Image default
Must Read Πρώτο Θέμα

Ο «κρυφός» νομισματικός πόλεμος € vs $

“Είναι το νόμισμά μας, αλλά είναι το πρόβλημά σας”, δήλωσε ο John Connally, υπουργός Οικονομικών του Richard Nixon στον κόσμο το 1971. Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, η αδυναμία του δολαρίου απειλεί να προκαλέσει έναν πλήρη πόλεμο νομισμάτων που θα μπορούσε να αποσπάσει την προσοχή των υπευθύνων χάραξης πολιτικής από το βασικό τους καθήκον της επιδιόρθωσης της παγκόσμιας οικονομίας μετά την πανδημία.

Το δολάριο βρίσκεται σε πτωτική τάση για αρκετούς μήνες. Η πρόσφατη στροφή της Ομοσπονδιακής Τράπεζας σε μια ακόμη πιο αμφιλεγόμενη στάση – λέγοντας ότι θα επιτρέψει στον πληθωρισμό και την αγορά εργασίας να τρέχουν πιο καυτά για περισσότερο από ό, τι στο παρελθόν – φαίνεται να εχει επιδεινώσει την πτώση του δολαρίου.

«Αν οι αλλαγές στους στόχους και τη στρατηγική νομισματικής πολιτικής που κάναμε στη νέα δήλωση είχαν εφαρμοστεί πριν από αρκετά χρόνια, είναι πιθανό ότι η στέγαση θα είχε αποσυρθεί αργότερα και τα κέρδη θα ήταν μεγαλύτερα», δήλωσε ο κυβερνήτης της Fed Lael Brainard ομιλία αυτή την εβδομάδα. Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ η κεντρική τράπεζα θα καθυστερήσει να πατήσει το φρένο επιτοκίου στο μέλλον.

Η προσαρμογή της στρατηγικής, που ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα από τον πρόεδρο της Fed, Jerome Powell, μετά από μια ετήσια αναθεώρηση, θα ενθαρρύνει τους επενδυτές που ήδη είχαν κερδοσκοπία σχετικά με την αδυναμία του δολαρίου και έχουν αυξήσει τα στοιχήματά τους στο ευρώ σε επίπεδα ρεκόρ.

Η σταθερή άνοδος του ευρώ έναντι των νομισμάτων των κύριων εμπορικών εταίρων της ξεκινά σαφώς να κάνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα λίγο νευρική, ωθώντας τον επικεφαλής οικονομολόγό της, Philip Lane, να κάνει μια σπάνια και περιορισμένη λεκτική παρέμβαση νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα.

“Η ισοτιμία ευρώ-δολαρίου έχει σημασία”, δήλωσε ο Lane την Τρίτη. “Εάν υπάρχουν δυνάμεις που μετακινούν την ισοτιμία ευρώ-δολαρίου, αυτό τροφοδοτεί τις παγκόσμιες και ευρωπαϊκές μας προβλέψεις και αυτό με τη σειρά του τροφοδοτεί τη νομισματική μας πολιτική.”

Η ήπια προσπάθεια του Lane να μειώσει το ευρώ υποδηλώνει ότι η ΕΚΤ είναι άβολα με μια τιμή για το κοινό νόμισμα άνω των 1,20 $, το επίπεδο που παραβίασε εν συντομία για πρώτη φορά σε δύο χρόνια πριν τα σχόλιά του το κατέβασουν.

Η ανησυχία  της ΕΚΤ είναι εύκολο να εξηγηθεί. Όσο ισχυρότερο είναι το ευρώ, τόσο μεγαλύτερες είναι οι αποπληθωριστικές επιπτώσεις καθώς τα ξένα αγαθά κοστίζουν λιγότερο. Ο εισαγόμενος αποπληθωρισμός, συχνά από την Κίνα, ήταν ένας επίμονος παράγοντας για να διατηρηθεί ο πληθωρισμός συγκρατημένος σε πολλές ανεπτυγμένες οικονομίες.

Ο θεματοφύλακας της νομισματικής σταθερότητας στο μπλοκ του ευρώ έχει πολύ λίγες επιλογές για να επιτύχει τον στόχο του για τον πληθωρισμό, καθώς έχει ήδη βαθιά αρνητικά επιτόκια και ένα τεράστιο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Η ζώνη του ευρώ βρίσκεται τώρα τεχνικά σε πραγματικό αποπληθωρισμό, αφού οι βασικές τιμές καταναλωτή μειώθηκαν κατά ετήσιο -0,2% τον Αύγουστο. Υπάρχουν διάφοροι μετριαστικοί παράγοντες που ίσως υπερβάλλουν αυτήν την πτώση, αλλά περισσότερο ανησυχητικό για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής είναι η σημαντική μείωση του βασικού πληθωρισμού σε μόλις 0,4%.

Η απόκλιση των προσδοκιών για τον πληθωρισμό μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρώπης αρκεί για να εξηγήσει την αύξηση κατά 6% της αξίας του κοινού νομίσματος έναντι του δολαριου φέτος. Ο πενταετής δείκτης ανταλλαγής πληθωρισμού προς τα εμπρός στο 1,22% είναι σχεδόν μια πλήρης ποσοστιαία μονάδα κάτω από το ισοδύναμο του δολαρίου στο 2,14%.

