε γραφήματα

admin

Μ.Μόρις :”Η ΕΕ και το ΔΝΤ να τα βρουν πρώτα μεταξύ τους. Η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις”

admin

Η Ευρώπη δεν έχει φούσκες να φοβηθεί – προς το παρόν

admin

ICAP: Οι κλάδοι με τις περισσότερες προσλήψεις στην Ελλάδα

admin

Οι «αντιευρωπαίοι» της Ευρώπης

admin

Έρευνα ΙΟΒΕ: Οριακά τα βγάζουν πέρα δύο στους τρεις Έλληνες

admin

Πιο πλούσιοι από ποτέ οι Γερμανοί

admin

Μόνο μια μείωση 0,5% των επιτοκίων της Fed θα κάνει τη διαφορά

admin