Image default
Πρώτο Θέμα

Η νίκη του λαϊκισμού στην Τσεχία αποτελεί προειδοποίηση για την Ευρώπη

babisΟι εκλογές της Τσεχίας αυτής της εβδομάδας, μετά την κοινοβουλευτική αναμέτρηση στην Αυστρία μια εβδομάδα νωρίτερα, έδειξαν ότι η επέλαση των λαϊκιστών στην Ευρώπη δεν έχει τελειώσει.

Ο σαφής νικητής στην Πράγα ήταν ένα πενταετές κόμμα με επικεφαλής τον δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία Αντρέι Μπάμπις. Η στήριξη για τα κεντροαριστερά και τα κεντροδεξιά κόμματα έχει καταρρεύσει. Ένα ακροδεξιά κόμμα κέρδισε 11 τοις εκατό των ψήφων.

Η νίκη ενός πλούσιου μεγιστάνα μέσων ενημέρωσης σε μια χώρα από το πρώην σοβιετικό μπλοκ φέρνει επίσης αναπόφευκτες ανησυχίες σχετικά με τις δυνατότητες «κατάληψης του κράτους». Υπάρχουν πολλά παραδείγματα στον πρώην κομμουνιστικό κόσμο των πλούσιων ηγετών που διοικούν τις χώρες προς το συμφέρον των ίδιων και των κληρονόμων τους, αποδυναμώνοντας τους δημοκρατικούς περιορισμούς, ώστε να γίνει δύσκολο να εκτοπιστούν.

Ένα μεγάλο ερώτημα είναι εάν η Τσεχική Δημοκρατία θα ακολουθήσει τώρα την Ουγγαρία και την Πολωνία σχηματίζοντας ένα διευρυμένο ανελεύθερο μπλοκ στην Κεντρική Ευρώπη. Ο κ. Μπάμπις συμμερίζεται σίγουρα τη στάση κατά της μετανάστευσης και την απέχθεια για την πολιτική της ΕΕ για τους πρόσφυγες του πρωθυπουργού της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπάν και του Γιάροσλαβ Κατσίνσκι, αρχηγού του κυβερνώντος κόμματος της Πολωνίας. Αλλά δεν μοιράζεται τις κοινωνικά συντηρητικές απόψεις τους, ούτε τον εθνικισμό τους. Πράγματι, ως σλοβάκος, είναι απίθανο να είναι τσέχος εθνικιστής.

Ένας πιο κοντινός παραλληλισμός ίσως είναι με τον ιταλό Σίλβιο Μπερλουσκόνι ή τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Όχι μόνο ο κ. Μπάμπις μοιράζεται τον συνδυασμό του πλούτου με την πολιτική δύναμη, αλλά όπως και ο κ. Τραμπ έχει υποσχεθεί στους ψηφοφόρους που έχουν απογοητευτεί από την παραδοσιακή πολιτική ότι θα διαχειριστεί τη χώρα περισσότερο σαν μια επιχείρηση. Αντηχώντας τη δέσμευση του προέδρου των ΗΠΑ να «στραγγίξει τον βάλτο», έχει υποσχθεί να αντιμετωπίσει τη διαφθορά και τα κεκτημένα συμφέροντα.

Όπως διαπίστωσε ο κ. Τραμπ, οι τεχνικές διαχείρισης της επιχείρησης δεν ισχύουν αναγκαστικά για τη λειτουργία μιας οντότητας τόσο μεγάλης και πολύπλοκης όσο ένα κράτος. Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος ο κ. Μπάμπις να αρχίσει να υποσκάπτει τη δημοκρατία, αντιμετωπίζοντας τους ζωτικής σημασίας ελέγχους και ισορροπίες ως επιβάρυνση στην αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης – όπως και με το όραμά του για την κατάργηση του ανώτερου σώματος της τσεχικής βουλής.

Ο μεγιστάνας επιμένει ότι δεν είναι ο κ. Ορμπάν. Ενώ αντιτάχθηκε στην ένταξη της Τσεχίας στο ευρώ κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του, λέει ότι δεν είναι κατά της ΕΕ. Ο κ. Μπάμπις θα αντιμετωπίσει επίσης ισχυρότερους περιορισμούς στο εσωτερικό απ’ ότι οι γείτονές του στη Βαρσοβία και τη Βουδαπέστη. Το κόμμα Νόμου και Δικαιοσύνης της Πολωνίας εξασφάλισε την πλειοψηφία – και το κόμμα Fidesz της Ουγγαρίας, για πολλά από τα τελευταία επτά χρόνια, μια υπερπλειοψηψία – σε συμμαχία με λίγους βουλευτές από άλλα κόμματα.

