Image default
Πρώτο Θέμα

Η Μόσχα έχει τον έλεγχο στις μάχες της Συρίας

MAR4 ADNAN POST01Η επιχείρηση «Κλαδί Ελιάς» είναι το κωδικό όνομα που έχει δώσει η Τουρκία στην εισβολή στο Άφριν, ενός κουρδικού θύλακα στη βορειοδυτική Συρία.

Θα ήταν δύσκολο να σκεφτούμε ένα λιγότερο κατάλληλο όνομα για την επίθεση σε μια περιοχή που είχε θεωρηθεί ως ένα σπάνιο καταφύγιο για πολίτες. Προστίθεται στην ήδη βυζαντινή πολυπλοκότητα της σύγκρουσης της Συρίας. Δείχνει το βάθος της κατάρρευσης των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Και απεικονίζει τα όρια της δυτικής επιρροής στις μάχες πληρεξουσίων της περιοχής μεταξύ ξένων δυνάμεων.

Αυτό δεν διαψεύδει την πραγματική ανησυχία της Τουρκίας για την ασφάλεια. Η Άγκυρα παρακολουθούσε με απογοήτευση, καθώς οι Κούρδοι της Συρίας εμφανίστηκαν ως η πιο αποτελεσματική δύναμη για να νικήσουν το Isis. Δεν μπόρεσε να σταματήσει τις ΗΠΑ να στηρίξουν τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις όπου κυριάρχησαν οι Κούρδοι – οι οποίες έχουν στενούς δεσμούς με την εξέγερση του ΡΚΚ στη νοτιοανατολική Τουρκία – πρώτα με αεροπορική κάλυψη, κατόπιν με ειδικές δυνάμεις, οπλίζοντας κρυφά και ανοιχτά. Αλλά υπήρξε κατανοητό ότι οι ΗΠΑ θα εγκατέλειπαν τη συμμαχία μόλις το Isis είχε ηττηθεί και σε κάθε περίπτωση θα εξασφάλιζε ότι οι κουρδικές φιλοδοξίες δε θα επεκτείνονταν δυτικά του ποταμού Ευφράτη.

Έτσι, υπήρξε μια βαθιά αίσθηση θυμού και προδοσίας, όταν ο υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι τα αμερικανικά στρατεύματα θα παραμείνουν στη Συρία, εν μέρει για να περιέχουν ιρανική επιρροή, ενώ ο συνασπισμός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ δήλωσε ότι σχεδίαζε να εκπαιδεύσει συνοριακή δύναμη 30.000 ατόμων σε κουρδικές περιοχές. Όπως λέει ο κρατικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός TRT της Τουρκίας: «Πώς θα νιώθατε για τους συμμάχους σας να όπλιζαν τους εχθρούς σας και  σας ζητούσαν να μην πολεμήσετε εναντίον τους;»

Υπάρχει λόγος να ελπίζουμε ότι η τουρκική εισβολή θα είναι σύντομη και περιορισμένη – εξαιτίας του ότι το ορεινό τοπίο θα είναι δύσκολο να συγκρατηθεί ενάντια σε έμπειρους, καλά οπλισμένους Κούρδους μαχητές. Θα ήταν λογικό να αποσυρθεί μετά από μια κατάλληλη επίδειξη δύναμης.

Ωστόσο, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο πρόεδρος της Τουρκίας, έχει άλλες προσωπικές πικρίες εναντίον των ΗΠΑ. Το ένα είναι η άρνηση της Ουάσινγκτον να εκδώσει τον Φετουλάχ Γκιουλέν, τον τούρκο κληρικό που κατηγορείται από την Τουρκία για την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016. Άλλη μία είναι η πρόσφατη καταδίκη ενός Τούρκου τραπεζίτη για παραβίαση των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν – περίπτωση που θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρή ζημιά στην οικονομία της Τουρκίας εάν οδηγήσει τις ΗΠΑ να επιβάλουν κυρώσεις στις τουρκικές τράπεζες.

Η τρέχουσα κλιμάκωση μπορεί επίσης να ταιριάζει στους σκοπούς του κ. Ερντογάν στο εσωτερικό. Το αντιαμερικανικό συναίσθημα, πάντα λανθάνον στην Τουρκία, ενισχύεται και ο ίδιος στηρίζεται στην υποστήριξη του εθνικιστικού MHP για να κερδίσει νέα θητεία ως πρόεδρος.

