Image default
Πρώτο Θέμα

Ο μεγάλος συνασπισμός είναι καλός για την Ευρώπη, όχι τόσο για τη Γερμανία

8233992 3x2 700x467Οι σύμμαχοι της Γερμανίας στην ΕΕ είναι αναμφισβήτητα ανακουφισμένοι από το γεγονός ότι, τέσσερις μήνες μετά τις εκλογές της Bundestag τον Σεπτέμβριο, το απαραίτητο έθνος της Ευρώπης φαίνεται έτοιμο να σχηματίσει μια νέα κυβέρνηση.

Μια οδυνηρή ανησυχία γεμίζει τους διαδρόμους της ευρωπαϊκής εξουσίας, όπου οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής γνωρίζουν ότι η ευκαιρία να υιοθετήσουν μεταρρυθμίσεις της ΕΕ και ειδικότερα της ευρωζώνης δεν θα είναι διαθέσιμη για πάντα. Μια προϋπόθεση για την πρόοδο είναι μια συνεκτική, σταθερή γερμανική κυβέρνηση, αρκετά τολμηρή για να συνεργαστεί με τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν της Γαλλίας και άλλους για τρόπους ενίσχυσης της νομισματικής ένωσης και ανάπτυξης πρωτοβουλιών για την ασφάλεια των εξωτερικών συνόρων, τη μετανάστευση, την άμυνα και άλλα θέματα.

Ωστόσο, ακόμη και τώρα η εγκατάσταση μιας νέας κυβέρνησης δεν είναι μια ολοκληρωμένη συμφωνία. Το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του Μάρτιν Σουλτς βουίζει από δυσαρέσκεια για την προσωρινή συμφωνία που έκλεισε με τους Χριστιανοδημοκράτες της καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ για να σχηματίσουν έναν νέο «μεγάλο συνασπισμό». Ακόμα κι αν ο κ. Σουλτς επρόκειτο να εξάγει αλλαγές σε αυτή τη συμφωνία από μια απρόθυμη CDU, η μάζα των μελών του SPD θα μπορούσε ακόμα να ψηφίσει για να πετάξει τη νέα ρύθμιση από το παράθυρο. Αυτό θα οδηγούσε πιθανώς σε νέες εκλογές, καθυστερώντας ακόμη περισσότερο τις ευρωπαϊκές μεταρρυθμίσεις και θέτοντας τη Γερμανία σε άγνωστο πολιτικό έδαφος από τη δημιουργία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας το 1949.

Υπό αυτές τις συνθήκες, έχει νόημα για την υπόλοιπη Ευρώπη να πείσει τη Γερμανία να ξεπεράσει την πολιτική παράλυσή της το συντομότερο δυνατό. Το προσωρινό συμφωνητικό CDU-SPD περιέχει υπόσχεση για αυξημένη γερμανική χρηματοδοτική συνεισφορά στην ΕΕ, προϋπολογισμό επενδύσεων στην ευρωζώνη και μετατροπή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, αγκυροβολημένο στο δίκαιο της ΕΕ, αντί να παραμείνει υπό τον έλεγχο των εθνικών κυβερνήσεων. Όλα αυτά μπορεί να διακινδυνεύσουν εάν η CDU και το SPD δεν καταφέρουν να επιλύσουν τις διαφορές τους.

Ωστόσο, αυτό που είναι επιθυμητό από την ευρωπαϊκή σκοπιά είναι, υπό τις παρούσες συνθήκες, όχι κατ’ ανάγκη το καλύτερο για τη μακροπρόθεσμη υγεία του γερμανικού πολιτικού συστήματος. Αυτό το παράδοξο έχει λίγα προηγούμενα στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, όπου υπήρξε αξιωματικό για τους κυρίαρχους πολιτικούς να προσυπογράψουν, τουλάχιστον σε γενικές γραμμές, την αντίληψη ότι το εθνικό συμφέρον και η προσπάθεια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης είναι ένα. Το πρόβλημα είναι η προοπτική ενός ακόμα «μεγάλου συνασπισμού».