Με λιγότερο από το 30 τοις εκατό των ψήφων, το κόμμα Ano του κ. Μπάμπις είναι πιθανό να χρειαστεί δύο εταίρους συνασπισμού για να φτάσει σε κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Οι επιλογές του είναι περιορισμένες. Ορισμένα κόμματα αρνούνται να συνεργαστούν μαζί του, εν μέρει λόγω των κατηγοριών που αντιμετωπίζει σε σχέση με έρευνα για επιχορήγηση σχεδίου από την ΕΕ. Ο κ. Μπάμπις αρνείται ότι υπήρξε αξιόποινη πράξη.

Ωστόσο, δεδομένης της ιδιαίτερης ευπάθειας των νεαρών δημοκρατιών στη χειραγώγηση, οι εταίροι της Τσεχικής Δημοκρατίας θα πρέπει να επαγρυπνούν – όπως συνέβη με την Ουγγαρία και την Πολωνία – για ενδείξεις οπισθοχώρησης. Μετά τις ανατροπές αλλού, μια υποχώρηση από τη δημοκρατία στη χώρα της Άνοιξης της Πράγας του 1968 και της Βελούδινης Επανάστασης του 1989 θα ήταν μια ακόμα τραγωδία.

Ωστόσο, ενώ τα δυτικά κράτη έχουν δίκιο να καταδικάζουν τα ανελεύθερα βήματα της Βαρσοβίας και της Βουδαπέστης, πρέπει να θυμούνται ότι η εκλογή αυτών των κυβερνήσεων αντικατοπτρίζει την ανησυχία με το status quo της ΕΕ μεταξύ σημαντικών τμημάτων του πληθυσμού. Θα πρέπει να αποφύγουν προχωρήσουν στην ολοκλήρωση που υποστηρίζουν τώρα το Παρίσι, το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες, χωρίς να εξετάσουν τις αιτίες που προκαλούν αυτή τη δυσαρέσκεια. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε μόνο να επιδεινώσει τη διαίρεση Ανατολής-Δύσης στην Ευρώπη – και να αποδυναμώσει την ίδια την ΕΕ.  

Σχετικα αρθρα

Το SPD έρχεται αντιμέτωπο με την πολιτική πραγματικότητα

admin

Η επιχείρηση πίσω από την έξοδο του Arsene Wenger από την Arsenal

admin

Η μεγαλύτερη τράπεζα της Ιταλίας θέλει να γίνει λιγότερο ιταλική…

admin

Οι ξένοι ψαρεύουν τράπεζες στην Ελλάδα!

admin

Το think-tank IOBE προειδοποιεί για «τελευταία ευκαιρία» εξόδου από την κρίση

admin

«Sell – off» στο Χ.Α. με-3,80%-Πτώση 8,15% στις Τράπεζες…

admin

Η παγκόσμια οικονομία βουίζει ενώ η πολιτική ξινίζει

admin

Τράπεζες: Νέα πτώση και… ελπίδες από Μ.Stanley

admin

Bloomberg: Παράθυρο ευκαιρίας για επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές

admin

Γερμανικός Τύπος: Τώρα ξεκινούν τα πιο δύσκολα για τον Ζάεφ

admin

Το Βερολίνο… ξεσκονίζει το σχέδιο «Ζ» για Grexit!

admin

Ελλάδα: Case Study στα Capital Controls

admin

Ενώπιον νέας δημοσιονομικής κρίσης 10 χρόνια μετά;

admin

Διπλασιάζονται σε 24 οι δόσεις της πάγιας ρύθμισης για χρέη σε Εφορία και Ταμεία

admin

Κλιμάκωση από την Τουρκία, το πρώτο τέστ για τον ΥΠΕΞ Τσίπρα!

admin

Επικίνδυνη εμπλοκή στο deal με τους δανειστές!

admin

Πιστωτική κρίση προ των πυλών;

admin

Στα 25 δισ. ευρώ τα δάνεια στρατηγικών κακοπληρωτών

admin