Η επίθεση στο Άφριν δε θα μπορούσε να προχωρήσει χωρίς τη συναίνεση της Ρωσίας, η οποία παραμένει ο κυρίαρχος παίκτης στη βορειοδυτική Συρία. Είναι δύσκολο να καθορίσουμε τα στρατηγικά κίνητρα της Ρωσίας. Επιτρέποντας τις ενέργειες των κατά του Ασάντ Τούρκων, το Κρεμλίνο μπορεί να ήθελε να δείξει στον ηγέτη της Συρίας ότι η υποστήριξή του δεν είναι άνευ όρων. Και πάλι στην κοντινή επαρχία Ιντλίμπ, οι δυνάμεις που υποστηρίζονται από τη Ρωσία και το Ιράν κινούνται κατά των ομάδων ανταρτών που υποστηρίζονται από την Τουρκία. Οποιοσδήποτε και αν είναι ο υπολογισμός, η Μόσχα δυσκολεύτηκε να αποκρύψει την απόλαυσή της για την ορατή ρήξη μεταξύ των συμμάχων του ΝΑΤΟ.

Παρόλο που η εισβολή στο Άφριν είναι μόνο η τελευταία κίνηση στο παιχνίδι σκακιού που παίζουν οι ξένες δυνάμεις στη Συρία, είναι επικίνδυνη. Το SDF κάλεσε τον συνασπισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ να «αναλάβει τις ευθύνες του» προς τον σύμμαχό του. Υπάρχει κίνδυνος άμεσης σύγκρουσης μεταξύ των τουρκικών δυνάμεων και των μαχητών που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ. Και οι μάχες θα μπορούσαν να οδηγήσουν νέες ροές προσφύγων πέρα ​​από τα σύνορα στην Τουρκία – μια πηγή ανησυχίας για την ΕΕ.

Μπορεί να είναι δελεαστικό να δούμε αυτό το γεγονός ως νέα ένδειξη της απόκλισης της Τουρκίας από τις δυτικές ισορροπίες. Αλλά αντανακλάται τόσο η αταξία στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ όσο και η μειωμένη ικανότητα της Αμερικής να διαμορφώνει γεγονότα σε μια περιοχή όπου η Μόσχα τώρα διεκδικεί τον έλεγχο.

Σχετικα αρθρα

Bloomberg: Ωρολογιακή βόμβα 2 τρισ. δολαρίων από το Brexit

admin

Εκλογές στη Βενεζουέλα: η αντιπολίτευση λαμβάνει εντολή…

admin

Κανείς δεν ακούει τον Μάριο Ντράγκι

admin

Νέο προειδοποιητικό σήμα από την ευρωζώνη

admin

Η διατλαντική συμφωνία και ο τυφώνας που απειλεί τους Ευρωπαίους

admin

Φιάσκο οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί!

admin

Το ΔΝΤ ζητά περισσότερες δαπάνες για την ενίσχυση της ανάπτυξης

admin

Μείωση 15,8% στις επίσημες πτωχεύσεις εταιρειών το 2014 στην Ελλάδα

admin

Ισπανία : Μισοτελειωμένες δουλειές

admin

Ο Ντράγκι θα μιλήσει επιτέλους για τον ελέφαντα στο δωμάτιο

admin

Ο πονοκέφαλος Ερντογάν χαρά των τουριστών

admin

«Podemos» … Σύριζα και άλλες Ευρωπεριπέτειες

admin

Ο χειρότερος Δεκέμβρης μετά το 2002 για τις ευρωπαϊκές μετοχές

admin

Σπαζοκεφαλιά η επόμενη κυβέρνηση στη Ρώμη

admin

Οι εξαγωγές στα χρόνια της κρίσης στήριξαν την οικονομία

admin

Το τέλμα των τραπεζών

admin

Οι αγοραστές έχουν τον πρώτο λόγο

admin

Τι εξήγγειλε στην ομιλία του στην 84η ΔΕΘ ο κ.Κυρ. Μητσοτάκης

admin