Image default
Πρώτο Θέμα

Το Χ.Α. και η μεγάλη χαμένη ευκαιρία

Το Χ.Α. και η μεγάλη χαμένη ευκαιρία

Το ημερολόγιο έγραφε Τρίτη 1η Οκτωβρίου 2013 όταν ο Γενικός Δείκτης, κινούμενος σε ανοδικό τότε momentum, «καβαλούσε» τις 1.000 μονάδες και έπιανε τις 1.121, στον απόηχο του Grecovery, το οποίο έγινε σλόγκαν στα χείλη οικονομικών και χρηματιστηριακών αναλυτών.

Ακολούθησε ένας δωδεκάμηνος κύκλος «χαμένων κερδών», που έδωσε μέσα στο 2014 τις γνωστές κορυφές και τους πυθμένες, με το ταμπλό να φθάνει προ ημερών και πάλι σχεδόν στο σημείο εκκίνησης του περσινού Οκτωβρίου, μιας και πέρασε ένας «γεμάτος» χρόνος και επί της ουσίας η αγορά επέστρεψε μια ανάσα από τα επίπεδα αυτά.

Τότε η αγορά πανηγύριζε το στοίχημα της ανάκαμψης, ενώ τώρα δείχνει να χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της, ήδη βαριά τραυματισμένη από την έκρηξη του πολιτικού ρίσκου, και με πολλά μέτωπα ανοιχτά σε τραπεζικό, οικονομικό τομέα, αλλά και σε διεθνές επίπεδο.

Το κατά πόσον βέβαια τα στατιστικά και η τεχνική ανάλυση, που γενικώς θεωρούνται σημαντικά και αξιόπιστα εργαλεία, μπορούν να παίξουν τον ειδικό τους ρόλο σε περιόδους σύγχυσης, όπου επικρατούν έντονες διακυμάνσεις και αγελαίες συμπεριφορές, απόρροια της κάκιστης ψυχολογίας και της γενικευμένης θολούρας που συνδέεται με τις πολιτικές εξελίξεις, είναι ένα μάλλον ρητορικό ερώτημα, που όμως ρίχνει βαριά τη σκιά του πάνω στη «Λ. Αθηνών».

Ουδείς αποκλείει αντιδράσεις τεχνικής φύσεως ή ανοδικές αναλαμπές με κάθε αφορμή (π.χ. με τις διεργασίες Ντράγκι όσον αφορά στις τράπεζες), ωστόσο για την ώρα οι πωλητές ελέγχουν το παιχνίδι, οι short έχουν στα χέρια τους τον έλεγχο της αγοράς, και κάθε προσπάθεια… τεχνικής ή άλλης ανάλυσης και προσέγγισης πάει περίπατο, καθώς οι πολιτικές εξελίξεις είναι βασικός και κομβικός καταλύτης που ορίζει τις τύχες του Ελληνικού Χρηματιστηρίου. Πάντως, προχθές η αγορά με την έντονα ανοδική της φορά (σχεδόν 2,6%) έδειξε ότι διψά για θετικούς καταλύτες και αναλαμπές, αλλά και για πολιτική ομαλότητα…

«Το κατά πόσον η απόφαση της κυβέρνησης να αναζητήσει προσεχώς ψήφο εμπιστοσύνης θα σημάνει και μια ανάλογη παροχή ψήφου εμπιστοσύνης, ή αλλιώς πίστωσης χρόνου, και για το Χ.Α. είναι κάτι που θα φανεί μόνο στη μαρκέτα, και κάθε άλλη πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη με βάση όσα έχουν δει τα μάτια μας τελευταία, δίχως να αποκλείεται η αγορά να δώσει μια βαθιά ανάσα σε κωδικούς και χαρτοφυλάκια» σημειώνουν άνθρωποι του χώρου, που όμως και οι ίδιοι κρατάνε μικρό καλάθι, αναμένοντας αποδείξεις και όχι απλώς… προθέσεις.

