Image default
Πρώτο Θέμα

Ιστορικός συμβιβασμός του ΣΥΡΙΖΑ με τους τραπεζίτες!

Ιστορικός συμβιβασμός του ΣΥΡΙΖΑ με τους τραπεζίτες!

Εξασθενούν οι φόβοι των τραπεζιτών και, ευρύτερα, της χρηματιστηριακής αγοράς ότι η ενδεχόμενη άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία θα επαναφέρει στο προσκήνιο το φάντασμα του ασφυκτικού κρατικού ελέγχου των τραπεζών, καθώς το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρίσκεται ένα βήμα πριν από έναν ιστορικό συμβιβασμό με τα ισχυρά συμφέροντα του εγχώριου τραπεζικού τομέα.

Μετά τη σημαντική συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον «αρχιερέα» του τραπεζικού συστήματος της ευρωζώνης, τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, τα δύο κορυφαία στελέχη του οικονομικού επιτελείου της Κουμουνδούρου, Γιάννης Δραγασάκης και Ευκλείδης Τσακαλώτος, είχαν μια επίσης σημαντική συνάντηση με τον Γιάννη Στουρνάρα. Τον άνθρωπο, που σύσσωμος ο ΣΥΡΙΖΑ λάτρευε να… μισεί, ως υπουργό Οικονομικών και για τον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας είχε ζητήσει να μην μεταπηδήσει στην Τράπεζα της Ελλάδος, αφήνοντας να εννοηθεί ότι, εάν αναλάβει καθήκοντα πρωθυπουργού, θα επιδιώξει να τον απομακρύνει.

Ο συμβολισμός αυτής της συνάντησης είναι σημαντικός: όχι μόνο γιατί μεταδίδει το μήνυμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να λειτουργήσει ως κυβέρνηση εν αναμονή και να παίξει το πολιτικό παιχνίδι με τους κανόνες του συστήματος. Αλλά και επειδή φαίνεται ότι εγκαταλείπει οριστικά τις σκέψεις για απομάκρυνση του κ. Στουρνάρα από την Τράπεζα της Ελλάδος, μια κίνηση που θα εκλαμβανόταν ως εχθρική από την ΕΚΤ, η οποία θα εκλάμβανε ως σοβαρό ατόπημα την απομάκρυνση ένας διοικητή τράπεζας – μέλους του Ευρωσυστήματος για πολιτικούς λόγους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, φαίνεται πλέον ότι απομακρύνεται οριστικά και από τις παλαιότερες θέσεις του, υπέρ της κρατικοποίησης των διοικήσεων των μεγάλων τραπεζών, προκειμένου να λειτουργήσουν υπό κυβερνητική καθοδήγηση, για την εφαρμογή ενός αναπτυξιακού σχεδίου.

Αυτοί οι σχεδιασμοί είχαν θορυβήσει έντονα τα κορυφαία στελέχη των συστημικών τραπεζών, καθώς γνωρίζουν ότι οι τράπεζες είναι αυτή την περίοδο ευάλωτες σε τέτοιες «επιθέσεις», καθώς έχουν λάβει τεράστια ποσά κρατικών ενισχύσεων και τα πλειοψηφικά πακέτα των μετοχών τους (με εξαίρεση την Eurobank) βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Τα σχέδια για κατάληψη… εξ εφόδου των τραπεζικών διοικήσεων από το ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον σαφές ότι δεν πρόκειται να υλοποιηθούν και δεν θεωρείται τυχαίο ότι ο Αλέξης Τσίπρας απέφυγε στη Θεσσαλονίκη κάθε σχετική αναφορά. Πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για άσκηση στενότερου ελέγχου στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, αλλά αυτό δεν ανησυχεί ιδιαίτερα τους τραπεζίτες, ενώ είναι αμφίβολο πόσο στενός μπορεί να γίνει αυτός ο έλεγχος, από τη στιγμή που το ΤΧΣ έχει ένα ιδιαίτερο νομικό καθεστώς και βρίσκεται έξω από τη σφαίρα των οργανισμών του δημόσιου τομέα, καθώς δημιουργήθηκε με κεφάλαια των διεθνών δανειστών και κατόπιν ειδικής συμφωνίας με την τρόικα.

