Image default
Πρώτο Θέμα

Η γερμανική οικονομική μηχανή αποτυγχάνει να κινήσει τις αγροτικές περιοχές

ger ruralΤα απογεύματα όταν τα παιδιά επιστρέφουν από το σχολείο είναι πάντα η πιο δύσκολη στιγμή για τον γερμανό επιχειρηματία Τόμας Κρόνε.

«Όλοι αρχίζουν να παίζουν παιχνίδια στον υπολογιστή ή να παρακολουθούν βίντεο στα κινητά τους», λέει. «Από εκεί και μετά δεν μπορείς να κατεβάσεις ή να στείλεις τίποτα.»

Ο κ. Κρόνε διευθύνει μια μικρή επιχείρηση στο χωριό Γκρίμπεν, δυο ώρες δυτικά του Βερολίνου, που παράγει προστατευτικές γρίλιες για βιομηχανικά ρομπότ. Οι επιχειρήσεις του εξάγουν στη Βραζιλία, την Τουρκία και τις ΗΠΑ και πρέπει να μπορούν να στέλνουν 3D σχέδια και σύνολα δεδομένων σε πελάτες ανά πάσα στιγμή της ημέρας και της νύχτας.

Αλλά μερικές φορές η σύνδεση wifi στο γραφείο του είναι τόσο κακή που πρέπει να πάρει ένα USB και να οδηγήσει στο σπίτι του στο κοντινό Τανγκερμιούντε για να στείλει μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

«Είμαστε σε μια πλήρη νεκρή ζώνη εδώ» λέει. «Είναι πραγματικά ενοχλητικό για τις επιχειρήσεις γιατί σπαταλάς τόσο χρόνο.»

Η Γερμανία είναι η οικονομική δύναμη της Ευρώπης, συνώνυμη με τη δύναμη των εξαγωγών και τη βιομηχανική αντοχή. Οι εταιρείες της θαυμάζονται σε όλο τον κόσμο.

Ωστόσο, δεν μοιράζεται ολόκληρη η χώρα αυτήν την επιτυχία. Ορισμένες αγροτικές περιοχές, ιδίως στα ανατολικά, έχουν παρακαμφθεί από την οικονομική άνοδο των τελευταίων ετών. Επιβαρυμένες από την υποβαθμισμένη υποδομή, τους συρρικνούμενους πληθυσμούς και τις σπαραγμένες δημόσιες υπηρεσίες, είναι νησιά πτώσης σε μια θάλασσα ευημερίας.

Υπάρχουν χωριά τόσο ανεπιθύμητα που ακόμη και οι πρόσφυγες δε θέλουν να μείνουν. Το Τανγκερχούτε, κοντά στο Γκρίμπεν, πήρε 50 στο ζενίθ της μεταναστευτικής κρίσης του 2015, αλλά οι περισσότεροι ανυπομονούσαν να φύγουν και μόνο περίπου 15 παραμένουν. «Υπήρχε ένας έμπορος χαλιών από τη Δαμασκό, ο οποίος θεώρησε ότι ήταν το τελευταίο μέρος στον κόσμο», λέει ο Αντρέας Μπρομ, ο δήμαρχος Τανγκερχούτε.

Τα προβλήματα στην αγροτική Γερμανία είναι τόσο έντονα που η κυβέρνηση έχει γαλβανιστεί σε δράση. Η συμφωνία συνασπισμού 177 σελίδων μεταξύ των συντηρητικών της Άνγκελα Μέρκελ και των Σοσιαλδημοκρατών νωρίτερα αυτό το μήνα σημειώνει την «ανερχόμενη ανισότητα» ανάμεσα στις ανθηρές πόλεις της Γερμανίας και τα ερημωμένα χωριά και θέτει ως στόχο τη «δημιουργία ίσων συνθηκών διαβίωσης» σε ολόκληρη τη χώρα.

