Image default
Πρώτο Θέμα

Ευρωζώνη: Ένας «τεταμένος» δεσμός

Ευρωζώνη: Ένας «τεταμένος» δεσμός

Κατά την ταραχώδη θητεία του ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο Μάριο Ντράγκι πάντα μπορούσε να βασιστεί στην αδιαμφισβήτητη στήριξη της γερμανίδας καγκελάριου Άγκελα Μέρκελ. Όχι πια.

Η αμοιβαία εμπιστοσύνη ανάμεσα στον πιο σημαντικό κεντρικό τραπεζίτη της Ευρώπης και της πιο ισχυρής πολιτικής αρχηγού της θα δοκιμαστεί αυτήν την εβδομάδα όταν η ΕΚΤ θα αποκαλύψει το πολυαναμενόμενο πακέτο ποσοτικής χαλάρωσης, παρά τις σοβαρές επιφυλάξεις της Γερμανίας για την αγορά κρατικών ομολόγων από την κεντρική τράπεζα.

 Το Βερολίνο δε θα αντιταθεί δημόσια στο πακέτο που αναμένεται να παρουσιάσει ο κ. Ντράγκι την Πέμπτη στη Φρανκφούρτη. Αλλά πιέζει για αυστηρές προϋποθέσεις που η ΕΚΤ φοβάται πως θα περιορίσουν τις πιθανότητες επιτυχίας του. «Έχουμε ξεκαθαρίσει πως η χρήση ποσοτικής χαλάρωσης είναι αμφισβητήσιμη», λέει άτομο με γνώση των σκέψεων της κυβέρνησης. «Ο Ντράγκι μιλάει με ανθρώπους στο Βερολίνο. Γνωρίζει τι συμβαίνει στη Γερμανία».

Η αντιπαράθεση έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή για τη Γερμανία, την ευρωζώνη και την ΕΕ, με την οικονομία στάσιμη, την ανεργία υψηλή και τη φήμη της Ένωσης ως μια παγκόσμια οικονομική δύναμη να διακυβεύεται. Την περασμένη εβδομάδα το ευρώ άγγιξε το χαμηλότερο σημείο του σε 11 χρόνια σε σχέση με το δολάριο, όταν η απόφαση της Ελβετικής κεντρικής τράπεζας να αποσύρει το όριο του φράγκου απομάκρυνε από την αγορά έναν μεγάλο αγοραστή ευρώ. Την ερχόμενη Κυριακή, οι ψηφοφόροι θα πάνε στις κάλπες στη χτυπημένη από την κρίση Ελλάδα, το πιο ευάλωτο μέλος της ευρωζώνης, σε μια εκλογική αναμέτρηση που θα μπορούσε να καθορίσει το μέλλον της στην ευρωζώνη.

Με την πτώση των τιμών του πετρελαίου να σπρώχνουν την περιοχή προς τον αποπληθωρισμό για πρώτη φορά σε πέντε χρόνια, ο κ. Ντράγκι βλέπει την ποσοτική χαλάρωση ως ένα ισχυρό όπλο στη μάχη του ενάντια σε μια μακροχρόνια περίοδο πτώσης των τιμών που θα έθετε την περιοχή σε οικονομική ύφεση. Επίσης θα αύξανε τη συλλογική δύναμη των κεντρικών θεσμών της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της ΕΚΤ, και θα βοηθούσε να δει ο κόσμος και οι σκεπτικοί ευρωπαίοι ψηφοφόροι πως η Ένωση παραμένει κάτι περισσότερο από το άθροισμα των μελών της.

Παρ’ όλα αυτά, τα γεγονότα στην Ελλάδα – όπου ο ΣΥΡΙΖΑ, που απαιτεί αναδιάρθρωση του εθνικού χρέους , αναμένεται να κερδίσει – έχουν τονίσει τις ανησυχίες της Γερμανίας για την ποσοτική χαλάρωση, κυρίως λόγω του φόβου πως οι γερμανοί φορολογούμενοι θα χρειαστεί να πληρώσουν για τα σπάταλα μέλη. Παράλληλα, η κ. Μέρκελ δεν είναι όσο πεπεισμένη ήταν κατά την κορύφωση της κρίσης στην ευρωζώνη πως ο οικονομικός κίνδυνος είναι τόσο έντονος ώστε να χρειάζεται να στηρίζει τον κ. Ντράγκι με κάθε κόστος. «Αυτή τη στιγμή η κ. Μέρκελ είναι πιο σκεπτική. Η εντύπωσή μου είναι πως έχει κάποιες αμφιβολίες για το εάν θα έχει αποτέλεσμα η ποσοτική χαλάρωση» είπε ανώτερος βουλευτής του κόμματος της καγκελάριου.

