Image default
Πρώτο Θέμα

Μια καθοριστική στιγμή για τον έλληνα ηγέτη

Μια καθοριστική στιγμή για τον έλληνα ηγέτη

Οι επόμενες λίγες ημέρες θα καθορίσουν τον κ. Τσίπρα, τον έλληνα πρωθυπουργό. Θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στο να σώσει τη χώρα του και το να επιμείνει σε μια χρεοκοπημένη ακροαριστερά ιδεολογία.

Εάν είναι έξυπνος, μπορεί να εξασφαλίσει λίγες ακόμη υποχωρήσεις από τους πιστωτές και μια σχετικά καλή συμφωνία για την Ελλάδα. Εάν όχι, θα τραβήξει τη χώρα του προς την άβυσσο.

Επί μήνες, ο κ. Τσίπρας προσπάθησε να καβαλήσει δυο άλογα την ίδια στιγμή. Ήθελε να εμποδίσει την Ελλάδα από το να χρεοκοπήσει στα χρέη της και να βγει από το ευρώ, ενώ ταυτόχρονα να αυξήσει τις δημόσιες δαπάνες και να ανατρέψει τις μεταρρυθμίσεις που κάνουν την Ελλάδα πιο ανταγωνιστική.

Ο πρωθυπουργός συνέχισε αυτό το δύσκολο διπλό παιχνίδι σε μια ομιλία προς το κοινοβούλιο της χώρας την Παρασκευή. Απέρριψε προτάσεις από την ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – αποκαλώντας τες «παράλογες» – ενώ την ίδια στιγμή είπε πως η Ελλάδα ήταν έτοιμη να συμβιβαστεί και πως ήταν πιο κοντά από ποτέ σε μια συμφωνία με τους πιστωτές.

Την ίδια μέρα, η Αθήνα απέτυχε να πληρώσει 300 εκατομμύρια ευρώ που χρωστούσε στο ΔΝΤ. Αυτό δεν αποτελεί χρεοκοπία, καθώς η Ελλάδα εκμεταλλεύτηκε έναν κανονισμό του ΔΝΤ, που σπάνια χρησιμοποιείται, που επιτρέπει στους οφειλέτες να πληρώνουν όλες τις δόσεις ενός συγκεκριμένου μήνα σε μία μόνο δόση στο τέλος αυτού του μήνα.

Η νέα προθεσμία της 30ης Ιουνίου για να πληρωθούν συνολικά 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ σημαίνει πως ο κ. Τσίπρας δε θα μπορεί να συνεχίσει για πολύ να καβαλάει και τα δύο άλογα. Σύντομα θα πρέπει να αποφασίσει εάν θα συμβιβαστεί με τους πιστωτές. Μπορεί να βελτιώσει την «παράλογη» πρόταση που έχει τεθεί στο τραπέζι, αλλά όχι κατά πολύ.

Πρώτα, ωστόσο, ας δούμε τις συνέπειες και των δύο επιλογών.

Εάν προβεί σε συμφωνία, μπορεί να διασπάσει το αριστερό του κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, θα μπορέσει να κηρύξει νέες εκλογές, να διώξει τους επαναστάτες και πιθανώς να κερδίσει μια νέα εντολή με μια αυξημένη πλειοψηφία.

Παρ’ ότι η Ελλάδα θα επωφελούταν και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας θα παρέμενε στην εξουσία, μπορεί να μην τολμήσει αυτήν την επιλογή, καθώς θα τον απομάκρυνε από τις ακροαριστερές ιδεολογικές του ρίζες. Θα έπρεπε να επαναπροσδιοριστεί ως κεντροαριστερός και να αποκαλεστεί προδότης από τους έως τότε συντρόφους.

Από την άλλη, η μη επίτευξη συμφωνίας θα είχε ως αποτέλεσμα τη χρεοκοπία, ακολουθούμενη από ελέγχους κεφαλαίων και πιθανώς έξοδο από το ευρώ. Ο κ. Τσίπρας μπορεί να δει τη δημοτικότητά του να βουλιάζει και τελικά να εκδιώκεται από τη θέση του πρωθυπουργού.

Είναι πιθανό πως ο ίδιος ο κ. Τσίπρας δε γνωρίζει ποιον δρόμο θα επιλέξει. Και οι δύο επιλογές πρέπει να φαίνονται δυσάρεστες, που μάλλον κι είναι ο λόγος που ψάχνει απελπισμένα μιαν καλύτερη.

Πιθανώς μιαν τέτοια επιλογή να υπάρχει, δεδομένης της αρχής ότι η Ελλάδα θα δεχτεί δομικές μεταρρυθμίσεις εφόσον οι πιστωτές χαλαρώσουν τη λιτότητα.

Πιο λεπτομερώς, αυτό θα σήμαινε πως οι πιστωτές δε θα επέμεναν σε δύο ιδιαιτέρως αντιπαθή μέτρα: την αύξηση του φόρου πώλησης ηλεκτρικού ρεύματος στο 23% από το 13%, και την περικοπή των χαμηλών συντάξεων. Σε αντάλλαγμα, η Αθήνα θα δεχόταν τους υπόλοιπους προτεινόμενους φόρους και τις μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό, που, ανάμεσα σε άλλα, θα μείωναν τη φοροδιαφυγή, θα αύξαναν την ηλικία συνταξιοδότησης και θα έκαναν το συνταξιοδοτικό σύστημα οικονομικά βιώσιμο.