Τα μέρη δεσμεύτηκαν να διασφαλίσουν ότι όλοι, συμπεριλαμβανομένων των «δομικά αδύναμων» επαρχιών, έχουν καλή πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες, από την υγειονομική περίθαλψη και τις δημόσιες συγκοινωνίες έως την εκπαίδευση και την ευρυζωνικότητα. Η κυβέρνηση θα δαπανήσει μέχρι και 12 δισεκατομμύρια ευρώ για να φέρει καλώδια οπτικών ινών σε κάθε κοινότητα και να διαθέσει περισσότερα κονδύλια σε έργα περιφερειακής βοήθειας.

Οι τοπικοί αξιωματούχοι είναι σκεπτικοί. «Δε χρειάζομαι περισσότερα κονδύλια για την ανάπτυξη, χρειάζομαι επιπλέον 2 εκατομμύρια ευρώ στον προϋπολογισμό μου», λέει ο κ. Μπρομ.

Πόλεις όπως το Τανγκερχούτε είναι τα σιωπηρά θύματα της επιτυχίας της Γερμανίας στην εξισορρόπηση των βιβλίων της. Κάτω από τον πρώην υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, η χώρα έγινε υπόδειγμα δημοσιονομικής σύνεσης, πετυχαίνοντας τέσσερα χρόνια οικονομικών πλεονασμάτων. Αλλά η λιτότητα έφερε τεράστια πίεση στα τοπικά συμβούλια.

Το Τανγκερχούτε είναι ένα παράδειγμα. Όταν ο κ. Μπρομ έγινε δήμαρχος το 2014, διατάχθηκε να μειώσει το χρέος των 12 εκατομμυρίων ευρώ της πόλης κατά 10 εκατομμύρια ευρώ σε διάστημα 10 ετών. Έχει δαπανήσει 600,00 ευρώ ετησίως για την αποπληρωμή του χρέους από τότε.

Η επίτευξη της απαραίτητης εξοικονόμησης ήταν δύσκολη. Το Τανγκερχούτε δεν έχει μεγάλη φορολογική βάση – η παλιά επιχείρηση χυτοσίδηρου που απασχολούσε 1.000 εργαζόμενους στην κομμουνιστική περίοδο έκλεισε πολύ καιρό πριν.

Ο πληθυσμός της πόλης, 14.000 κάτοικοι πριν από την επανένωση, προβλέπεται να μειωθεί σε 9.000 μέχρι το 2025. «Έχουμε τρεις θανάτους για κάθε γέννηση», λέει ο κ. Μπρομ. «Είναι δύσκολο να διατηρηθεί η υποδομή σε μέρη όπου επηρεάζονται τόσο λίγοι άνθρωποι.»

Στη μικρή πόλη του Γκέντιν, σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο από το Τανγκερχούτε, το νοσοκομείο έκλεισε πέρυσι επειδή δεν έβγαζε αρκετά χρήματα. Το πλησιέστερο κέντρο υγείας είναι πλέον περισσότερο από 30 χιλιόμετρα μακριά. «Ρίχνουν χρήματα για να σώσουν τον λύκο και τον αγριόγαλο – γιατί όχι το νοσοκομείο μας;» λέει ο Τόμας Μπαρτς, ο δήμαρχος του Γκέντιν.

Ακόμη και πριν κλείσει το νοσοκομείο, οι παροχές υγείας και τα αποτελέσματα ήταν κάτω του μέσου όρου. Δύο φορές περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από καρδιακή προσβολή στη Σαξονία-Άνχαλτ – το κρατίδιο όπου βρίσκονται τα Γκέντιν και Τανγκερχούτε – απ ‘ότι στο Βερολίνο ή στο Αμβούργο, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Οι αρχές σε μέρη όπως το Γκέντιν βρίσκουν όλο και πιο δύσκολο να προσελκύσουν γιατρούς και δασκάλους.

Το γερμανικό κράτος είχε πλεόνασμα ύψους 36,6 δισεκατομμυρίων ευρώ πέρυσι – αλλά «τα δημοτικά συμβούλια πρέπει να κλείσουν πράγματα και να κόψουν υπηρεσίες», λέει ο κ. Μπαρτς. Αυτή η αναντιστοιχία εξηγεί εν μέρει γιατί «οι άνθρωποι είναι τόσο απογοητευμένοι από την πολιτική», προσθέτει.

