Image default
Πρώτο Θέμα

Το μετεκλογικό μέλλον της Ιταλίας θα ροκανίσει τον πυρήνα της ΕΕ

italian retail banking1Είναι σημάδι της ανυπομονησίας των ιταλών ψηφοφόρων ότι ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι είναι έτοιμος να διαπράξει μια πολιτική ανάσταση στις εκλογές της 4ης Μαρτίου στην Ιταλία. Ο ντροπιασμένος μεγιστάνας και πρώην πρωθυπουργός απαγορεύεται να κατέχει αξίωμα ως αποτέλεσμα καταδίκης για φορολογική απάτη, τουλάχιστον μέχρι το 2019.

Όποια και αν είναι η μοίρα της συμμαχίας μεταξύ του κόμματός του Forza Italia, της αναζωπυρωμένης λαϊκιστικής εθνικιστικής Λίγκας του Βορρά, και των μικρότερων Αφελφών της Ιταλίας σε έναν κεντροδεξιό συνασπισμό, παραμένει αυτός που μάλλον θα καθορίσει τον βασιλιά. Εντυπωσιακά, δεδομένων των ακραίων απόψεων των συνταξιδιωτών του, οι εκρήξεις του παρελθόντος του κ. Μπερλουσκόνι φαίνεται ότι είναι σχετικά μέτριες.

Οι εκλογές της Κυριακής είναι οι πιο σημαντικές στο φετινό ευρωπαϊκό ημερολόγιο, εξετάζοντας την ανθεκτικότητα της λαϊκιστικής εθνικιστικής ψήφου και το μακροπρόθεσμο μέλλον της κεντροαριστεράς. Έχουν σημασία για το μέλλον της ευρωζώνης, την επισφαλή τύχη της τρίτης οικονομίας της και την ανταπόκριση της Ευρώπης στη μετανάστευση. Λαμβάνοντας υπόψη πόσο ακατάλληλα είναι τα πιθανά αποτελέσματα, οι αγορές φάνηκαν αξιοσημείωτα εφησυχασμένες. Κατά την αναταραχή του περασμένου μήνα, οι ιταλικές μετοχές υπερέβησαν ακόμη και τις υπόλοιπες χώρες της ηπείρου.

Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι η κλίση στα άκρα που προσφέρονται, όπου συνδυάζεται η ισλαμοφοβία, η ξενοφοβία και ο ευρωσκεπτικισμός, είναι απίθανη. Οι σύνθετοι νέοι εκλογικοί νόμοι έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να δυσκολεύουν τα αντικαθεστωτικά κόμματα όπως το Κίνημα των Πέντε Αστέρων να κυβερνούν μόνα τους, ακόμα και αν αναδειχθούν ως το μεγαλύτερο κόμμα. Εν τω μεταξύ, το καταπιεστικό χρέος της Ιταλίας και η παρατεταμένη τραπεζική κρίση θα περιορίσουν το περιθώριο ελιγμών της μελλοντικής κυβέρνησης εκτός των περιορισμών που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Αυτό καθιστά απίθανο να εκτροχιαστεί η Ιταλία, παρ’ όλες τις απίθανες υποσχέσεις για ταχείες φορολογικές περικοπές, μεγαλύτερες συντάξεις και αυξημένες δημόσιες επενδύσεις που περιπλέκονται στην εκστρατεία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ιταλοί είναι απογοητευμένοι με την αποτυχία της Ευρώπης να μοιραστεί το βάρος της μεταναστευτικής κρίσης και να ενισχύσει τους ρυθμούς οικονομικής ανάκαμψης. Ευτυχώς, οι περισσότεροι εξακολουθούν να φαίνονται απρόθυμοι να αγκαλιάσουν τις απαντήσεις που προσφέρουν τα περισσότερο ευρωσκεπτικιστικά κόμματα, τα οποία ως επί το πλείστον μείωσαν τις εκκλήσεις για την Ιταλία να εγκαταλείψει την ευρωζώνη.

