Image default
Πρώτο Θέμα

Ρεαλισμός και φαντασία για τη βιωσιμότητα του χρέους

Ρεαλισμός και φαντασία για τη βιωσιμότητα του χρέους

Πολύ θα θέλαμε το χρέος μας να ήταν βιώσιμο. Η τρόικα, η Μέρκελ, ο Ντράγκι, ή ο Σόιμπλε, όλοι το ίδιο θα θέλανε. Ευτυχώς ή δυστυχώς, η βιωσιμότητα του χρέους δεν είναι σαν τις εγκυμοσύνες, που είτε είσαι είτε δεν είσαι. Έχει πολλά να κάνει με το πώς ορίζεις τη βιωσιμότητα.

Και πάνω σε αυτό ακριβώς βασίστηκαν αυτοί οι οποίοι αποφάσισαν το πρόγραμμα στήριξης της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία τρία χρόνια.

Το μέγεθος του χρέους, ή το ποσοστό του επί του ΑΕΠ, ακαδημαϊκή μόνο σημασία έχουν. Το πρώτο μέλημα της τρόικας ήταν και παραμένει η αποτροπή της μετάδοσης της κρίσης. Και εφόσον αυτό επιτυγχάνεται, τότε το χρέος είναι βιώσιμο. Τόσο απλά. Οπότε το πραγματικό θέμα είναι αν έχει αποτραπεί η μετάδοση της κρίσης, ή όχι.

Το ΔΝΤ επανειλημμένως έχει χτυπήσει καμπανάκι για την πορεία του ελληνικού προγράμματος , εκτιμώντας πως τη φετινή χρονιά θα λείψουν 4,4 δισ. ευρώ και 5,6 ακόμα δισ. μέσα στο 2015.

Την ίδια στιγμή, παρά το γεγονός ότι το ΔΝΤ χρυσώνει λίγο το χάπι λέγοντας ότι θα μετριαστεί κάπως η ύφεση, δεν βλέπει πολλές δυνατότητες ανάπτυξης στο μέλλον. Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο και η συνεχιζόμενη μείωση της κρατικής και ιδιωτικής κατανάλωσης το μόνο το οποίο κατορθώνουν είναι η διαιώνιση της ύφεσης. Με άλλα λόγια, οι υποθέσεις των μνημονίων, οι οποίες προέβλεπαν επιταχυνόμενη ανάπτυξη μετά το 2014 και αυξανόμενα πρωτογενή πλεονάσματα, αμφισβητούνται από ένα μέλος της ίδιας της τρόικας. Αν αμφισβητούνται οι υποθέσεις, τότε σίγουρα ελάχιστες ελπίδες έχουν να επιτευχθούν οι στόχοι μείωσης του χρέους. Οπότε το ΔΝΤ με διπλωματικό τρόπο πετάει το μπαλάκι στην Ε.Ε. και στις πιστώτριες χώρες της Ευρωζώνης.

Ο μύθος

Ο κ. Στουρνάρας φαίνεται να μην ανησυχεί για το χρηματοδοτικό κενό των επόμενων δύο ετών. Πιστεύει ότι δεν θα χρειαστεί να ενοχλήσει τους δανειστές μας, αλλά αντίθετα θα μπορέσει να αντλήσει κεφάλαια εκδίδοντας έντοκα γραμμάτια, ή βγαίνοντας στις αγορές ή ακόμα χρησιμοποιώντας το «μαξιλάρι» του ΤΧΣ. Αν ήταν ένα απλό πρόβλημα ταμειακών ροών, τότε σίγουρα θα μπορούσε να γίνει αυτό.

Για τις αγορές, το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο και δεν πρόκειται να γίνει βιώσιμο χωρίς μια γενναία μείωσή του, η οποία αναγκαστικά πλέον θα περιλαμβάνει και τους κρατικούς πιστωτές. Εκεί όμως είναι που τα πράγματα γίνονται λίγο πιο περίπλοκα. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας φοβούνται ακόμα την πιθανότητα μετάδοσης της κρίσης και την επίθεση των αγορών στην Ιταλία. Αν η Ιταλία βρεθεί στην κατάσταση να μην μπορεί πλέον να αναχρηματοδοτεί το χρέος της ύψους 2 τρισ. ευρώ, τότε η κρίση θα είναι πλέον ανεξέλεγκτη. Και η τρόικα, δεν είναι ακόμα σίγουρη για τον κίνδυνο μετάδοσης της κρίσης.

