Log in

Μακροπεριφερειακές στρατηγικές: ανάγκη για περισσότερη επικοινωνία και διασύνδεση

Μακροπεριφερειακές στρατηγικές: ανάγκη για περισσότερη επικοινωνία και διασύνδεση

Περισσότερη επικοινωνία και καλύτερη διασύνδεση για τους φορείς και την κοινωνία των πολιτών στις μακροπεριφερειακές στρατηγικές ζητά η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ), προκειμένου οι μακροπεριφέρειες να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τη δυναμική τους.

Ως βασικό εργαλείο για την πολιτική συνοχής και τη συνεργασία χωρών και ευρύτερων περιοχών στην Ευρώπη, οι μακροπεριφερειακές στρατηγικές όπως η στρατηγική της Αδριατικής – Ιονίου (EUSAIR), η στρατηγική για το Δούναβη (EUSDR), η στρατηγική για την περιοχή της Βαλτικής Θάλασσας (EUSBSR) και η στρατηγική για την περιοχή των Άλπεων (EUSALP) αποτελούν ένα μεγάλο στοίχημα για την περιφερειακή ανάπτυξη εντός και εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η διερευνητική γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ έδειξε ότι οι στρατηγικές αποτέλεσαν χρήσιμο εργαλείο για την περιφερειακή ανάπτυξη και την ενίσχυση της συνεργασίας μέχρι σήμερα, αλλά δεν έχουν ανταποκριθεί πλήρως ως προς τις προσδοκίες για μείωση των κοινωνικών και εδαφικών ανισοτήτων και την ενίσχυση της περιβαλλοντικής αειφορίας.

«Οι μακροπεριφερειακές στρατηγικές μπορούν περισσότερα. Μπορούν να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, χρησιμεύοντας ως το κύριο στρατηγικό πλαίσιο για την πολιτική συνοχής και βιωσιμότητας, εάν απαντήσουμε στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν με κατάλληλα μέτρα», σημείωσε ο Δημήτρης Δημητριάδης, εισηγητής της ΕΟΚΕ για τη γνωμοδότηση.

Οι μακροπεριφερειακές στρατηγικές έχουν σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων, όπως η καινοτομία, το περιβάλλον ή η κλιματική αλλαγή, μέσω της εφαρμογής της προσέγγισης από τη βάση προς την κορυφή και με τη συμμετοχή εθνικών, περιφερειακών και τοπικών φορέων.

Με τη συμμετοχή 19 χωρών της ΕΕ και 8 τρίτων χωρών, οι μακροπεριφερειακές στρατηγικές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ευρωπαϊκής πολιτικής και ιδιαίτερα της πολιτικής συνοχής της ΕΕ. Στην ουσία λειτουργούν ως μια πλατφόρμα «πολυτομεακής, πολυεθνικής και πολυεπίπεδης διακυβέρνησης», η οποία είναι ανοικτή εξίσου και σε τρίτες χώρες.

Ειδικά για την Ελλάδα, η οποία συμμετέχει στη στρατηγική της Αδριατικής Θάλασσας και του Ιονίου Πελάγους (EUSAIR), στόχος είναι η προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας μέσω της γαλάζιας ανάπτυξης (blue growth) και η δημιουργία ανάπτυξης και απασχόλησης στην περιοχή, κυρίως μέσω της βελτίωσης της ελκυστικότητας και της ανταγωνιστικότητας. Η συγκεκριμένη στρατηγική στόχο έχει επίσης να συμβάλει στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων.

Επικοινωνία, συνδεσιμότητα και συμμετοχή

Σύμφωνα με την γνωμοδότηση, προκειμένου οι μακροπεριφερειακές στρατηγικές να καταφέρουν όντως να μειώσουν τις κοινωνικές και εδαφικές ανισότητες, πρέπει να επενδύσουν περισσότερο στην επικοινωνία και τη συνδεσιμότητα μεταξύ των εταίρων συνεργασίας και των φορέων διαχείρισης των έργων, αλλά και να επιδιώξουν στενότερη συμμετοχή από τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών.

Πέρα από αυτό όμως, απαραίτητο είναι να ξεπεραστούν και άλλα πρακτικά εμπόδια, όπως η έλλειψη ισχυρής πολιτικής στήριξης και η βαριά γραφειοκρατία, ζητήματα τα οποία αποτελούν ακόμη «αγκάθι» για πολλά έργα περιφερειακής ανάπτυξης στην ΕΕ.

Αξίζει δε να αναφερθεί, ότι έως και σήμερα, σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, παρατηρείται έλλειψη αξιόπιστων και λεπτομερών συγκρίσιμων δεδομένων (data) σε επίπεδο περιφέρειας αλλά και σε ευρύτερους τομείς εργασίας.

«Πρέπει να βοηθήσουμε το κοινό να αξιοποιήσει τα υφιστάμενα δεδομένα και πληροφορίες και να θεσπίσουμε επικοινωνιακές στρατηγικές για την ενίσχυση της προβολής των μακροπεριφερειακών στρατηγικών και την καλλιέργεια της δικτύωσης και της συμμετοχής», δήλωσε σχετικά ο κ. Δημητριάδης.

Η γνωμοδότηση ζητά επίσης να δοθεί προτεραιότητα στη διαμόρφωση συνεργασιών σε όλα τα επίπεδα, προκειμένου να βελτιωθεί η οικονομική και κοινωνική συνοχή αλλά και να προστατευθεί καλύτερα το περιβάλλον.

Μάλιστα, ακροάσεις και εθνικές και μακροπεριφερειακές Ημέρες Συμμετοχής μπορούν επίσης να συνεισφέρουν στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης, σύμφωνα με την γνωμοδότηση.

Εκπαίδευση και περιβαλλοντική βιωσιμότητα

Προκειμένου δε το θετικό αντίκτυπο των στρατηγικών αυτών να διευρυνθεί περαιτέρω, η ΕΟΚΕ προτείνει τη διαμόρφωση δικτύων και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων που να επικεντρώνονται στην ψηφιοποίηση της παραγωγής και σε πρωτοβουλίες για έρευνα και καινοτομία, με σκοπό την ανάπτυξη της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας.

Σημαντικοί τομείς συνεργασίας μεταξύ των περιφερειών είναι οι μεταφορές, η μετανάστευση, η εκπαίδευση, η αγορά εργασίας και ο βιώσιμος ενεργειακός εφοδιασμός. Προτείνεται δε, οι μακροπεριφερειακές στρατηγικές να διασυνδεθούν με το Θεματολόγιο βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ για το 2030.

«Η κοινωνία και η οικονομία μας αντιμετωπίζουν προκλήσεις που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μεμονωμένα από μία χώρα, περιφέρεια ή δήμο. Η διαπεριφερειακή, διεθνής συνεργασία μπορεί να αποβεί αποτελεσματικότερη. Οι μακροπεριφερειακές στρατηγικές θα μπορούσαν να θεωρηθούν εργαστήρια ανάπτυξης κοινών λύσεων σε αυτά τα προβλήματα, με προσέγγιση από τη βάση προς την κορυφή», πρόσθεσε ο κ. Δημητριάδης.

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