Μακροπρόθεσμα, η απογοήτευση των ιταλών ψηφοφόρων φαίνεται πιο ανησυχητική. Όποιος αναδυθεί στην κορυφή πρέπει να αντιμετωπίσει τα βαθιά διαρθρωτικά προβλήματα στην οικονομία και στον χρηματοπιστωτικό τομέα με πολύ μεγαλύτερη ένταση. Κανένα από τα πιο πιθανά αποτελέσματα – μια δεξιόστροφη ομάδα, ένας μεγάλος συνασπισμός ή μια ευρωσκεπτικιστική κυβέρνηση – δε φαίνεται να προσφέρει αυτό. Εν τω μεταξύ, η ανάγκη να παραμείνουν εντός των δημοσιονομικών περιορισμών της ΕΕ κινδυνεύει να τροφοδοτήσει την αίσθηση της χαμένης κυριαρχίας, προωθώντας την άνοδο των λαϊκιστών εθνικιστών που έχουν κάνει την Ευρώπη αποδιοπομπαίο τράγο για τα δεινά της Ιταλίας.

Όπως τόνισε ο εν ενεργεία πρωθυπουργός, ο Πάολο Τζεντιλόνι, την Τετάρτη, η τεχνοκρατική κεντροαριστερή κυβέρνησή του είχε επιδείξει επιφυλακτική ικανότητα. «Έχουμε περισσότερη ανάπτυξη, μικρότερο έλλειμμα, περισσότερες θέσεις εργασίας και το δημόσιο χρέος μειώνεται», ανέφερε. Είναι ακόμα δυνατό να εμφανιστεί στην ηγεσία ενός μεγάλου συνασπισμού. Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η έξοδος της Ιταλίας από μια τριπλή ύφεση δεν ήταν αρκετή.

Ο κ. Μπερλουσκόνι δεν είναι η απάντηση. Η πολιτική του σταδιοδρομία έγινε στα μέσα της δεκαετίας του ’90 ως αντίδραση στη γενικευμένη δυσπιστία των πολιτικών. Όπως και ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, έπαιξε τον πλουτο-λαϊκιστή, τον πλούσιο άνθρωπο του λαού, ικανό να τα βάλει με συμφέροντα και να εκκινήσει την οικονομία. Δεν το έκανε. Αντ’ αυτού, εκμεταλλεύτηκε τη θέση του για να αποφύγει τον νόμο.

Η Ιταλία αξίζει κάτι καλύτερο. Αλλά εξαντλούνται οι υπεύθυνες πολιτικές εναλλακτικές λύσεις για να εξασφαλίσει το μέλλον της στην καρδιά της Ευρώπης.

Σχετικα αρθρα

Η διελκυστίνδα μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης, ΔΝΤ και γερμανικής κυβέρνησης

admin

Η αρχή του τέλους της Ευρώπης και η αγωνιά της Ελλάδας

admin

Η ευρωζώνη βλέπει αύξηση τιμών καθώς η παραγωγή ανεβάζει ρυθμό

admin

Μια νέα προσφυγική κρίση τύπου 2015 θα διέλυε την ΕΕ – κι ο Ερντογάν το ξέρει

admin

ΣΟΚ για την ελληνική τουριστική βιομηχανία η χρεοκοπία της Thomas Cook

admin

Ο Τραμπ πρέπει να τραβήξει μια πραγματική κόκκινη γραμμή στη Συρία

admin

Fitch Solutions: Ύφεση 10,4% στην Ελλάδα φέτος και χρέος-ρεκόρ

admin

Η ΕΕ δε θέλει να γίνει πιο δημοκρατική

admin

Αυτό που θέλει η Γερμανία δεν είναι αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη

admin

Ψήφιση μέτρων και «κόφτη Σοιμπλε» απαιτούν οι Βρυξέλλες

admin

Η Καταλονία επιστρέφει στο μηδέν

admin

DW: Μηνύματα ανάκαμψης της Ελλάδας μετά την κρίση

admin

Μακρόν όπως… Ομπάμα

admin

Τι προεξοφλεί το Χρηματιστήριο

admin

Πώς να βοηθήσετε την ελληνική οικονομία πίνοντας

admin

H λύση για τα «κόκκινα» δάνεια

admin

Ζυμώσεις για χρονική μετάθεση του Brexit

admin

Οι 5 κινήσεις για να μειωθούν οι φόροι το 2020

admin