Ο πολιτικός κίνδυνος στο Νότο

Μέχρι στιγμής, τα περισσότερα πράγματα τα οποία θα μπορούσαν να έχουν βοηθήσει στη μετάδοση της κρίσης στην Ιταλία έχουν συμβεί, χωρίς όμως αυτή να έχει μεταδοθεί. Κουρεύτηκε το ελληνικό χρέος, έγιναν αλλεπάλληλες εκλογές σε Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία, κουρεύτηκαν οι τραπεζικές καταθέσεις στην Κύπρο. Τα περισσότερα ταμπού έσπασαν και λόγω της απειλής του κ. Ντράγκι ότι θα κάνει ό,τι χρειαστεί για να σώσει το ευρώ, η κρίση δεν μεταδόθηκε στο μεγαλύτερο από τους αδύναμους κρίκους, την Ιταλία. Αυτό όμως δεν μπορεί να διαρκέσει για πάντα.

Οι πιθανότητες πολιτικής κρίσης στην Ισπανία, μετά τα σκάνδαλα χρηματοδότησης των κομμάτων, ή η κατάρρευση των κυβερνήσεων συνεργασίας στην Ελλάδα, ή την Πορτογαλία, εύκολα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τις συνθήκες αυτόματης μετάδοσης της κρίσης στην Ιταλία. Οπότε γίνεται πλέον επιτακτικό να αντιμετωπιστεί κατ’ αρχάς το θέμα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, η μοναδική περίπτωση να αποφευχθεί η πολιτική κρίση στην Ελλάδα. Και πολιτική κρίση εύκολα θα υπάρξει στη χώρα μας, όπου η ανεργία, η υπερφορολόγιση, η ύφεση και η δαμόκλειος σπάθη νέων μέτρων απειλούν ανά πάσαν στιγμή την κατάρρευση της κυβέρνησης. Το ενδεχόμενο αυτό φοβίζει το Ταμείο, το οποίο υπενθυμίζει στην υπόλοιπη τρόικα ότι θα πρέπει να αναζητήσει τρόπους επίτευξης της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους.

Οπότε, είναι απαραίτητο να οριστεί εκ νέου το επίπεδο βιωσιμότητας του χρέους και θα πρέπει η Γερμανία κυρίως να αποφασίσει τι θα γίνει με το μέρος του χρέους το οποίο δεν είναι βιώσιμο. Το ΔΝΤ,  απλώς ήθελε να επιστήσει την προσοχή των υπόλοιπων μελών της τρόικας ότι η μετάδοση δεν έχει αποφευχθεί και το κόστος αντιμετώπισής της υπερβαίνει κατά πολύ την πραγματική βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

Σχετικα αρθρα

Ιστορική μείωση επιτοκίων από τη FED

admin

Η στροφή της Τουρκίας προς την ανατολή μπορεί να σταματήσει

admin

Ενώ η Γερμανία κοιμόταν…

admin

Οι δανειστές και ο… τρόμος του διπλού αδιεξόδου

admin

Βαρόμετρο οι αυτοδιοικητικές εκλογές στην Τουρκία

admin

Μπορεί αυτή η γυναίκα να δαμάσει το Game of Thrones της Ευρώπης;

admin

Πώς θα σπάσει ο γόρδιος δεσμός της κρίσης στην Ευρώπη

admin

Θα πουληθούν Εθνική Ασφαλιστική και Eurolife;

admin

Τα «ανομολόγητο» όνειρο της Κουμουνδούρου

admin

Πώς το καταλανικό δημοψήφισμα απειλεί την Ευρώπη

admin

Χ.Α: Κέρδισε τη μάχη, έχασε τον πόλεμο;

admin

Πέντε επιπλέον ανοιχτά μέτωπα μετά τον προϋπολογισμό…

admin

Ελληνική χρεοκοπία: Ίσως , Grexit όχι…

admin

Οι κανόνες του παιχνιδιού αλλάζουν για τους επενδυτές

admin

Καλή συνεδρίαση στις Τράπεζες (+3%) και κέρδη 0,49% για το ΓΔ

admin

Η Ιταλία εξακολουθεί να αποτελεί το σημαντικότερο προορισμό των ελληνικών εξαγωγών

admin

Κυβερνητική αντεπίθεση με… καταιγίδα παροχών

admin

14 δράσεις προτείνει ο ΣΕΒ για την ταχύτερη έξοδο από την κρίση

admin