Image default
Πρώτο Θέμα

Πως η Ελλάδα «κούρασε» την Ευρώπη…

Πως η Ελλάδα «κούρασε» την Ευρώπη…

Για περισσότερα από πέντε χρόνια, η Ελλάδα αποτέλεσε τη μεγαλύτερη ανησυχία της Ευρώπης. Αντί να συγκεντρωθεί στην απασχόληση, ή τη μετανάστευση, ή την πρόκληση της Ρωσίας του Βλαντίμιρ Πούτιν, η προσοχή της ηπείρου ήταν στραμμένη σε μια χώρα που αντιπροσωπεύσει το 1,8% του οικονομικού αποτελέσματος της ευρωζώνης.

Θα ήταν ενδιαφέρον να υπολογίσουμε πόσες ώρες έχει αφιερώσει η Άγκελα Μέρκελ στην Αθήνα τα τελευταία πέντε χρόνια. Φανταστείτε τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να συμμετέχει σε υψηλόβαθμες συζητήσεις επί μήνες, όπου μοναδικό θέμα θα αποτελούσε η πολιτεία του Τεννεσί. Αυτό, στην ουσία, είναι που έκαναν όλο αυτό το διάστημα οι επικεφαλείς των κυβερνήσεων της Ευρώπης.

Σε αυτά τα πέντε χρόνια, ο κόσμος έχει αλλάξει. Η Κίνα και η Ινδία υποβάλλονται σε εκ βάθους μεταμορφώσεις. Οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους (Isis) αντιπροσωπεύουν μια νέα, σοβαρή απειλή για τη δύση, όπως και ο ρεβανσισμός του κ. Πούτιν. Οι ευρωπαίοι ηγέτες, ωστόσο, αντί να αφιερώσουν τις συνόδους κορυφής τους στο πώς θα προστατέψουν καλύτερα τα οικονομικά και στρατιωτικά τους συμφέροντα, αγωνιούν για το τι θα κάνουν με την Ελλάδα.

Πέντε χρόνια διαπραγματεύσεων που δεν έχουν πετύχει ουσιαστικά τίποτα (οι ελάχιστες μεταρρυθμίσεις που υιοθετήθηκαν, όπως μια μικρή μείωση του παραφουσκωμένου αριθμού των δημόσιων υπαλλήλων, έχουν από τότε ανατραπεί από τον συνασπισμό υπό την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ). Είναι αρκετά ξεκάθαρο πως οι έλληνες δεν έχουν καμία όρεξη να εκσυγχρονίσουν την κοινωνία τους. Ανησυχούν πολύ λίγο για μια οικονομία που καταστράφηκε από το πελατειακό σύστημα.

Και οι ευρωπαίοι, επίσης, έχουν κάνει λάθη. Από τότε που η Αθήνα έγινε μέλος της νομισματικής ένωσης, έχουν δανείσει στην Ελλάδα 400 δισεκατομμύρια ευρώ, 1,7 φορές το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της χώρας το 2013. Είναι καιρός για έναν έλεγχο της πραγματικότητας: δε θα ξεπληρωθούν ποτέ. Και είναι αυταπάτη να φαντάζεται κανείς, όπως κάνουν μερικές φορές οι φινλανδοί, πως θα μπορούσαν να αποζημιωθούν σε είδος, αποκτώντας μερικά ελληνικά νησιά. Η εποχή κατά την οποία η βρετανική αυτοκρατορία συνήθιζε να κάνει κάτι τέτοιο έχει, ευτυχώς, τελειώσει. Ότι έγινε έγινε. Όσο το συντομότερο το αντιληφθούν αυτό και ξεχάσουν αυτά τα δάνεια, τόσο το καλύτερο.

Εάν οι έλληνες δε θέλουν να εκσυγχρονιστούν, θα πρέπει να δεχτούμε. Κατά μια μεγάλη πλειοψηφία, εξέλεξαν μια κυβέρνηση η οποία, έξι μήνες μετά τις εκλογές, παραμένει ιδιαίτερα δημοφιλής. Η δημοτικότητά της με το εκλογικό σώμα αναδεικνύει την επιθυμία να παραμείνουν ένα έθνος με κατά κεφαλήν εισόδημα στο μισό αυτού της Ιρλανδίας, μικρότερο της Σλοβενίας. Σε λίγα χρόνια, θα το έχει ξεπεράσει η Χιλή. Ελπίζουμε μόνο πως κανείς στην Αθήνα δεν φαντάζεται πως η διαγραφή του χρέους και το Grexit αποτελούν εναλλακτικό δρόμο προς την ανάπτυξη.

