«Η ενότητα δεν αποτελεί επιλογή, αλλά καθήκον. Ένα καθήκον, όμως, που προκύπτει από αυτό το οποίο είμαι βέβαιος ότι μας ενώνει όλους: Η αγάπη για την Ιταλία».

Με αυτά τα λόγια συνόδευσε τη σημερινή παρουσίαση του προγράμματος της κυβέρνησής του στη Γερουσία ο Μάριο Ντράγκι, η οποία ολοκληρώνεται με την ψήφο εμπιστοσύνης τα μεσάνυχτα (ώρα Ελλάδας). Σημειώνεται ότι θα ακολουθήσει ανάλογη συζήτηση και ψηφοφορία αύριο στη Βουλή, προτού η νέα κυβέρνηση αναλάβει και τυπικά τα καθήκοντά της.

«Σήμερα, όπως συνέβη και με τις κυβερνήσεις αμέσως μετά τον πόλεμο, έχουμε την ευκαιρία ή καλύτερα την ευθύνη να προχωρήσουμε σε μια νέα ανοικοδόμηση», είπε ο Ντράγκι στο κλείσιμο της 50λεπτης ομιλίας του, η οποία συνοδεύτηκε από χειροκρότημα διαρκείας εκ μέρους των περισσότερων παρευρισκομένων.

Θεωρητικά, ο πρώην διοικητής της ΕΚΤ διαθέτει ευρύτατη πλειοψηφία, η οποία βεβαίως μένει να αποδειχθεί στην πράξη, καθώς δεν αποκλείονται πιθανές διαρροές. Ήδη, πάντως, στο πλευρό του έχουν ταχθεί το Δημοκρατικό Κόμμα, το Κίνημα Πέντε Αστέρων, η μπερλουσκονική Φόρτσα Ιτάλια, η Ζωντανή Ιταλία του Ματέο Ρέντσι, ακόμη όμως και η Λίγκα του Βορρά.

Η «κωλοτούμπα» του Σαλβίνι

Ειδικά δε ο Ματέο Σαλβίνι, έχει κάνει μια από τις μεγαλύτερες «κωλοτούμπες» στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ευρώπης, τασσόμενος πλέον αναφανδόν υπέρ της ΕΕ και του ευρώ και αποδεχόμενος τη συνεργασία με εκείνους που μέχρι πρόσφατα «στόλιζε» με τους χειρότερους χαρακτηρισμούς.

Ο νέος πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι οι άμεσες προτεραιότητές του είναι δύο: Αφενός, η αντιμετώπιση της πανδημίας «με όλα τα μέσα» και ο εμβολιασμός όλων των Ιταλών όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και χωρίς προβλήματα. Αφετέρου, η αναμόρφωση του σχεδίου για την κατανομή των 200 και πλέον δισ. ευρώ που έχει λαμβάνειν η Ιταλία από το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ.

Υπενθυμίζεται ότι η διαχείριση των κονδυλίων αποτέλεσε την αιτία (ή μήπως την αφορμή;) για να πέσει η προηγούμενη κυβέρνηση, του Τζουζέπε Κόντε. Ανάμεσα δε στα μέτρα που προτίθεται να λάβει ο Ντράγκι είναι οι βαθιές αλλαγές στη δημόσια διοίκηση, καθώς και το δικαστικό σύστημα, όπου κυριαρχούν η γραφειοκρατία και οι μεγάλες καθυστερήσεις.

-