Υπήρξε ένας μεγάλος δικαιούχος από τη δυσαρέσκεια – το ακροδεξιά κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία, το οποίο κέρδισε το 20 τοις εκατό στη Σαξονία-Άνχαλτ στις εθνικές εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου.

«Η κυβέρνηση έχει πει εδώ και χρόνια στους ανθρώπους εδώ ‘δεν υπάρχουν χρήματα για εσάς’ και στη συνέχεια ξοδεύει δισεκατομμύρια για πρόσφυγες», λέει ο Ούλριχ Σίγκμουντ, περιφερειακός νομοθέτης που εκπροσωπεί την περιοχή. «Είμαστε οι μόνοι που μιλάνε ανοιχτά για αυτή την αντίφαση.»

Οι αξιωματούχοι είναι σίγουροι ότι μπορούν να αντιστρέψουν την πτώση των πόλεων τους, καθιστώντας τες ιδιαίτερα ελκυστικές για τις νέες οικογένειες που αναζητούν βραδύτερο ρυθμό ζωής και φτηνές κατοικίες. Έχουν βάλει τα δυνατά τους για να εξασφαλίσουν ότι τα σχολεία και τα νηπιαγωγεία παραμένουν ανοιχτά και έχουν επενδύσει σε μεγάλο βαθμό στο μάρκετινγκ, αναδεικνύοντας τη φυσική ομορφιά και την ηρεμία της περιοχής.

Αλλά ο κ. Κρόνε δεν είναι σίγουρος ότι η εκστρατεία θα είναι επιτυχής. «Είναι δύσκολο να πείσουν ειδικευμένους εργαζόμενους να μετακομίσουν εδώ όταν η κοντινότερη πόλη απέχει μία ώρα με το αυτοκίνητο και δεν υπάρχει διαδίκτυο», λέει. «Απλά δε θα δουλέψει.»

Σχετικα αρθρα

DW: Στις λεπτομέρειες ο διάβολος του… Brexit

admin

Οι κρατικοί επενδυτές αποφεύγουν την Ευρώπη

admin

Η επιστροφή της κρίσης χρέους της Ευρώπης

admin

Η ΕΚΤ αντιμέτωπη με τρεις μηνύσεις για την ποσοτική χαλάρωση στη Γερμανία

admin

Γερμανία-Γαλλία: Δύο πόλοι στην ευρωζώνη

admin

Αυξημένες ζημιές, αλλά και βελτίωση επιχειρηματικής λειτουργίας, οι βιομηχανίες το 2013

admin

Bloomberg: Η Ελλάδα επανήλθε στο προσκήνιο μετά την αναβάθμιση της πιστοληπτικής της ικανότητας

admin

Σύννεφα εμπορικού πολέμου στα Βαλκάνια

admin

Trump και Putin, σπίτια σας

admin

Η σύγκρουση που μπορεί να βυθίσει το ευρώ

admin

Ποια είναι η νέα πραγματικότητα στην Ευρώπη;

admin

Το 2018 αναμένεται η νέα γερμανική κυβέρνηση

admin

Οι τελευταίες προτάσεις στη διαπραγμάτευση με την Ελλάδα

admin

Βγαίνει στις αγορές η Ελλάδα τον Ιούλιο;

admin

Η θέση της Ελλάδας στο ευρώ είναι και πάλι ευάλωτη

admin

Η κυβέρνηση Τσίπρα κλείνει έναν χρόνο εν μέσω της μάχης για το Ασφαλιστικό

admin

Οι συμβολικές νίκες επί της ΕΕ δε θα βοηθήσουν τους βρετανούς εργαζόμενους

admin

Δυσοίωνες οι προβλέψεις για τις μισθολογικές αυξήσεις σε σημαντικούς κλάδους

admin