Image default
Πρώτο Θέμα

Φόβοι και ελπίδες για την προεδρία Τραμπ

Φόβοι και ελπίδες για την προεδρία Τραμπ

Ναι, ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη 45ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πρώτα απ’ όλα, οι δημοσκοπήσεις έκαναν λάθος – όχι κατά πολύ, αλλά κατά περίπου 3% (δε θα έχουμε τελικό αριθμό μέχρι να καταμετρηθούν οι ψήφοι από την Καλιφόρνια και άλλες πολιτείες με ταχυδρομική ψήφο, οι περισσότερες από τις οποίες είναι υπέρ των Δημοκρατικών, τις επόμενες ημέρες). Και ναι, πολλές αναλύσεις και προγνώσεις ήταν επίσης λάθος.

Κανείς δε γνωρίζει γιατί.

Δε γνωρίζουμε αν ο λόγος ήταν η ανάφλεξη της τελευταία στιγή της ιστορίας των e-mail, με την ενέργεια του διευθυντή του FBI Τζέιμς Κόμι, ή αν ήταν η αντίδραση του Τύπου αυτή που καταδίκασε τη Χίλαρι Κλίντον. Ή αν ήταν η στρατηγική της: μήπως έδωσε έμφαση σε λάθος πολιτείες, σπαταλώντας τον χρόνο και τους πόρους της; Ή μπορεί να ήταν η στρατηγική του Τραμπ.

Δε γνωρίζουμε εάν ήταν η οικονομική αβεβαιότητα ή οι υποψήφιοι των τρίτων κομμάτων. Δε γνωρίζουμε εάν ήταν το συνδυαστικό αποτέλεσμα επιθέσεων ρεπουμπλικανικών επιθέσεων κατά συνδικάτων στο Ουισκόνσιν ή κατά μαύρων ψηφοφόρων στη Βόρεια Καρολίνα. Και όχι, δε γνωρίζουμε εάν ήταν ο «ρατσισμός». Ναι, υπήρξαν μισαλλόδοξοι που υποστήριξαν τον Τραμπ, και ακούστηκαν αρκετά, όμως δε γνωρίζουμε καν εάν περισσότεροι από αυτούς ψήφισαν τον Τραμπ ή τον Τζον Μακ Κέιν ή τον Μιτ Ρόμνι.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε σε αυτό το σημείο, και μάλλον και αυτό χρειάζεται περισσότερη έρευνα, είναι πόσο άχρηστες είναι οι πρόωρες τηλεοπτικές διαφημίσεις. Η Κλίντον σφυροκόπησε τον Τραμπ επί μήνες, και είναι δύσκολο να πιστέψουμε πως αυτή η αναμέτρηση θα ήταν στο ελάχιστο αμφίρροπη εάν αυτές οι διαφημίσεις είχαν την παραμικρή επίδραση.

Πέραν αυτού, η ερμηνεία των εκλογικών αποτελεσμάτων χρειάζεται χρόνο. Μην πιστεύετε όσους νομίζουν πως έχουν ήδη τις απαντήσεις, είτε είχαν δίκιο στην πρόβλεψη των εκλογών είτε όχι.

Ένα είναι σίγουρο. Αυτές οι εκλογές, με τους Ρεπουμπλικάνους να κερδίζουν τον έλεγχο του Κογκρέσου και του Λευκού Οίκου, ήταν καταστροφικές για τους Δημοκράτες και τις πολιτικές που υποστηρίζουν.

Είναι καταστροφικές και για την αμερικανική δημοκρατία; Αυτό εξαρτάται, κυρίως, από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

Ο Τραμπ παραμένει απρόβλεπτος. Τα πραγματικά τρομακτικά στοιχεία της υποψηφιότητάς του – μισαλλοδοξία, σεξισμός και ο φαινομενικός απολυταρχισμός – μπορεί να παίξουν κεντρικό ρόλο στην προεδρία του. Εάν συμβεί αυτό, οι Δημοκράτες θα αντισταθούν (όπως θα αντισταθούν και οποιεσδήποτε «κανονικές» ρεπουμπλικανικές πολιτικές παρουσιάσουν Τραμπ και Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο). Όμως δε θα έχουν τη δυνατότητα να τον σταματήσουν.

Οι Ρεπουμπλικάνοι θα την έχουν, και όχι μόνο στο Κογκρέσο. Ο Τραμπ θα χρειαστεί προσωπικό στον Λευκό Οίκο, ένα υπουργικό γραφείο και όλους τους προεδρικούς υποψηφίους που απαρτίζουν τον εκτελεστικό κλάδο της κυβέρνησης. Θα στραφεί στους Ρεπουμπλικάνους για να καλύψει τις περισσότερες από αυτές τις θέσεις, τουλάχιστον πέραν του Λευκού Οίκου.

Εάν αυτοί οι Ρεπουμπλικάνοι, και οι Ρεπουμπλικάνοι στη Γερουσία, στηρίξουν τον Τραμπ σε ό,τι επιλέξει να κάνει, ιδιαίτερα οτιδήποτε κατασταλτικό που θα βλάψει τους Δημοκράτες και θα βοηθήσει τους Ρεπουμπλικάνους σε επόμενες εκλογές, τότε οι ΗΠΑ θα βρεθούν σε πολύ ανησυχητική θέση.

Η προεδρία είναι η πιο ισχυρή θέση στην αμερικανική κυβέρνηση. Όμως υπάρχουν ελάχιστα που θα μπορεί να κάνει μόνος του. Θα έχουν οι Ρεπουμπλικάνοι – στο Κογκρέσο, στα τμήματα και τις υπηρεσίες της εκτελεστικής αρχής και ακόμη και στον Λευκό Οίκο – το σθένος να του αντισταθούν;

Ελπίζουμε πως δε θα χρειαστεί να το μάθουμε ποτέ. Ελπίζουμε πως η πιο τρομακτική ρητορική του Τραμπ θα αποδειχθεί κυρίως μεγαλοστομία, και θα είναι ικανοποιημένος με το να δείχνει αλλαζονικός αλλά κατά τα άλλα να τηρήσει τις νόρμες και τις παραδόσεις της δημοκρατίας. Εάν υπάρχει μία θετική ένδειξη που μπορεί να κρατήσει κανείς, αυτή είναι η εκλογή ενός κατεστημένου συντηρητικού κυβερνήτη στο πλευρό του. Ναι, ο Μάικ Πενς είναι πολύ συντηρητικός, όμως δεν είναι ένας από τους πιο εκκεντρικούς ή ανεύθυνους υποστηρικτές του Τραμπ.

Εκτός αυτού, ο εκλεγμένος πρόεδρος φαίνεται να μη γνωρίζει τίποτα από οικονομικά, εξωτερική πολιτική ή οτιδήποτε άλλο. Οπότε και στην καλύτερη συμπεριφορά του, θα πιεστεί για να πετύχει.

Ναι, αυτή μοιάζει να είναι μια επικίνδυνη εποχή για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη δημοκρατία. Όμως σε εκλογές του παρελθόντος πάντα φαινόταν πιο τρομακτικό για τη χαμένη πλευρά αμέσως μετά τις εκλογές. Μακροπρόθεσμα, πολλές από τις πιο ανησυχητικές πολιτικές δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ, και οι επόμενες εκλογές αντέστρεφαν τα πράγματα. Αυτό δε μειώνει το πόσο ανατρεπτικά και καταστροφικά θα μπορούσαν να είναι τα επόμενα χρόνια. Προς το παρόν, ωστόσο, είναι μόνο ένα «μπορεί».  

Σχετικα αρθρα

“Μάχη των μαχών” για τον κοινοτικό προϋπολογισμό 2021-2027

admin

Το παιχνίδι στη Μέση Ανατολή είναι πολύ μεγαλύτερο από την Τουρκία

admin

Διαfedεύοντας σε ήπιους τόνους

admin

Die Welt: Κυρίαρχοι των θαλασσών οι Ελληνες εφοπλιστές -Πάνω από 100 δισ. δολάρια η αξία των πλοίων τους

admin

Η βιομηχανία τροφίμων ο μεγαλύτερος εργοδότης της εγχώριας μεταποίησης

admin

Παιχνίδια πολέμου

admin

Πως το «Inferno» των ιταλικών τραπεζών απειλεί να τινάξει στον αέρα την Ευρωζώνη

admin

Η Γερμανία χρειάζεται λίγο από το δικό της φάρμακο

admin

Μύθοι και αλήθειες για το… χρυσό πλεόνασμα

admin

Στη «μάχη» των stress test οι τράπεζες

admin

Οι οδύνες της Ισπανίας

admin

Πόσο στενή μπορεί να γίνει η σχέση ΕΕ-Ηνωμένου Βασιλείου

admin

Alpha: Εφικτοί οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια

admin

DW: Κρίσιμη η ερχόμενη εβδομάδα για την Τζαμάικα

admin

Ντράγκι: Θα υπάρξει συμφωνία Κομισιόν -Ιταλίας για τον προϋπολογισμό

admin

ΧΑ:Εστίαση στα αποτελέσματα

admin

Ζεστοί οι Ρώσοι για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ

admin

Πρότυπο η Ιρλανδία για τις χώρες της κρίσης;

admin