Image default
Πρώτο Θέμα

Το ενεργό ρήγμα της συγκυβέρνησης

Το ενεργό ρήγμα της συγκυβέρνησης

Τι θέλει και γιατί επιμένει το ΠΑΣΟΚ στο αίτημα της αλλαγής του εκλογικού νόμου; Η επιδίωξη είναι να περικοπεί, αλλά όχι να εξαλειφθεί το μπόνους που δίνει πενήντα έδρες στο πρώτο κόμμα.

Όπως το εξηγεί σε απλή εκλογική αριθμητική στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, το μπόνους θα μπορούσε να πέσει στις τριάντα ή τις είκοσι έδρες, ώστε να μπορεί μεν να σχηματίσει πλειοψηφία ένα κόμμα που παίρνει πάνω από 40%, αλλά όχι ένα που παίρνει εκεί γύρω στο 36%.

Τo αίτημα είχε ενσωματωθεί στην προγραμματική συμφωνία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Ξεχάστηκε για ένα χρόνο μέχρι να το αφυπνίσει στα μέσα του Σεπτεμβρίου ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Τότε η αναμόχλευσή του είχε προκαλέσει ρωγμές στο κυβερνητικό δίδυμο. Το ζήτημα μπήκε αναγκαστικά στο συρτάρι λόγω της τρικυμίας με τις αγορές και της επείγουσας προσπάθειας να κλείσει το Μνημόνιο. Το ΠΑΣΟΚ όμως δεν το ξέχασε. Είναι αποφασισμένο να το επαναφέρει, αφού κλείσουν τα μέτωπα με τους δανειστές. Και θα το επαναφέρει παρότι στη Χαριλάου Τρικούπη δεν τρέφουν ψευδαισθήσεις. Είναι προφανές ότι το Μαξίμου θα πρέπει για κάποιον λόγο να βρεθεί με το πιστόλι στον κρόταφο προκειμένου να συναινέσει σε μια τέτοια επιλογή.

Το επιχείρημα στηρίζεται στην κατακερματισμένη εικόνα που εμφανίζει το πολιτικό σκηνικό. «Η χώρα», εξηγεί η ίδια πηγή, «σήμερα δεν μπορεί να κυβερνηθεί με μια κυβέρνηση του 36%. Θα ήταν μια κυβέρνηση – μαϊμού». Ακόμη δηλαδή κι αν αποδειχθεί εφικτή η επίτευξη μιας μονοκομματικής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, αυτή θα ήταν τόσο ισχνή, που δε θα οδηγούσε σε πολιτική σταθερότητα. Όπως λέγεται χαρακτηριστικά, «θα ήταν μια κυβέρνηση καταδικασμένη από τη γέννησής της».

Η ανάλυση αυτή αντανακλά και τα τρέχοντα δημοσκοπικά δεδομένα. Αν πιστέψει κανείς ορισμένες μετρήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να πλησιάσει ένα ποσοστό που θα του έδινε κίνητρο να επιδιώξει δεύτερες εκλογές. Σε αυτήν την περίπτωση εκτιμάται ότι, αντί να αναζητήσει συμμαχίες, θα μεθόδευε μια ακραία πολωτική αναμέτρηση προκειμένου να «εκβιάσει» έστω και οριακά την αυτοδυναμία. Αν όμως η παρούσα Βουλή ψήφιζε περικοπή του μπόνους, το κίνητρο θα εξέλειπε. Η αυτοδυναμία θα ήταν άπιαστος στόχος και οι συνεργασίες μονόδρομος. Αυτομάτως ο ρυθμιστικός ρόλος των δυνητικών εταίρων – του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ – θα αποκτούσε άλλο βάρος.

ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ, βέβαια, εξακολουθεί να ξορκίζει αυτά τα σενάρια. Το μήνυμα που στέλνει, κυρίως προς τον κυβερνητικό του εταίρο, δεν επιδέχεται δεύτερη ερμηνεία. «Δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξουμε τώρα τον εκλογικό νόμο. Τώρα είναι η χειρότερη στιγμή. Ακόμη κι αν ερχόταν πρόταση στη Βουλή, η Νέα Δημοκρατία δε θα την ψήφιζε» διαμηνύεται.

