Image default
Πρώτο Θέμα

Ο Ολλάντ πιέζει για «κυβέρνηση της ευρωζώνης» – Ο χρήσιμος ρόλος της Ελλάδας

Ο Ολλάντ πιέζει για «κυβέρνηση της ευρωζώνης» - Ο χρήσιμος ρόλος της Ελλάδας

Ο Φρανσουά Ολλάντ θέλει να γίνει ο νέος Ζακ Ντελόρ. Πίσω στις Βρυξέλλες, όπου βοήθησε να επιτευχθεί μια συμφωνία ώστε να παραμένει η Ελλάδα στην ευρωζώνη, ο γάλλος πρόεδρος έχει υιοθετήσει την ιδέα που εξέφρασε πρώτος ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κομισιόν – σοσιαλιστής, όπως και ο ίδιος – για μια «κυβέρνηση της ευρωζώνης». Θα την ενίσχυε με έναν προϋπολογισμό και ένα κοινοβούλιο.

Αντιπαθής σε πολλούς στην παράταξή του καθώς ενέδωσε στη δημοσιονομική πειθαρχία της γερμανίδας καγκελάριου Άγκελα Μέρκελ αφ’ ότου εκλέχθηκε το 2012, ο κ. Ολλάντ μοιάζει να σοβαρολογεί αυτή τη φορά. Οι γαλλικές προτάσεις θα παρουσιαστούν έως το τέλος του καλοκαιριού, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό Μανουέλ Βαλ.

«Η Γαλλία είναι έτοιμη καθώς, όπως ανέδειξε ο Ζακ Ντελόρ, ξεπερνά τον εαυτό της όταν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες στην Ευρώπη» εξήγησε ο κ. Ολλάντ σε γράμμα του που δημοσιεύτηκε στην κυριακάτικη εφημερίδα Journal du Dimanche, επαναλαμβάνοντας τα σχόλια που είχε κάνει την ημέρα της Βαστίλης.

Τα λεπτομερή μέτρα που ξεπερνούν τις συνήθεις εκκλήσεις για περισσότερη «αλληλεγγύη» και «κοινωνική και δημοσιονομική σύγκλιση» θα εμφανίζονταν για πρώτη φορά. «Αυτή η ιδέα της οικονομικής κυβέρνησης είναι ένα γαλλικό αίτημα που εμφανίστηκε πριν από αρκετές δεκαετίες» λέει ο Nicolas Véron, εταίρος του think-tank Bruegel στις Βρυξέλλες. «Δεν έχω δει ποτέ, όμως, κάτι που να δείχνει τι πραγματικά σημαίνει. Ανυπομονώ να δω αυτό το έγγραφο, εάν υπάρξει ποτέ έγγραφο.»

Το σχέδιο του Παρισιού αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό στην Ευρώπη, σημειώνει ο κ. Véron, καθώς «η Γαλλία ποτέ δεν κατάφερε να συμβιβάσει την αντίφαση μεταξύ της προσήλωσής της στην κυριαρχία και αυτού του ευρωπαϊκού ιδεώδους». Ο κ. Ολλάντ μπορεί να είναι ειλικρινής, όμως η φαντασίωση της Γαλλίας για την ευρωπαϊκή ενοποίηση έχει ως τώρα συγκρουστεί με την εδραιωμένη αίσθηση εθνικής ανεξαρτησίας που κληροδότησε ο Σαρλ ντε Γκωλ. Ακόμη και αν το Παρίσι παρουσιάσει μέτρα, υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες να βρουν ανταπόκριση στη Γερμανία. Ακόμη χειρότερα, λέει ο κ. Véron, η απλή παρουσίασή τους πιθανώς να ανοίξει περισσότερο το χάσμα μεταξύ Παρισιού και Βερολίνου που άνοιξε κατά τις δύσκολες συζητήσεις για την Ελλάδα πριν από 10 ημέρες – ένα χάσμα που ο κ. Ολλάντ προσπάθησε να καλύψει.

Γιατί να ανακοινώσει τότε αυτό το σχέδιο; Η απάντηση είναι η πολιτική. Δύο χρόνια μακριά από τις προεδρικές εκλογές, η καθοριστική διαχωριστική γραμμή στον γαλλικό πολιτικό χάρτη σταματά να είναι δεξιά-αριστερά και γίνεται υπέρ και κατά της Ευρώπης.

«Θέλει να ενώσει τους φιλοευρωπαίους πίσω του και την ίδια στιγμή να δείξει πως μπορεί να τα βάλει με τη Γερμανία» λέει ο Dominique Moïsi, ιδρυτής του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων. «Η Ευρώπη δεν είναι δημοφιλής, όμως υπάρχει χώρος για κάποιον που υπερασπίζεται το ευρώ, καθώς η εναλλακτική, η έξοδος, είναι πολύ τρομακτική. Το μάθημα από την ελληνική κρίση είναι πως ακόμη και μια ριζοσπαστική αριστερή κυβέρνηση όπως ο ΣΥΡΙΖΑ δε θέλει να αναλάβει αυτό το έργο.»