Χώρος για συμβιβασμούς

Ο πρόεδρος της ΕΚΤ συναντήθηκε την περασμένη εβδομάδα με την κ. Μέρκελ και τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον ισχυρό της υπουργό Οικονομικών. Ο κ. Ντράγκι είναι σχεδόν βέβαιο πως θα κάνει παραχωρήσεις του στο πακέτο αγορών κρατικών ομολόγων για να καθησυχάσει τους γερμανούς πολίτες. Όμως η αντίσταση είναι τόσο δυνατή που ίσως αυτό να μην αρκέσει. Και υποκύπτοντας στις πιέσεις του Βερολίνου, ο κ. Ντράγκι διακινδυνεύει να παρουσιάσει σχέδια που θα απογοητεύσουν τις αγορές και θα καταστρέψουν τη μεγαλύτερη ευκαιρία της ΕΚΤ να σπρώξει την περιοχή προς μια σημαντική ανάκαμψη. «Οι αγορές θα πρέπει να δουν το πακέτο ποσοτικής χαλάρωσης ως μια συνέχιση της νομισματικής πολιτικής και όχι σαν κάτι που περιορίζεται από τις ιδιαιτερότητες της ευρωζώνης» λέει η στρατηγική αναλύτρια της JPMorgan, Stephanie Flanders.    

Αλλά για τους γερμανούς, η ποσοτική χαλάρωση δεν είναι η απάντηση για την οικονομική αδυναμία των πιο ευάλωτων μελών της ευρωζώνης, με πολλούς να πιστεύουν πως αποτελεί απειλή για τη σταθερότητα του κοινού νομίσματος. Θυμούμενοι τους κινδύνους του πληθωρισμού από το 1920, οι γερμανοί φοβούνται πως η αύξηση της ρευστότητας στην ήδη κορεσμένη οικονομία της ευρωζώνης θα προκαλέσει τελικά μια φρικτή άνοδο των τιμών.

Επιπλέον, πολλοί γερμανοί υποστηρίζουν πως η νομισματική χαλάρωση θα αναβάλει επώδυνες δαπάνες και περικοπές δανεισμού, δίνοντας μεγαλύτερο περιθώριο κίνησης στα αδύναμα κράτη.

Στην ψηφοφορία της Πέμπτης, ο πρόεδρος της ΕΚΤ δε θα μπορεί να υπολογίζει στη στήριξη των δύο κορυφαίων γερμανών στην τράπεζα – του Jens Weidmann, προέδρου της Bundesbank, και της Sabine Lautenschläger, εκτελεστικού μέλους του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ. Είναι σχεδόν πως ο κ. Ντράγκι θα κερδίσει την πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου. Όμως ακόμη και αν καταφέρει να έχει ομόφωνη στήριξη για την ποσοτική χαλάρωση από τους αρχηγούς των κεντρικών τραπεζών στα υπόλοιπα 19 μέλη της ευρωζώνης, αυτό δε θα τον βοηθήσει με το Βερολίνο – η διαφωνία θα ενθαρρύνει και άλλους επικριτές της Γερμανίας και θα οξύνει την πρόκληση της νίκης επί της γνώμης του ισχυρότερου έθνους της περιοχής. Από τα γραφεία της στη Φρανκφούρτη, λίγα μόλις μίλια μακριά από το νέο κτίριο της ΕΚΤ, η Bundesbank έχει πραγματοποιήσει την επίθεσή της κατά της ποσοτικής χαλάρωσης.

Ο κ. Weidmann, πρώην σύμβουλος της κ. Μέρκελ, έχει πει ανοιχτά πως η πολιτική δε θα βοηθούσε πολύ στην ανάπτυξη της οικονομίας της περιοχής και θα μπορούσε να καθυστερήσει τις μεταρρυθμίσεις. Τις απόψεις του μοιράζεται και ο κ. Σόιμπλε, που έχει κάνει γνωστή την ενόχλησή του με τη νομισματική χαλάρωση, λέγοντας στην εφημερίδα Bild πως τα «φτηνά λεφτά» δε θα πρέπει να υποσκάψουν την προθυμία για την πραγματοποίηση των μεταρρυθμίσεων.