Αντιμέτωπη με μαζικές και επιθετικές εκροές κεφαλαίων από τις μετοχές και τα ομόλογα, και έχοντας πλέον επίσημα πληροφορηθεί ότι η χώρα βρίσκεται στην απαρχή μιας πεντάμηνης (αν φθάσουμε στο τέλος της διαδρομής) προεκλογικής περιόδου, η αγορά της Αθήνας αναζητεί τη δική της ψήφο εμπιστοσύνης με φόντο τις 1.000-1.050 μονάδες και πάνω, όπου πλέον μεταφέρθηκε η μάχη για να κρατηθεί ζωντανή η προοπτική του… bull market, όσο ακόμα μπορούμε να μιλάμε για τέτοια προοπτική, και ενώ επίκειται και η ανακοίνωση των τραπεζικών stress tests.

Το επενδυτικό κλίμα βαραίνουν οι πολιτικές εξελίξεις, καθώς η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι πρόκειται να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή την επόμενη εβδομάδα, σε μια προσπάθεια να προλάβει την αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς περίμενε την κατάθεση πρότασης μομφής εις βάρος της την επόμενη εβδομάδα, όπως εκτίμησε το -. Αλλά αυτά είναι «πολιτικά παιχνίδια». Η χρηματιστηριακή αγορά και ως μηχανισμός προεξόφλησης καλείται πλέον να κινηθεί και με βάση τα νέα δεδομένα. Που αφενός προϊδεάζουν για μια πεντάμηνη σταθερότητα, αφετέρου ανοίγουν τη βεντάλια των πολιτικών εξελίξεων, όπου όλα θα είναι ανοιχτά. Και μέσα σε αυτό το διάστημα έρχονται, για να μην πούμε ήδη «τρέχουν», διεργασίες όπως οι επαφές με την τρόικα και η προσπάθεια εξόδου από τα μνημόνια, το θέμα των δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων και των φοροελαφρύνσεων, τα εκάστοτε Eurogroup, τα τραπεζικά stress tests και οι πιθανές νέες ΑΜΚ, τα διεθνή απρόοπτα και οι ευαίσθητες γεωπολιτικές ισορροπίες, με τη «μητέρα των μαχών» να δίδεται βέβαια και στο πεδίο της διασφάλισης της βιωσιμότητας του χρέους. Από την κατάληξη των ζυμώσεων σε αυτά, όπως και σε άλλα σημαντικά, μέτωπα θα κριθούν οι πολιτικές εξελίξεις, με το Χ.Α. ήδη να έχει σπεύσει να δηλώσει «επηρεασμένο και ευαίσθητο» σε αυτές τις διαδικασίες.

Εδώ και λίγες εβδομάδες η αγορά έχει εθιστεί να απαριθμεί τα εκάστοτε… «τρίγωνα του Διαβόλου», όπως χαρακτηριστικά λένε οι brokers όταν αναφέρονται σε κρίσιμες διεργασίες που επηρεάζουν καταστάσεις και μετοχές.  Άλλοτε αναφέρονταν σε πιο «μεγάλες εικόνες», όπως η τριπλέτα «χρέος, τράπεζες, πολιτικές εξελίξεις», άλλοτε σε πιο τεχνοκρατικές και οικονομικές (ενίοτε έμπαιναν μέσα ζητήματα όπως η διεθνής κρίση, ο πόλεμος ισοτιμιών, οι αποφάσεις των κεντρικών τραπεζών, η άνοδος του δολαρίου, η ανακοίνωση ή αναδιάρθρωση δεικτών κ.λ.π.).

