Log in

Η ψευδαίσθηση του χρόνου…

Η ψευδαίσθηση του χρόνου…

Μια από τις πιο επικίνδυνες ψευδαισθήσεις είναι εκείνη του χρόνου. Τόσο σε συλλογικό σε κρατικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο.

Η ψευδαίσθηση δηλαδή του «έλα μωρέ έχουμε χρόνο να κάνουμε αυτό»,να αναστρέψουμε το άλλo, να διορθώσουμε το τρίτο.

Η ψευδαίσθηση αυτή είναι ανάλογη με την ιστορία της κυρίας που είχε γεννηθεί και ζήσει σε ένα σπίτι κάτω από τον Παρθενώνα όλη της την ζωή. Κάθε μέρα έβλεπε χιλιάδες ευρωπαίους αμερικανούς και Ασιάτες να ανεβαίνουν τον ιερό βράχο για να θαυμάσουν το αποκορύφωμα του ελληνικού πολιτισμού και εκείνη δεν το είχε δει ποτέ. Όσες φορές οι φίλοι της  πρότειναν να πάει στον ιερό βράχο εκείνη έλεγε δεν πειράζει, θα πάω αύριο ή την επόμενη εβδομάδα αφού είναι δίπλα μου.

Και εδώ βρίσκεται μεγάλη παγίδα: όχι μόνο να θεωρούμε κάτι δεδομένο αλλά να θεωρούμε και δεδομένο το χρόνο που διαθέτουμε για να πράξουμε κάτι ή …να διορθώσουμε κάτι.

 Όπως πολύ εύκολα μπορείτε να φανταστείτε η συγκεκριμένη κυρία απεβίωσε  από  γηρατειά και ουδέποτε είδε τον Παρθενώνα.

Αυτό εν πολλοίς συμβαίνει σήμερα και στη χώρα μας. Ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού κουράστηκε από ομολογουμένως βαριά μέτρα που αναγκάστηκε να πάρει η κυβέρνηση για να κρατήσει τη χώρα στο ευρώ και θέλοντας να διαμαρτυρηθεί αλλά και να τιμωρήσει την παρούσα κυβέρνηση θα ψηφίσει στις επόμενες εκλογές ΣΥΡΙΖΑ  ελπίζοντας σε ένα λίγο καλύτερο μέλλον.

Τι θα συμβεί πραγματικά ; Ο κ. Τσίπρας θα επικαλεστεί «καμένη γη» τον όρο δηλαδή που εισήγαγε στην ελληνική πολιτική ζωή ο «αείμνηστος»…  το 81 και θα συνεχίσει να επιβάλλει του ίδιους και λίγο χειρότερους φόρους στον ίδιο λαό… που προφανώς θα είναι ευχαριστημένος διότι απλώς θα έχει αλλάξει ο εισπράκτορας όπως έγινε αρκετές φορές  στο θλιβερό μεταπολιτευτικό παρελθόν αυτής της χώρας:

Αποβιομηχάνιση, εκτίναξη του δημόσιου χρέους από το 31% στο 81% και υπερδιόγκωση του Δημοσίου παρέδωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Όλες οι χρηματοδοτήσεις στον τομέα της ανάπτυξης έγιναν με δάνεια.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παρέδωσε στον Ανδρέα Παπανδρέου χρέος στο 110% του ΑΕΠ. Επίσης επί των ημερών του συντελέστηκε το πρώτο πολύ μεγάλο κύμα ιδιωτικοποιήσεων, το οποίο... «παραδόξως» (!) συνοδεύθηκε από έκρηξη ελλειμμάτων.

Από το 1993 (Ανδρέας Παπανδρέου) αρχίζει μια μακρά περίοδος διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, με τον Κώστα Σημίτη να αναλαμβάνει την πρωθυπουργία το 1996 και να την παραδίδει το 2004 στον Κώστα Καραμανλή. Επί των ημερών του Κ. Σημίτη, κυρίως, μια πλημμύρα ευρωπαϊκών κονδυλίων κατέκλυσε την οικονομία, οι ρυθμοί ανάπτυξης εκτοξεύθηκαν και η χώρα μπήκε στην ευρωζώνη.

Ωστόσο η είσοδος στο ευρώ έγινε με πλαστά στοιχεία, μέρος του χρέους μετακυλίστηκε στις επόμενες κυβερνήσεις, η αποβιομηχάνιση ολοκληρώθηκε και το κέντρο βάρους της οικονομίας μετατοπίστηκε στις υπηρεσίες, μεγάλοι και κρίσιμοι τομείς της οικονομίας ιδιωτικοποιήθηκαν και ιδιωτικά καρτέλ ήλεγξαν όλους τους σημαντικούς τομείς της αγοράς και τις κρατικές προμήθειες, ενώ με το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου έλαβε χώρα η μεγαλύτερη ανακατανομή εισοδήματος υπέρ των ολίγων πριν η χώρα τεθεί υπό επιτροπεία. Η επομένη των Ολυμπιακών Αγώνων βρήκε την Ελλάδα σε καθοδική τροχιά.

  Η οικονομικά τραγική πενταετία του Κώστα Καραμανλή (2004-2009) κατέληξε με τη χώρα σε κρίση και κατ’ ουσίαν χρεοκοπημένη, με ελλείμματα και χρέος στα ύψη, με την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας στα τάρταρα, ενώ η κυβέρνηση παρακολουθούσε παγωμένη την Ελλάδα να κατρακυλάει στην άβυσσο.

Η σύντομη πρωθυπουργική θητεία του Γιώργου Παπανδρέου (2009-2011) ίσως μείνει στην Ιστορία ως η τραγικότερη της μεταπολιτευτικής περιόδου, αφού από το 2010 η Ελλάδα – διεθνώς δυσφημισμένη από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της ως «διεφθαρμένη χώρα» – κηρύσσει την προσφυγή της στο ΔΝΤ και την ευρωζώνη για δανεισμό και υπογράφει το πρώτο μνημόνιο, με τους επαχθέστερους όρους μετά τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο που της επιβλήθηκε το 1897 και, με διάφορες μορφές, διατηρήθηκε επί δεκαετίες.

Πάντα η ελληνική κοινωνία ζούσε την ψευδαίσθηση του «έχουμε χρόνο …Μετά…». Ας περάσουμε λίγο καλά τώρα ας κάνουμε λίγο χαβαλέ ακόμα και …μετά θα τα φτιάξουμε. Αυτό πέρασε μετά από χρόνια και στην προσωπική μας ζωή για θέματα η ανθρώπους που και  θεωρούμε δεδομένους και θεωρούμε δεδομένο ότι έχουμε χρόνο…  

Μακάρι, μακάρι και στα δυο επίπεδα να έχουμε λίγο ακόμα, λίγο, χρόνο…

Ι.Α.Φ

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Subscribe to our Newsletter and get the best news every day in your mail!

* Your Email Address:
* Preferred Format:
* Enter the security code shown: