Image default
Πρώτο Θέμα

Η μεταναστευτική μεταρρύθμιση του Μακρόν προσβάλει τους πάντες

macron pollΜετά τις ιταλικές εκλογές, ο γάλλος πρόεδρος Μακρόν σημείωσε ότι η αύξηση του αισθήματος του λαϊκισμού και κατά του κατεστημένου (και της Ευρώπης) συνδέεται με την αυξανόμενη ανησυχία για τις πολιτικές μετανάστευσης. Δεν του είχε ξεφύγει ότι ο πρώην ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι, του οποίου το κεντροαριστερό κόμμα έχασε άσχημα, κάποτε ήταν ο αγαπημένος των μέσων ενημέρωσης, της τεχνοκρατίας και της ευρωπαϊκής ελίτ.

Ο Μακρόν βασίζεται σε έναν νέο και αμφιλεγόμενο νόμο για να καθορίσει τη δυσλειτουργική πολιτική μετανάστευσης της Γαλλίας και ευελπιστεί να αποτρέψει μια παρόμοια μοίρα. Ο νόμος υπόσχεται να εξορθολογίσει τη διεκπεραίωση των αιτήσεων ασύλου εισάγοντας παράλληλα σκληρές κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένης της κράτησης, για τους μετανάστες χωρίς έγγραφα. Είναι δημοφιλές με τη γαλλική δεξιά, αλλά θεωρείται ως σοβαρή παραβίαση της πίστης στα αριστερά, το υπόβαθρο της πλειοψηφίας του Μακρόν. Πολλοί στο κόμμα του θυμήθηκαν τις δηλώσεις του που επαινούσαν τη στάση της Μέρκελ απέναντι στους μετανάστες στη Γερμανία και αποκάλεσαν τους πρόσφυγες «ήρωες» της σύγχρονης εποχής.

Ο Μακρόν έχει σίγουρα δίκιο όταν λέει ότι οι πολιτικές μετανάστευσης και ενσωμάτωσης της Γαλλίας είναι κατεστραμμένες. Οι μετανάστες που στερούνται της κατάστασης του πρόσφυγα σπανίως εκδιώκονται από τη χώρα, κάτι που προκαλεί δυσαρέσκεια σε ολόκληρη την κοινωνία και ένα πρόβλημα που είχε υποσχεθεί ο πρώην πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, αλλά δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει. Τα κυβερνόντα κόμματα έχουν φοβηθεί εδώ και πολύ καιρό ότι η αντιμετώπιση των προβλημάτων με τη μετανάστευση θα οδηγούσε σε ψήφο για το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο. Αλλά η σιωπή τους άφησε την εντύπωση ότι η άκρα δεξιά ήταν το μόνο κόμμα που απασχολούσε το θέμα και εξαπάτησε πολλούς ψηφοφόρους.

Για να επικρατήσει, ο Μακρόν πρέπει να θεωρηθεί τόσο ως υπερασπιστής των προσφύγων – και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων – από τα αριστερά, όσο και ως επιτηρητής των συνόρων για τους δεξιούς ψηφοφόρους. Αυτό έγινε πιο δύσκολο από μια αδέξια έναρξη της πολιτικής. Ο γάλλος υπουργός Εσωτερικών Ζεράρ Κολόμπ ανακοίνωσε τον νόμο τον Δεκέμβριο με ελάχιστη προειδοποίηση ή διαβούλευση. Παρενοχλήθηκε από ένα μέλος του κοινοβουλίου από το κόμμα Republique en Marche του Μακρόν, το οποίο δήλωσε ότι ο νέος νόμος ήταν «ανάξιος» των γαλλικών αξιών. Η κεντροαριστερή εβδομαδιαία «L’Obs», η οποία είχε υποστηρίξει ανοιχτά τον Μακρόν κατά τη διάρκεια της εκστρατείας και τους πρώτους μήνες της εξουσίας του, έφερε ένα πρωτοσέλιδο που δείχνει τον πρόεδρο να περιβάλλεται από συρματόπλεγμα και τη σαρκαστική λεζάντα «καλωσορίσατε στη χώρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Για πρώτη φορά από τον Μάιο του 2017, η κυβέρνηση έπρεπε να υποχωρήσει και να υποσχεθεί περαιτέρω συζητήσεις με τις ομάδες της κοινωνίας των πολιτών προτού παρουσιάσει τη μεταρρύθμισή της. Η προσθήκη νέων μέτρων για τη βελτίωση της ένταξης των μεταναστών φαίνεται να έχει επί του παρόντος καλύψει τις διαφορές. Αλλά ο Μακρόν θα πρέπει να εργαστεί σκληρά τις προσεχείς εβδομάδες για να πείσει τους νομοθέτες και τους ψηφοφόρους στα αριστερά ότι η πολιτική του είναι δίκαιη και αποτελεσματική.

Αφού χαρτογράφησε την κεντρώα πορεία του, ο Μακρόν πρέπει να την τηρήσει. Η σκληρή αριστερά στη χώρα είναι ήδη δυσαρεστημένη. Δεν υπάρχει κανένα πλεονέκτημα γι ‘αυτόν στην προσπάθειά του να την καθησυχάσει με την οπισθοχώρηση στη μεταρρύθμισή του και ένα σημάδι αδυναμίας θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις στις οποίες αντιτάσσεται επίσης. Φυσικά, η δεξιά κατά των μεταναστών είναι απίθανο να ικανοποιηθεί για πολύ από τη σκληρότερη γραμμή της Γαλλίας για την παράνομη μετανάστευση.

Θα πρέπει να υπενθυμίσει και στους δύο πώς οι προκάτοχοί του απέτυχαν στις δικές τους προσπάθειες βελτίωσης της υπάρχουσας πολιτικής. Ο πρώην πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί ήταν επιθετικός με τη ρητορική του, αλλά ποτέ δεν θέσπισε τη σκληρή αντι-μεταναστευτική προσέγγιση που θέλησαν οι υποστηρικτές του.

Ο πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος έπρεπε να αντιμετωπίσει τις βομβιστικές επιθέσεις στο Παρίσι και άλλες επιθέσεις, ήταν πιο σκληρός από ό, τι θα ήθελε το εκλογικό σώμα του και υπέφερε από τη σύγκριση με μια πιο θαρραλέα Άνγκελα Μέρκελ. Η επίκληση σε πολύ διαφορετικά εκλογικά σώματα είναι ένα τέχνασμα που ο Μακρόν έχει χρησιμοποιήσει τόσο συχνά τώρα που τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης χαρακτήρισαν την προσέγγισή του «en meme temps» (ταυτόχρονη) πολιτική.

Τα διακυβεύματα είναι ιδιαίτερα υψηλά τώρα. Η επιτυχία σε ένα τέτοιο διαισθητικό και συναισθηματικά επιφορτισμένο θέμα θα στερούσε από τους λαϊκιστές τη δυσαρέσκεια των αποτυχημένων πολιτικών μετανάστευσης που τροφοδότησαν την υποστήριξή τους και θα μπορούσαν να ξεκινήσουν τη δύσκολη διαδικασία συμφιλίωσης των γάλλων με τους μετανάστες, ιδιαίτερα τους μουσουλμάνους. Και θα δείξει ένα θετικό παράδειγμα σε μια Ευρώπη που αγωνίζεται με το πώς να επιτύχει τη σωστή ισορροπία μεταξύ συμπόνιας και ελέγχου. Αυτή είναι μια μάχη πολιτικής που δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει.

Σχετικα αρθρα

Το ένα τρίτο της αξίας τους έχουν χάσει τα ακίνητα την τελευταία τριετία

admin

Πόσο… Σόιμπλε είναι ο Σολτς;

admin

H Ευρώπη,το ελληνικό δράμα και ο Σουλτς…

admin

Στη Bundestag το ελληνικό χρέος

admin

Σε θρίλερ εξελίσσεται για τους παραγωγούς φρούτων το εμπάργκο της Ρωσίας

admin

Πώς οι λαϊκιστές μπορούν να καταστρέψουν την παγκόσμια ανάκαμψη

admin

DW: Η αγωνία των αγορών πριν το Brexit

admin

Μαραθώνιες συζητήσεις κυβέρνησης τρόικας

admin

Οι γερμανοί θα έχουν κληρονομήσει ένα άδειο κέλυφος;

admin

Συναγερμός στον ελληνικό τουρισμό!

admin

Πώς η Πτολεμαΐδα επηρεάζει τα νησιά Φίτζι

admin

Τι βλέπουν για το Χ.Α. Goldman Sachs και JP Morgan

admin

Το πείραμα της Κύπρου ήταν άδικο

admin

Ποιες λύσεις δίνουν οι τράπεζες για τα «κόκκινα» δάνεια

admin

Στον αστερισμό της λιτότητας

admin

10 χρόνια από την κατάρρευση Lehman Brothers:Πώς η κρίση ακινήτων έγινε παγκόσμια κρίση

admin

Τριπλό χαράτσι για ελεύθερους επαγγελματίες το 2018

admin

Ο κοροναϊός φρενάρει τον παγκόσμιο τουρισμό

admin