Χωρίς οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, η Ελλάδα θα παραμείνει μια σχετικά φτωχή χώρα. Ωστόσο, δεν είναι στο χέρι της υπόλοιπης Ευρώπης να επιβάλει μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα. Θα πρέπει απλά να ξεκαθαρίσει πως χωρίς σοβαρές μεταρρυθμίσεις, τα νέα επίσημα δάνεια θα λάβουν τέλος. Ο μόνος τρόπος για να μπορέσει η Αθήνα να δανειστεί θα είναι να πείσει τις αγορές πως θα καλύψει η ίδια τις υποχρεώσεις της. Όχι άλλες εγγυήσεις από την ΕΕ, ρητές ή άλλες.

Θα πρέπει να αναρωτηθούμε εάν είναι πράγματι τόσο σημαντικό να παραμείνει η Ελλάδα στην ΕΕ. (Χωρίς αλλαγή συνθήκης, η έξοδος από το ευρώ οδηγεί σε έξοδο από την ΕΕ.) το κριτήριο γι’ αυτό δε θα πρέπει να είναι η προστασία της πίστωσης: αυτή έχει ήδη χαθεί. Ούτε θα πρέπει να είναι το ρίσκο ύπαρξης επιπτώσεων στο ευρώ λόγω της μετάδοσης: χάρη στις ενέργειες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η νομισματική ένωση είναι σήμερα αρκετά ανθεκτική για να αντέξει το Grexit.

Οι ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να σταματήσουν να μεταχειρίζονται το ελληνικό πρόβλημα σαν να είναι μόνον ένα χρηματοπιστωτικό ζήτημα. Στην πραγματικότητα, φτάνει στην καρδιά της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Αυτό το έργο έχει αναμφίβολα επιταχυνθεί χάρη στη νομισματική ένωση (αναλογιστείτε απλά την απόφαση της αφαίρεσης της επίβλεψης των τραπεζών από τον εθνικό έλεγχο).

Ωστόσο, το ευρώ δεν μπορεί να αποτελέσει υποκατάστατο της ευρύτερης πολιτικής ενοποίησης. Μάλιστα, χωρίς μια τέτοια ενοποίηση, το ευρώ δεν μπορεί να επιβιώσει – και αυτή τη στιγμή, η Ελλάδα αποτελεί εμπόδιο σε αυτό.     

Σχετικα αρθρα

Ο κόσμος δεν μπορεί να σταματήσει να δανείζεται δολάριο

admin

Το 16,5% δεξιότερα της … Ν.Δ.

admin

Το σύνδρομο του Ταρτούφου του Φρανσουά Ολλάντ

admin

Γιατί ο Μακρόν δε φοβάται τους συνδικαλιστές

admin

Η Ρώμη θα υποχωρήσει αν ανέβουν τα επιτόκια

admin

Financial Times: Πώς αντιστράφηκε η μοίρα της Γερμανίας και της Ελλάδας

admin

Οι “πληγές” του κορονοϊού στους κλάδους ταξιδίου και τουρισμού μοιάζουν μόνιμες

admin

Οι ασθενείς της Ευρώπης -Αθήνα και Ρώμη- έγιναν καλά, αλλά για πόσο;

admin

Θα βγάλει… τα κάστανα από τη φωτιά ο Σαμαράς;

admin

Τα χρέη που πνίγουν Ιταλία και Ελλάδα αυξάνουν τις ανησυχίες για την τύχη του ευρώ

admin

Η γαλλο-γερμανική Dream Team της Ευρώπης

admin

Ευρώπη – κορωνοϊός… 0-1 στη μάχη για «ανοιχτή οικονομία»

admin

Reuters: Τρία νέα ομόλογα έως τον Αύγουστο σχεδιάζει η Αθήνα

admin

Γερμανία: Χαμηλή σύνταξη – Σύντομη ζωή

admin

Σώστε την Αργεντινή από τα «κοράκια»

admin

Οι συμπληγάδες της μεταρρύθμισης της ευρωζώνης

admin

Capital Economics: Η ελληνική οικονομία έχει ακόμα δουλεία…

admin

ΕΚΤ: Δεκτά όλα τα ελληνικά ομόλογα!

admin