Αυτά που λέει ο κ. Weidmann έχουν σημασία: η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας κατέχει την ιδιότητα εθνικού θησαυρού χάρη στη σθεναρή υπεράσπιση του γερμανικού μάρκου τη δεκαετία του 70, που βοήθησε στη δημιουργία δεκαετιών χαμηλού πληθωρισμού και ισχυρής ανάπτυξης πριν τον ερχομό του ενιαίου νομίσματος. Ο Clemens Fuest, πρόεδρος του ZEW, λέει: «Η Bundesbank για τους γερμανούς είναι ένα σύμβολο σταθερότητας».

Παρά την δημοτικότητά της στη χώρα της, η Bundesbank βρίσκεται στο περιθώριο στο τραπέζι των κορυφαίων της ΕΚΤ. Ο προκάτοχος του κ. Weidmann, Axel Weber, παραιτήθηκε για ένα προηγούμενο σχέδιο αγοράς ομολόγων, το πρόγραμμα αγοράς τίτλων, μαζί με τον συμπατριώτη του Jürgen Stark, τον τότε κορυφαίο οικονομολόγο της ΕΚΤ.

Δεν υπάρχει κάποια υπόδειξη πως ο νυν πρόεδρος της Bundesbank ή η κ. Lautenschläger θα παραιτηθούν εάν η ΕΚΤ περάσει την ποσοτική χαλάρωση την Πέμπτη.

«Η ΕΚΤ υποτίθεται ότι σχεδιάστηκε κατ’ εικόνα της Bundesbank, και γι’ αυτό η Γερμανία δέχτηκε μία ψήφο ανά χώρα-μέλος» λέει ο Hans-Werner Sinn, επικεφαλής του Ifo. «Τώρα η Bundesbank σπρώχνεται στη μειοψηφία σε όλες τις μεγάλες αποφάσεις».

Η απώλεια επιρροής της Bundesbank έχει δημιουργήσει φόβους πως η ΕΚΤ θα αναγκάσει τους γερμανούς να πληρώσουν για τη σπατάλη των άλλων. «Η κύρια διαφορά στην ποσοτική χαλάρωση εδώ, που δεν ισχύει για Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ, είναι πως η ευρωζώνη είναι μια νομισματική ένωση» λέει ο κ. Fuest. «Πολλοί μιλάνε για τις βαθιές πολιτισμικές διαφορές, όμως δεν είναι αυτό το κύριο θέμα. Εάν είχαμε την ίδια οικονομική κατάσταση αλλά όχι ευρώ, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία πως η Γερμανία θα δεχόταν την ποσοτική χαλάρωση».

Οποιεσδήποτε υποχωρήσεις ανάμεσα σε ΕΚΤ και Βερολίνου θα πρέπει να σχετιστούν με τις λεπτομέρειες της ποσοτικής χαλάρωσης, καθώς ο κ. Ντράγκι φαίνεται βέβαιος πως θα θέσει σε λειτουργία το σχέδιο.

Πρόσφατες συζητήσεις είχαν ως θέμα τον χρόνο, το εύρος και τη φύση του προγράμματος. Το Βερολίνο θα προτιμούσε την αγορά βραχυπρόθεσμων κρατικών ομολόγων, όχι μακροπρόθεσμων, κάτι που θεωρεί περισσότερο δημοσιονομική στήριξη. Επίσης θέλει η ΕΚΤ να αγοράσει ομόλογα από όλες τις χώρες και όχι μόνο από τα αδύναμα κράτη του νότου, καθώς και αυτό θα έμοιαζε με χρηματοδοτική βοήθεια.

Πιο αμφιλεγόμενα, ο κ. Weidmann έχει αφήσει να εννοηθεί πως θα ήταν λιγότερο αντίθετος με την ποσοτική χαλάρωση εάν το βάρος των απωλειών μεταβιβαζόταν στις εθνικές κεντρικές τράπεζες. Οτιδήποτε άλλο «θα οδηγούσε σε ανακατανομή των κινδύνων ανάμεσα στους φορολογούμενους στα κράτη-μέλη» είπε τον Δεκέμβριο. Ο κ. Ντράγκι φαίνεται πρόθυμος να δεχτεί το αίτημα του προέδρου της Bundesbank, καθώς και την απαίτηση του Βερολίνου οι αγορές να αφορούν ομόλογα μικρής διάρκειας.