Εάν η CDU και το SPD μοιραστούν ξανά την εξουσία, οι «μεγάλοι συνασπισμοί» θα έχουν κυβερνήσει τη Γερμανία για 12 από τα 16 χρόνια μεταξύ 2005 και 2021. Αλλά στη Γερμανία και αλλού, οι μεγάλοι συνασπισμοί θα πρέπει να αποτελούν την εξαίρεση, όχι τον κανόνα. Εάν επαναληφθεί πολύ συχνά, η φόρμουλα χαλάει. Τον Σεπτέμβριο, η CDU και το SPD πέτυχαν και τα δύο το χειρότερο αποτέλεσμά τους από το 1949. Ένας νέος μεγάλος συνασπισμός θα δώσει τη δυσάρεστη εντύπωση σε ένα μεγάλο μέρος της γερμανικής κοινωνίας ότι τα δύο κόμματα αγνοούν το αποτέλεσμα απλά για να κρατηθούν στην εξουσία.

Με το να φαίνεται να συγκεντρώνεται η εξουσία στο πολιτικό κέντρο επ’ αόριστον, η CDU και το SPD θα κινδυνεύουν να τονώσουν τη λαϊκιστική Εναλλακτική για τη Γερμανία – η οποία θα γίνει το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης – και το ριζοσπαστικό αριστερό Die Linke. Αυτά τα κόμματα, τα οποία θεωρούνται στους κατεστημένους κύκλους ως πολιτικοί απώβλητοι, έχουν 163 από τις 709 έδρες της Βundestag. Πιο σοβαρό είναι ακόμη ο πιθανός αντίκτυπος μιας νέας θητείας του SPD ως βοηθός της CDU. Σε δημοσκόπηση της RTL τη Δευτέρα, η στήριξη για το SPD ήταν 17%, δηλαδή μόλις 4 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το AfD.

Όπως έχουν εξελιχθεί τα γεγονότα, ένας «μεγάλος συνασπισμός» έχει μετατραπεί στη λιγότερο κακή επιλογή για τη Γερμανία. Εν τούτοις είναι ένα σημάδι ότι το σύστημα των πολιτικών κομμάτων αποσυντίθεται και χρειάζεται νέες απαντήσεις και νέα πρόσωπα για να τις παρέχουν.

Σχετικα αρθρα

Ανατολικοί εταίροι, ανατολικά προβλήματα

admin

Κλειδί η οικονομική ανάκαμψη για την αποφυγή της στρατηγικής παρακμής

admin

Η «απόβαση» του κινέζικου δράκου

admin

Ο «παγωμένος» Γενάρης των «καυτών» ανατροπών

admin

Είναι αναπόφευκτο ένα νέο «κούρεμα»;

admin

Πολυνομοσχέδιο – Οι διατάξεις για, αύξηση ασφαλιστικών εισφορών, περικοπή συντάξεων, ΣΣΕ, ομαδικές απολύσεις…

admin

Η Γερμανία δεν μπορεί να παραμείνει στο κέντρο της Ευρώπης

admin

Γερμανία: Όχι Σόιμπλε και Μέρκελ σε ενδεχόμενο “πάγωμα” των ελληνικών επιτοκίων

admin

Μια γέφυρα του ΔΝΤ για την Ελλάδα;

admin

Η Τουρκία αμφισβητεί ανοιχτά το ευρωπαϊκό μέλλον της

admin

Νευρικότητα και απογοήτευση στο Βερολίνο για τις εξελίξεις στο μέτωπο του Brexit

admin

Alpha Bank: Η υιοθέτηση αυστηρών περιοριστικών μέτρων, αλλάζει την προοπτική της ελληνικής οικονομίας

admin

Χ.Α.: Το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι

admin

Mark Mazower: Ο Αλέξης Τσίπρας έχει, λοιπόν, αποτύχει…

admin

Η Ευρώπη «αγοράζει» χρόνο , η Ελλάδα αγωνιά …

admin

Αθήνα και δανειστές ανταλλάσσουν κείμενα για τεχνική συμφωνία

admin

Η έξοδος του Ολλάντ ευκαιρία για τον Βαλλς

admin

Τρεις εβδομάδες μόνο…

admin