Σε κάθε περίπτωση, οι τραπεζίτες ευελπιστούν ότι, αν έλθει η ώρα να αναλάβει τη διακυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, οι τρεις μεγάλες τράπεζες (πλην της Eurobank, όπου το ΤΧΣ ήδη έχει χάσει την πλειοψηφία των μετοχών) θα βρίσκονται κατά πλειοψηφία σε χέρια ιδιωτών και θα είναι ακόμη δυσκολότερο να γίνουν κυβερνητικές παρεμβάσεις. Αυτό μπορεί να συμβεί αμέσως μετά τα τεστ αντοχής, αν χρειασθούν νέες αυξήσεις κεφαλαίου, που θα καλυφθούν από ιδιώτες και θα αραιώσουν τη συμμετοχή του ΤΧΣ.

Αρχιτέκτονας του ιστορικού συμβιβασμού του ΣΥΡΙΖΑ με τους τραπεζίτες είναι, αναμφίβολα, ο Γιάννης Δραγασάκης, ο οποίος είχε σηματοδοτήσει έγκαιρα τη στροφή του κόμματος στη μετριοπάθεια, σε ό,τι αφορά τα θέματα των τραπεζών, σε μια περίοδο που ακόμη τα περισσότερα κορυφαία στελέχη του κόμματος μιλούσαν για κρατικό έλεγχο στις τράπεζες.

Ερωτηθείς σχετικά (από το «Βήμα»), ο κ. Δραγασάκης είχε κρατήσει σαφείς αποστάσεις από τις τραπεζικές κρατικοποιήσεις του παρελθόντος, δηλώνοντας ότι: «Δεν μιλάμε για κρατικό έλεγχο σαν αυτόν που εφάρμοσαν οι ελληνικές κυβερνήσεις στο παρελθόν για να εξυπηρετούν τους κομματικούς τους φίλους. Μελετούμε ένα σύστημα δημόσιου κοινωνικού ελέγχου και εποπτείας των τραπεζών, ο οποίος θα ισχύει για όλες τις τράπεζες, ανεξάρτητα από το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς, λαμβάνοντας υπόψη και τα ισχύοντα σε άλλες χώρες όπως Γερμανία, Βρετανία κλπ».

Σχετικα αρθρα

Αντέχει η τουρκική οικονομία έναν πόλεμο;

admin

Σκάει η «φούσκα» των ομολόγων;

admin

PwC:€ 12δισ. προσέλκυσαν οι ελληνικές επιχειρήσεις

admin

DW: Η Ιταλία ένα βήμα πριν από τις επαναληπτικές εκλογές

admin

Η Ευρώπη καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε μια σύγκρουση ή μια διαπραγμάτευση

admin

Ιταλία και ΕΕ: Δεν θα βγει τίποτα καλό από την μεταξύ τους κόντρα

admin

Τα οικονομικά μετά την κρίση δεν θα είναι ποτέ ξανά τα ίδια

admin

Η Τερέζα Μέι δέχεται πίεση από παντού

admin

Δέκα οικονομολόγοι φαντάζονται πώς θα είναι η ζωή κατά τον 22ο αιώνα

admin

ΟΤΕ: Ένας στους 10 έλληνες με οπτική ίνα το 2022 – 150.000 έως το τέλος του έτους

admin

Η πορεία της βιομηχανίας που έχτισε την Ελλάδα

admin

Αισιοδοξία από το μέτωπο των ιδιωτικοποιήσεων

admin

Η άλλη κρίση…

admin

Η δυναμική πορεία των ελληνικών κρασιών, στην παγκόσμια αγορά

admin

Alpha Bank: Πώς από το Brain Drain θα περάσουμε στο Brain Gain

admin

Πυκνώνουν τα σύννεφα πάνω από τη γερμανική οικονομία

admin

Το 2014 δεν είναι 1914

admin

Η εκκεντρική οικονομική θεωρία του παράλληλου σύμπαντος της Γερμανίας

admin