Όμως η επιβάρυνση των εθνικών κεντρικών τραπεζών με την ευθύνη για τις απώλειες από τα κρατικά τους ομόλογα θα έβλαπτε την εικόνα της αλληλεγγύης στην ΕΕ. Τα προηγούμενα σχέδια για την αντιμετώπιση της κρίσης έχουν δείξει μια δέσμευση στο μοίρασμα των απωλειών, και η καταπάτηση αυτής της αρχής θα έδειχνε πως η ΕΚΤ δεν είναι όσο αφοσιωμένη στη νομισματική ένωση ήταν στο παρελθόν. Ωστόσο, οι οικονομολόγοι των αγορών θα προτιμούσαν έναν συμβιβασμό στο μοίρασμα του βάρους, από το να αναγκαστεί ο κ. Ντράγκι να κάνει πίσω στο μέγεθος του πακέτου.

Οι αορίστου χρόνου αγορές ομολόγων, με τη δέσμευση της ΕΚΤ να συνεχίσει να αγοράζει ώσπου ο πληθωρισμός να μπει στον δρόμο προς τον στόχο του 2%, θεωρείται από πολλούς επενδυτές η πιο αξιόπιστη μορφή ποσοτικής χαλάρωσης. Όμως ένα μικρό πακέτο κάτω των 500 δις ευρώ θα απογοήτευε τις αγορές, ακόμη και αν ο κίνδυνος από πιθανές απώλειες μοιραζόταν.

Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel ανέφερε πως τα ελληνικά ομόλογα θα αποκλείονταν από την ποσοτική χαλάρωση. Μια πιο πιθανή εκδοχή είναι πως η Ελλάδα θα συμπεριληφθεί, αρκεί η Αθήνα να παραμένει σε ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της ευρωπαϊκής κομισιόν.

Ώθηση για μεταρρυθμίσεις

Οι αξιωματούχοι της κ. Μέρκελ κρίνουν πως η ευρωζώνη είναι τώρα σε καλύτερη κατάσταση για να μπορέσει να αντέξει μια διαφωνία μεταξύ Βερολίνου και ΕΚΤ από ότι ήταν το 2012. Τότε ήταν που υποστήριξε τον κ. Ντράγκι όταν είπε πως θα έκανε «ότι χρειαστεί» και ανακοίνωσε το πρόγραμμα Οριστικών Νομισματικών Συναλλαγών για να σώσει το ευρώ. Πιστεύουν πως περισσότερη στήριξη από την ΕΚΤ δε θα έχει αποτέλεσμα, καθώς αυτό που χρειάζονται οι αδύναμες οικονομίες είναι μεταρρυθμίσεις και όχι περισσότερα χρήματα. Το Βερολίνο φοβάται επίσης πως η ποσοτική χαλάρωση θα ανακουφίσει την πίεση για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και τη Γαλλία και την Ιταλία.   

Σε έναν ιδανικό κόσμο, το Βερολίνο θα ήθελε το μέτρο της ποσοτικής χαλάρωσης να συνοδεύεται από ένα πακέτο ανανεωμένων δεσμεύσεων για μεταρρυθμίσεις, με τη στήριξη της ευρωπαϊκής κομισιόν. Οι αξιωματούχοι της δε θα σταματήσουν να πιέζουν Αθήνα, Παρίσι και Ρώμη για δημοσιονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένων των περικοπών εξόδων. Και ο κ. Ντράγκι έχει ζητήσει να δοθεί περισσότερη δύναμη στις Βρυξέλλες να αναγκάζουν τις χώρες να κάνουν επώδυνες μεταρρυθμίσεις.

Η πολιτική ανησυχία της κ. Μέρκελ προέρχεται από την άνοδο του ευρωσκεπτικού Alternative für Deutschland, το οποίο για πολύ λίγο δεν κατάφερε να μπει στο κοινοβούλιο στην πρώτη του προσπάθεια πέρυσι και από τότε έχει πάρει θέσεις  στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και την τοπική αυτοδιοίκηση στην ανατολική Γερμανία. Εκστρατεύει για τις πρώτες του θέσεις σε περιοχές της δυτικής Γερμανίας σε εκλογές του επόμενου μήνα.