Εσχάτως, και δίχως να έχει μεταβληθεί ιδιαίτερα η «μεγάλη εικόνα», προέκυψε ένα ακόμα «τρίγωνο του Διαβόλου»: αιφνιδιασμός Σαμαρά-Βενιζέλου από τη μία, όχι ιδιαίτερα καλό κλίμα στις ξένες αγορές από την άλλη, και στη μέση τα… δώρα Ντράγκι-ΕΚΤ προς τις ελληνικές τράπεζες και έμμεσα προς τη συγκυβέρνηση. Για το τι θα βγει από αυτό, αλλά και από όσα προκύψουν ή σκάσουν προσεχώς, ουδείς μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά. Πόσω μάλλον όταν μέχρι και τα μέσα της εβδομάδας ήταν ξεκάθαρο ότι όλες οι ενδείξεις και οι στατιστικές λειτουργούσαν εις βάρος της «Λ. Αθηνών», πολλώ δε μάλλον όταν, σε περίοδο επιδείνωσης των συνθηκών στις διεθνείς κεφαλαιαγορές, το Χ.Α. έχει μπροστά του να αντιμετωπίσει όχι τόσο την «εύκολη» διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης στη Βουλή την ερχόμενη εβδομάδα, αλλά μια έντονη πολιτικά και οικονομικά περίοδο πέντε μηνών μέχρι τις εκλογές για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Και όπως εύλογα προκύπτει ως συμπέρασμα, αν λάβουμε υπόψη τις συνήθειες των hedge funds, «οι κερδοσκόποι είναι αλλεργικοί σε καταστάσεις οικονομικής, κυρίως όμως πολιτικής αβεβαιότητας». Υπό το πρίσμα αυτό, ακόμη κι αν εκδηλωθεί ανοδική κίνηση το επόμενο διάστημα και λόγω των συνθηκών υπερπώλησης που έχουν διαμορφωθεί από την παρατεταμένη πίεση των τιμών, όπως φάνηκε την Πέμπτη να λαμβάνει χώρα, η αγορά θα χρειαστεί να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια για να ξεπεράσει τις 1.100-1.120 μονάδες, και πολύ περισσότερη για να πείσει πως θα διαφύγει πέρα από τα όρια μιας προσωρινής αντίδρασης, κοιτάζοντας προς τις 1.150 ή 1.180-1.200 μονάδες.

Βέβαια, πέντε μήνες είναι πολύ μεγάλος πολιτικός χρόνος, αλλά είναι τεράστιος με βάση τα χρηματιστηριακά δεδομένα. Οι ελληνικές τράπεζες είναι αλήθεια ότι βρήκαν έναν απρόσμενο σύμμαχο στο πρόσωπο του Ευρωπαίου κεντρικού τραπεζίτη. Ωστόσο, προκύπτει εύλογα το ερώτημα κατά πόσον το Χ.Α. μπορεί να αντιδράσει δυναμικά και με ποιους καταλύτες ως αφορμή, ή αν κάθε ανοδικό τίναγμα θα εκληφθεί από τους ξένους παίκτες, που επιμένουν να ανησυχούν, ως ευκαιρία πώλησης χαρτιών σε καλύτερες τιμές και ως ένας νέος γύρος διανομής τίτλων.

Σχετικα αρθρα

Η διελκυστίνδα μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης, ΔΝΤ και γερμανικής κυβέρνησης

admin

Covid-19: Θα διαλύσει τελικά την Ευρώπη;

admin

Brexit:Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία

admin

Νέο ξεπούλημα σε μετοχές κι ομόλογα – Υποβαθμίσεις από Moody’s

admin

Το γαλλικό κρατικό ξεπούλημα δεν είναι ακόμη επανάσταση

admin

Ένα καινούριο Αμερικανικό Όνειρο…

admin

Το Plan B του Βερολίνου για την Ελλάδα

admin

Αντιστροφή ρόλων: Η Ελλάδα βασίλισσα των αγορών και η Μ. Βρετανία ο νέος ασθενής

admin

ΦΠΑ, Iδιωτικοποιήσεις και συντάξεις φέρνουν πιο κοντά την συμφωνία

admin

KPMG: Aπώλειες πάνω από 600 εκατ. ευρώ το 2016 από το παράνομο εμπόριο τσιγάρων

admin

10 χρόνια μετά τη Lehman: Μπορεί να επιβιώσει η δημοκρατία μετά από μια νέα χρηματοπιστωτική κρίση;

admin

Το τηλεφώνημα και η συνάντηση που άλλαξαν τα σχέδια του Πάνου Καμμένου

admin

Ο κίνδυνος μιας αδύναμης Ευρώπης

admin

Εμφύλιος στη συγκυβέρνηση για το Μακεδονία του Μουζάλα

admin

ΔΝΤ: Ταχύτερη ανάπτυξη φέτος, αλλά ελλοχεύουν και σημαντικοί κίνδυνοι

admin

Η ΕΚΤ «πάγωσε» τον ELA για 2η μέρα

admin

Αρχίζει το νέο πόκερ ΕΕ-Βρετανίας

admin

Το τελευταίο χαρτί Σαμαρά

admin