Μία τέτοια συμφωνία, φυσικά, θα άφηνε μια τρύπα στον προϋπολογισμό της Ελλάδας. Σχεδόν η μίση από αυτή, θα μπορούσε να καλυφθεί επιτρέποντας στην Αθήνα να θέσει ως στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος για φέτος το 0,6% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, όπως πρότεινε η κυβέρνηση, αντί του 1% που θέλουν οι πιστωτές.

Η Ελλάδα θα έπρεπε να βρει εναλλακτικά μέτρα για να καλύψει το υπόλοιπο κοινό, ιδανικά, μειώνοντας τις δαπάνες, ή διαφορετικά φορολογώντας λιγότερο ευάλωτους ανθρώπους.

Η Αθήνα θα έπρεπε να δεχτεί τις υπόλοιπες μεταρρυθμίσεις στη λίστα των πιστωτών: όχι μόνον εκείνες που ο κ. Τσίπρας ήδη υποστηρίζει, όπως η ανεξάρτητη φορολογική αρχή και η καταστολή της διαφθοράς, αλλά πράγματα που είναι πιο δύσκολο να γίνουν αποδεκτά, όπως η ιδιωτικοποίηση του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας και η δημιουργία ενός πιο αποτελεσματικού δημόσιου τομέα.

Ο πρωθυπουργός θα έπρεπε επίσης να αποσύρει το σχέδιό του, που ανακοίνωσε την Παρασκευή, να επαναφέρει μονομερώς τις συλλογικές συμβάσεις. Αντ’ αυτού, θα έπρεπε να δεχτεί την πρόταση των πιστωτών να επανεξετάσει το υπάρχον πρόγραμμα.

Η ευρωζώνη θα παρουσίαζε δύο ακόμη «καρότα». Πρώτον, θα δεσμευόταν να ανακουφίσει το βάρος του χρέους της Αθήνας κατά τις διαπραγματεύσεις ενός τρίτου προγράμματος διάσωσης σε λίγους μήνες, αρκεί η κυβέρνηση να παραμείνει αφοσιωμένη στο συμφωνημένο σχέδιο.

Τα σχέδια αναδιάρθρωσης του κ. Τσίπρα – τα οποία μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνουν τη διαγραφή μέρος του χρέους από τις χώρες της ευρωζώνης και αντικατάσταση ενός άλλου μέρους με ομόλογα των οποίων το κεφάλαιο δε θα ξεπληρωθεί ποτέ – πολιτικά δεν έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Θα είναι δυνατό, ωστόσο, να ελαφρύνει το χρέος παρατείνοντας την υπάρχουσα διακοπή εξυπηρέτησης χρέους και δίνοντας περισσότερο χρόνο στην Αθήνα να ξεπληρώσει τα χρέη της.

Δεύτερον, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα παρείχε ρευστότητα απευθείας στις ελληνικές τράπεζες, ώστε να μην εξαρτώνται από την έκτακτη βοήθεια ρευστότητας από την ελληνική κεντρική τράπεζα. Επίσης, θα συμπεριλάμβανε τα ελληνικά κρατικά ομόλογα στο μεγάλο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων της.

Δεν είναι βέβαιο εάν ο κ. Τσίπρας μπορεί να διαπραγματευτεί έναν τέτοιον συμβιβασμό. Όμως η βασική φιλοσοφία των περισσότερων μεταρρυθμίσεων σε αντάλλαγμα για λιγότερη λιτότητα θα φανεί ελκυστική σε κάποιους από τους πιστωτές του, εάν μπορέσει να μεταφέρει το μήνυμα πειστικά. Και για να το κάνει αυτό, ο έλληνας πρωθυπουργός θα πρέπει να δείξει τι είδους άνθρωπος είναι πραγματικά. Αυτή είναι καθοριστική στιγμή γι’ αυτόν.   

Σχετικα αρθρα

Χ. Σταϊκούρας: Το νέο θεσμικό πλαίσιο ρύθμισης οφειλών ενισχύει τον παραγωγικό ιστό της οικονομίας

admin

Θα πέσει μέσα η Goldman Sachs;

admin

Η ανάλυση του ΔΝΤ για το χρέος της Ελλάδας μετά το Eurogroup

admin

Πώς να τα χάσετε όλα σε 2 εβδομάδες με προϊόντα UBS και Citigroup!

admin

ΤτΕ: Η επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων δημιουργεί θετικές προοπτικές

admin

H υπεύθυνη αλληλεγγύη της Ευρώπης

admin

ΕΚΤ: Σε επαγρύπνηση για νέα μέτρα

admin

ΕΚΤ:Αμετάβλητα τα επιτόκια εν αναμονή συμφωνίας…

admin

Παραμένουν επιφυλακτικοί οι έλληνες αποταμιευτές

admin

Brexit, Trump, Γαλλία: Θα τριτώσει το κακό;

admin

Καλό ξεκίνημα στο νέο έτος. Κρίμα για το υπόλοιπο…

admin

Ευρωζώνη:Η πιο μεγάλη ύφεση από το 1930!

admin

Φουντώνει ο «πόλεμος» του γάλακτος

admin

Το γαλλικό κρατικό ξεπούλημα δεν είναι ακόμη επανάσταση

admin

Αδύναμα κράτη, φτωχές χώρες

admin

Το δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι πιστωτές για την Ελλάδα

admin

Εκρηκτικά κέρδη στο Χ.Α. (+8,46%), με τις τράπεζες στο +8,95%!

admin

Tο ενεργειακό παιχνίδι δύναμης της Τουρκίας

admin