Ένας κύριος σκεπτικιστής είναι ο Peter Gauweiler, βετεράνος του CSU που κάποτε κατηγόρησε το ευρώ ως «χρήματα Εσπεράντο». Ένας πλούσιος δικηγόρος, έχει επιχειρήσει αρκετές φορές, ανεπιτυχώς, να πείσει το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο να μπλοκάρει μέτρα που ενισχύουν τη δύναμη της ΕΕ σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας.

Αυτόν τον μήνα, είχε την τελευταία του αποτυχία όταν ο γενικός εισαγγελέας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου είχε τη δικαιοδοσία να διεξάγει το πρόγραμμα Οριστικών Νομισματικών Συναλλαγών. Όμως είναι απίθανο κάτι τέτοιο να εμποδίσει τους γερμανούς επικριτές από το να συνεχίσουν τη νομική τους μάχη.

Ο Christoph Degenhart, καθηγητής νομικής που συνεργάζεται με τον κ. Gauweiler και άλλους στις δικαστικές τους υποθέσεις, είπε στους Financial Times πως η ομάδα θα εξαπέλυε νέα επίθεση για την ποσοτική χαλάρωση, μόλις αυτή ανακοινωθεί. «Η ΕΚΤ ξεπερνά τη δικαιοδοσία της. Αυτή δεν είναι νομισματική πολιτική. Αυτή είναι βοήθεια σε αδύναμες οικονομίες».

Τα γερμανικά μέσα θα είναι πιθανότατα εχθρικά. Οι σχολιαστές τείνουν να επικρίνουν την ΕΚΤ, μερικές φορές επιθετικά, με το εβδομαδιαίο οικονομικό περιοδικό WirtschaftsWoche να καταδικάζει τα χαμηλά επιτόκια ως «διαταγή από μια νέα Banca d’Italia με έδρα τη Φρανκφούρτη» – μια αναφορά στην ιταλική υπηκοότητα του κ. Ντράγκι.

Η τακτική επίθεσης… γοητείας της ΕΚΤ βρίσκει τον συνήθως ντροπαλό με τα μέσα πρόεδρό της να δίνει συνεντεύξεις στα γερμανικά ΜΜΕ. Όμως οι δημόσιες σχέσεις δε θα φέρουν τη νίκη. Ο Marcel Fratzscher, επικεφαλής του DIW και πρώην αξιωματούχος της ΕΚΤ λέει: «Μια μεγάλη πλειοψηφία οικονομολόγων και δημοσιογράφων δε θα δει με καλό μάτι την ποσοτική χαλάρωση. Πολύ λίγοι θα τη στηρίξουν».

Με την κ. Μέρκελ να σιωπά, το βάρος να γίνει σωστά το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και να προωθηθεί στους σκεπτικούς γερμανούς πολίτες ανήκει στον πρόεδρο της ΕΚΤ. Ένας ανώτερος βουλευτής του CDU λέει: «Η κ. Μέρκελ θα αφήσει τον Μάριο Ντράγκι να κάνει τη δουλειά του. Αυτό σημαίνει πως εκείνος θα αναλάβει όλα τα σχετικά ρίσκα και όχι εκείνη».

Μάθημα ιστορίας: όταν ο αποπληθωρισμός δεν αποτελεί μέρος της αφήγησης

Οι γερμανοί έχουν δεχτεί μια ασυνήθιστη επίθεση γοητείας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τις τελευταίες εβδομάδες, με τον Μάριο Ντράγκι να δίνει συνεντεύξεις στα τοπικά μέσα. Όμως αυτό δύσκολα θα αλλάξει τα αρνητικά αισθήματα των γερμανών προς την ΕΚΤ. Η χώρα έχει χρησιμοποιήσει πολλές φορές την οικονομική της ιστορία για να προωθήσει τη λιτότητα. Αυτό το επιχείρημα είναι τόσο ισχυρό που η ποσοτική χαλάρωση που επιχειρεί η ΕΚΤ θα παραμείνει μη δημοφιλές.

«Διστάζω να γυρίσω στη δεκαετία του 20, όπως ύστερα από τον πρώτο και τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η Γερμανία έμαθε πως όταν οι κεντρικές τράπεζες χρηματοδοτούσαν κρατικά έξοδα, αυτό κατέστρεφε το νόμισμα» λέει ο Jörg Krämer, επικεφαλής οικονομολόγος της Commerzbank. «Η εμπειρία του υπερπληθωρισμού βρίσκεται κατά κάποιον τρόπο στο DNA εδώ, και οι γερμανοί δε θέλουν να δουν την ΕΚΤ να αγοράζει κρατικά ομόλογα».