Από την πλευρά της, η Fed εφαρμόζει αποτελεσματικά μια πολιτική καλοήθους παραμέλησης στην αγορά συναλλάγματος, έχοντας παράσχει απεριόριστη πρόσβαση στη ρευστότητα του δολαρίου για τις κεντρικές τράπεζες σε όλο τον κόσμο κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Προς όφελος της δικής της οικονομίας και για μεγάλο μέρος του αναπτυσσόμενου κόσμου, οι ΗΠΑ η κεντρική τράπεζα δεν βιάζεται να αντιστρέψει αυτό.

Αυτό αφήνει την ΕΚΤ να αγωνίζεται για να κρατήσει το καπάκι στο δικό της νόμισμα ενάντια σε έναν τοίχο αδιαφορίας. Επιπλέον, η ιστορία δείχνει ότι οι κεντρικές τράπεζες είναι σχετικά αδύναμες να αλλάξουν την αγοραία αξία των νομισμάτων τους.

Η Ιαπωνία ξόδεψε σχεδόν 80 δισεκατομμύρια δολάρια μεταξύ Ιανουαρίου 1999 και Απριλίου 2000 σε μια αποτυχημένη προσπάθεια να σταματήσει η ανατίμηση του νομίσματος έναντι του δολαρίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το γιεν ενισχύθηκε σε 101,46 ανά δολάριο από χαμηλό σχεδόν 125 γιεν. Η πρόοδος σταμάτησε μόνο όταν οι έμποροι άρχισαν να αμφισβητούν την οικονομία της Ιαπωνίας και δεν αντιστράφηκε μέχρι να αποδειχθούν αναμφισβήτητα τα στοιχεία της επιβράδυνσης.

Και είναι 20 χρόνια από τότε που η ΕΚΤ παρενέβη μονομερώς στην αγορά συναλλάγματος. Τον Νοέμβριο του 2000, προσπαθούσε να αναζωογονήσει το ευρώ, το οποίο έπεσε στα χαμηλά των 82,30 σεντς λίγες εβδομάδες πριν από τρεις προσπάθειες χειραγώγησης της αγοράς. Μέχρι το τέλος του έτους, το νόμισμα είχε ανέλθει στα 94 σεντς, αλλά μόνο επειδή οι επενδυτες γοητεύτηκαν λιγότερο από τις προοπτικές για της οικονομίας των ΗΠΑ.

Με την Fed να θεωρείται ότι διαθέτει περισσότερα πυρομαχικά νομισματικής πολιτικής από τα αντίστοιχα της ΕΚΤ, το δολάριο μοιάζει ακόμα με ένα μονόδρομο πτωτικό στοίχημα, αν και σε ένα ολοένα και πιο πολυσύχναστο εμπόριο. Εάν δεν αλλάξουν οι προοπτικές, η ΕΚΤ θα πρέπει να υπομείνει περαιτέρω κέρδη από το ευρώ – και να αντισταθεί στην παρόρμηση να συνεχίσει τις επιθετικές, προφορικά ή με άλλο τρόπο ή να κινδυνεύει να προκαλέσει διασυνοριακές οικονομικές εντάσεις σε μια εποχή που οι παγκόσμιες προοπτικές είναι επικίνδυνα εύθραυστες.

Σχετικα αρθρα

H ελίτ της Ευρώπης και η ουσιαστική στήριξη του ευρώ…

admin

Η εξάρτιση του Τραμπ από το Twitter αποσταθεροποιεί τον κόσμο

admin

Η Ευρώπη του Wolfgang Schaeuble

admin

Μεγάλη αντίδραση στο Χ.Α. (+4,58%), με εκρηκτικά κέρδη στις τράπεζες (+8,79%)

admin

Η φανταστική κρίση χρέους είναι εδώ για να μείνει

admin

Οι ειδικοί δικαιώνονται καθώς το κόστος του Brexit ανεβαίνει

admin

Πραγματικός ή όχι, ο φάκελος του Τραμπ είναι μία ακόμη νίκη για τον Πούτιν

admin

Αμείωτο το ράλι στα ελληνικά ομόλογα

admin

Οι τρεις καταστροφικές επιλογές της Ευρώπης για την Ελλάδα

admin

Η Ισπανία αρπάζει τη θέση της Ιταλίας στα κέντρα λήψης αποφάσεων της ΕΕ

admin

Η Ιταλία και τα φαντάσματα του παρελθόντος

admin

Οι τραπεζικοί κολοσσοί και τα σκάνδαλα

admin

Handelsblatt: «Oχι» του FDP στην εκταμίευση της δόσης

admin

Οι χαμηλές επιστροφές είναι χαρακτηριστικό των αγορών, όχι σφάλμα

admin

Η επιβράδυνση του πληθωρισμού υπονομεύει τις εκκλήσεις για παύση του QE

admin

O πυρήνας της “μεγάλης αναθεώρησης” της νομισματικής πολιτικής της Fed

admin

Νέο ασφαλιστικό: Έρχεται στη Βουλή- Τι αλλαγές φέρνει

admin

Θα είναι η Glencore η Lehman Brothers του 2015;

admin