Τι θα γίνει όμως εάν οι γαλλικές προτάσεις απορριφθούν από τη Γερμανία, ή αν η Ελλάδα βγει από την ευρωζώνη. «Μπορεί να κάνει αυτές τις προτάσεις ακριβώς επειδή δεν οδηγούν πουθενά» λέει ο κ. Moïsi. «Από εσωτερική άποψη, δεν κοστίζει τίποτα. Εάν τα πράγματα πάνε άσχημα, ο κόσμος θα θυμάται ακόμη τις προσπάθειές του.»

Το γεγονός πως οι κύριοι αντίπαλοι του κ. Ολλάντ στη δεξιά, ο Νικολά Σαρκοζί και ο Αλέν Ζιπέ, φλέρταραν με την ιδέα του Grexit μόνο και μόνο για να κάνουν πίσω, έχουν ενισχύσει την αξίωση του προέδρου ως πραγματικός υπερασπιστής της ενότητας της ευρωζώνης.

Ο κ. Ολλάντ, που είναι αισιόδοξος, ελπίζει πως με λίγη τύχη και μια ανακάμπτουσα οικονομία, οι ψηφοφόροι ίσως αντιληφθούν πως δεν είναι τόσο καταστροφικός ηγέτης, λέει ο κ. Moïsi.

Προς το παρόν, δεν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία υπέρ αυτού. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση, το ποσοστό στήριξης του κ. Ολλάντ αυξήθηκε κατά πέντε μονάδες και έφτασε το 28%, σε μια άλλη όμως δεν υπήρχε καμία αλλαγή. Οποιαδήποτε αύξηση μπορεί να είναι προσωρινή, καθώς η αριστερά καταλαβαίνει τη φύση του ελληνικού σχεδίου που έχει υπογράψει ο πρόεδρος – σκληρές μεταρρυθμίσεις, αυξήσεις φόρων και περικοπές δαπανών σε αντάλλαγμα για νέα δάνεια 86 δισεκατομμυρίων ευρώ, όμως καμία αξιόπιστη δέσμευση για ελάφρυνση χρέους.

Η ελληνική συμφωνία «είναι απόδειξη πως η ιδεολογία της αριστεράς ίσως είναι ασύμβατη με την ευρωζώνη, πως δεν υπάρχει τρόπος να ξεφύγει κανείς από τις γερμανικές υποδείξεις» λέει ο Laurent Bouvet, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο των Βερσαλλιών. Ο πραγματικός νικητής θα μπορούσε να είναι η Μαρίν Λε Πεν, αρχηγός του Εθνικού Μετώπου, που υποστηρίζει ένα “Frexit”, λέει. Οι τοπικές εκλογές του Δεκεμβρίου θα αποτελέσουν ένα κρίσιμο τεστ.

Σχετικα αρθρα

Το ερώτημα της Ευρώπης για το 2016

admin

Τα γερμανικά θύματα της τρομοκρατίας φέρνουν τη Μέρκελ πιο κοντά στη Μεσανατολική ταραχή

admin

Το προσφυγικό σπρώχνει την Ελλάδα προς την έξοδο από το Σένγκεν

admin

Ο «Χορός των Σκιών» των Μεγάλων Τραπεζών

admin

Ερντογάν: Εδώ είναι Ισταμπούλ, όχι Κωνσταντινούπολη

admin

DW: Τι απέμεινε από τα “κίτρινα γιλέκα”;

admin

Η δικαιοσύνη υπέρ των δανειοληπτών στις μισές υποθέσεις κόκκινων δανείων

admin

Ο Draghi «τελειώνει» την διαπραγμάτευση…

admin

Που έκανε λάθος το ΔΝΤ

admin

Tι αναμένουμε από το Νταβός;

admin

Οι ομολογιακές φούσκες τείνουν να ξεφουσκώνουν αργά, όχι να σκάνε

admin

Συρία: Η αμερικανική απόσυρση εξυπηρετεί τα τουρκικά σχέδια

admin

Η Μέρκελ μπαίνει στη σκιά του Μακρόν

admin

Η Μέρκελ διατηρεί τη στάση της στο προσφυγικό παρά τις απώλειες στις κάλπες

admin

Μεγάλες προσδοκίες ενόψει της συνάντησης Μέρκελ-Ερντογάν

admin

Τι είδε η εισαγγελέας στο Τ.Τ

admin

ΤτΕ: Η επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων δημιουργεί θετικές προοπτικές

admin

Έπρεπε το ΔΝΤ να είχε αφήσει την Ελλάδα να χρεοκοπήσει το 2010;

admin