Η καταστροφή της αξίας του γερμανικού μάρκου είναι ένα σημαντικό ιστορικό μάθημα. Όμως αυτό που λείπει από την αφήγηση είναι ο επώδυνος αποπληθωρισμός που ακολούθησε τον υπερπληθωρισμό. Το 1923, με τον υπερπληθωρισμό, 751.000 γερμανοί ήταν άνεργοι. Το 1932, με το ξεκίνημα του αποπληθωρισμού, η ανεργία έφτασε τα 5,6 εκατομμύρια.     

«Υπάρχει μια θέση στην ιστορική ανάλυση πως ο υπερπληθωρισμός της δεκαετίας του 20 προετοίμασε τον γερμανικό λαό για την άνοδο του Χίτλερ, όταν στην πραγματικότητα η χώρα επιβίωσε τότε αλλά όχι και από τον αποπληθωρισμό στην αρχή της δεκαετίας του 30» λέει ο Adam Tooze, οικονομικός ιστορικός του πανεπιστημίου του Yale.

Ενώ το κείμενο των Milton Friedman και Anna Schwartz «Μια νομισματική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών» έχει εξασφαλίσει πως τα πολιτικά λάθη των ΗΠΑ θα μείνουν αξέχαστα, δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο για τη Γερμανία.

Ο Clemens Fuest λέει: «Η έξοδος από την κρίση στη Γερμανία ήταν πολύ διαφορετική από ότι στις ΗΠΑ ή το Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν είχαμε αφήγηση του τρομερού αποπληθωρισμού, όπως είχαμε αλλού».

Η μεταπολεμική επιτυχία της Δυτικής Γερμανίας τις δεκαετίες του 50 και του 60, κάτω από το οικονομικό δόγμα του “ordoliberalism” ενίσχυσε τη δημοτικότητα της άποψης πως οι πολιτικοί και οι κεντρικοί τραπεζίτες υπάρχουν για να διατηρούν την τάξη και όχι να ωθούν τη ζήτηση.  

Σχετικα αρθρα

Η πασιφιστική Γερμανία αψηφά την εθνικιστική παλίρροια της Ευρώπης

admin

Η δικαστική απόφαση για το άρθρο 50 δε θα καθυστερήσει τα σχέδια του Brexit

admin

Αναλυτικές οδηγίες για την ηλεκτρονική ρύθμιση των 120 δόσεων στην Εφορία (Παραδείγματα)

admin

Bild: Το σχέδιο των Ευρωπαίων ΥΠΟΙΚ για το ελληνικό χρέος -Μικρότερη ελάφρυνση, μεγάλο «μαξιλάρι» ασφαλείας

admin

Μικρότερη οικονομική ανάπτυξη για το 2013

admin

Χ.Σταϊκούρας: Το Ολοκληρωμένο Σχέδιο αντιμετώπισης των οικονομικών επιπτώσεων

admin

Uber και Facebook: Φοβόμαστε όσα δεν μπορούμε να ελέγξουμε

admin

XA :Tο +345,6% της Πειραιώς και τι μέλλει γενέσθαι…

admin

Καταρρέει η λίρα, αναταράξεις στην Τουρκία

admin

Οι «μαύροι κύκνοι» δεν φοβίζουν τις αγορές

admin

Άρωμα Ελλάδας κρύβεται πίσω από μια start up που συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο του Forbes

admin

Καμπανάκια κινδύνου για οικονομία-τράπεζες

admin

Αυξήσεις αντικειμενικών στο 60% των ζωνών, μειώσεις στο 23% -Αλλαγές σε τουριστικές περιοχές

admin

Σφοδρή σύγκρουση Μέρκελ – Γερμανών Βιομηχάνων

admin

Οι “πληγές” του κορονοϊού στους κλάδους ταξιδίου και τουρισμού μοιάζουν μόνιμες

admin

ΕΕ: Συμφωνία με Ιταλία, μέτρα για το σκληρό Brexit

admin

Γιατί είναι η ευρωζώνη ξανά σε κρίση για την Ελλάδα;

admin

Ευρώπη δεν είναι μόνο το Άμστερνταμ και το Παρίσι

admin