Είναι προφανές ότι τυχόν βιαστικό «κούρεμα» της πριμοδότησης του πρώτου κόμματος θα ισοδυναμούσε για τη Νέα Δημοκρατία με ομολογία ήττας. Σύμφωνα με τον μεγαλύτερο κυβερνητικό εταίρο, η μόνη αλλαγή που θα μπορούσε να συζητηθεί θα ήταν το σπάσιμο των μεγάλων εκλογικών περιφερειών – το οποίο, όπως υπενθυμίζεται, αποτελεί διακηρυγμένο αίτημα της ΝΔ από το 2010. Αλλά ακόμη και η επαναχάραξη των περιφερειών αποκλείεται να επιχειρηθεί υπό την παρούσα προεκλογική ατμόσφαιρα. «Όταν οι άλλοι σου ζητάνε εκλογές, δεν πειράζεις τον εκλογικό νόμο» επισημαίνεται.  

Η γραμμή άμυνας του πρωθυπουργικού επιτελείου στην πίεση του ΠΑΣΟΚ είναι το θεσμικό επιχείρημα. Σύμφωνα με αυτό, χρειάζεται μεν νέο, μόνιμο εκλογικό σύστημα, αλλά η συζήτηση για τη μορφή του επιβάλλεται να διεξαχθεί στο πλαίσιο της συνταγματικής αναθεώρησης. Είναι μια συζήτηση που δεν μπορεί παρά να συσχετιστεί με τις υπόλοιπες κυοφορούμενες αλλαγές στον καταστατικό χάρτη – όπως η αλλαγή του τρόπου ανάδειξης του Προέδρου της Δημοκρατίας και η αναπροσαρμογή των εξουσιών του.

Στο αναθεωρητικό πλαίσιο εκτιμάται ότι το ζήτημα αποσυνδέεται από τη συγκυρία και θα μπορούσε να αποτελέσει πεδίο ευρύτερης διακομματικής συναίνεσης. Αντιθέτως, αν άνοιγε, λένε, στην παρούσα Βουλή, θα φαινόταν ως ad hoc τακτικισμός προκειμένου να αποτραπεί τυχόν αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ σε δεύτερες εκλογές – αφού θεωρείται μάλλον απίθανο να επιτευχθεί η πλειοψηφία των 200 βουλευτών που απαιτείται για να ισχύει νόες νόμος από την αμέσως επόμενη αναμέτρηση.

Από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, πάντως, επισημαίνεται ότι η πάση θυσία ανατροπή των αλυσιδωτών εκλογών δεν υπαγορεύεται μόνο από το κομματικό τους συμφέρον. Θα ήταν, λένε, ένα ενδεχόμενο καταστροφικό για τη χώρα. «Για σκεφτείτε το. Δεν είμαστε στο 2012. Ακόμη και τότε οι διπλές εκλογές μας είχαν κοστίσει δισεκατομμύρια. Θα είχαμε σήμερα την πολυτέλεια να μπούμε στην ίδια περιπέτεια;».         

Σχετικα αρθρα

Στα… 160 έχει φθάσει το κοντέρ της προεδρικής εκλογής

admin

Financial Times: Ρίγη στις αγορές ομολόγων από την πολιτική αστάθεια σε Ρώμη και Μαδρίτη

admin

Το Facebook δεν ξέρει τι σκέφτονται οι Γερμανοί ψηφοφόροι

admin

Σουλτς: Η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ εξαρτάται από τις μεταρρυθμίσεις

admin

H Aθήνα, το πρωτογενές πλεόνασμα και το χρέος

admin

Γιατί τα οικονομικά μπορούν να σώσουν τον πλανήτη

admin

Γραφειοκρατία στην ΕΕ : μια επικίνδυνη ισορροπία

admin

Καμπανάκι Λαγκάρντ: Η παγκόσμια ανάπτυξη έχει χάσει την ορμή της

admin

Πετρέλαιο: Η μάχη της Σαουδικής Αραβίας με τη Ρωσία δεν θα τελειώσει σύντομα

admin

ΤτΕ:Σημαντική αύξηση των εξαγωγών έως και 30% στο μέλλον

admin

Πόσο ψηλότερα μπορεί να πάει το ευρώ;

admin

Αντιμετωπίζοντας την τέλεια καταιγίδα της Ευρώπης

admin

DW: Το διακύβευμα των γερμανικών εκλογών για την Ελλάδα

admin

Η βρετανική οικονομία μπορεί να είναι χειρότερα απ’ ότι δείχνει

admin

Πώς το ούζο Θράκης κατέκτησε το Ιράν

admin

To νέο status quo του πετρελαίου

admin

Οι ρυθμιστές της ευρωζώνης πιέζουν για αυστηρότερους κανόνες για τα κόκκινα δάνεια

admin

Προ των πυλών νομισματικών τυφώνας;

admin