Log in

H Ιταλία δεν έχει ξεμπερδέψει με τους βιτζιλάντε των ομολόγων

 

italy col 395 sfSpanΤο χρηματοοικονομικό μακελειό έπειτα από μια εκ νέου αποτίμηση των χρεών της Ιταλίας θα έκανε κάθε κρίση που έχει βιώσει μέχρι στιγμής το ευρώ να μοιάζει ασήμαντη. Έχοντας δει την Ελλάδα να πηγαίνει ως την άβυσσο του Grexit και να επιστρέφει, θα εκπλησσόμουν εάν κάποιος πολιτικός εξέταζε σοβαρά το ενδεχόμενο να οδηγήσει την Ιταλία στην οικονομική έρημο.

Η προοπτική μιας λαϊκιστικής κυβέρνησης που δείχνει απλά χλιαρή απέναντι στην παραμονή της Ιταλίας στο ευρώ  ώθησε τους επενδυτές να αυξήσουν το κόστος δανεισμού της χώρας. Δεδομένου ότι η χώρα οφείλει στους ομολογιούχους της 2 τρισ. ευρώ (2,3 τρισ. δολάρια) -που γίνονται 2,4 τρισ. ευρώ μόλις συμπεριληφθούν τα έξοδα τόκων - η κοινότητα διαχείρισης κεφαλαίων έχει τη δύναμη να κρατά υπό έλεγχο μια σπάταλη κυβέρνηση, ειδικά εάν ληφθεί υπόψιν η απροθυμία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να εμπλακεί σε θέματα που θεωρεί πολιτικά, μολονότι έχει λαμβάνειν περισσότερα από 340 δισεκατομμύρια ευρώ από τη χώρα.

Επιπλέον, 600 δισεκατομμύρια ευρώ ιταλικού χρέους λήγουν πριν από το τέλος του 2020. Τα αποτελέσματα της δημοπρασίας αυτής της εβδομάδας, στην οποία η απόδοση διαμορφώθηκε στο 2,3% για τίτλους 5 ετών –τετραπλάσια σε σχέση με αυτό που ήταν πρόθυμοι να δεχτούν οι επενδυτές στην αντίστοιχη πώληση του Απριλίου- είναι προάγγελος του τι μπορεί να ακολουθήσει όταν θα χρειαστεί να αναχρηματοδοτηθούν τα ομόλογα που ωριμάζουν τα επόμενα χρόνια.

Στην πραγματικότητα, αυτό που είδαμε δεν ήταν ο φόβος των επενδυτών ότι η Ιταλία θα διορίσει έναν υπουργό Οικονομικών με ένα μυστικό εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από το ευρώ ή ότι το Κίνημα Πέντε Αστέρων ή η Λέγκα θα θέσουν σε εφαρμογή το αρχικό τους σχέδιο να επιδιώξουν ένα "κούρεμα" χρέους. Εάν ίσχυε αυτό, η απόδοση του 2ετούς ομολόγου της χώρας θα είχε εκτοξευτεί από το 1,5% κοντά στο οποίο κινείται αυτή τη στιγμή.


Ενώ ο δείκτης Sentix Euro Break-Up Index, ο οποίος μετρά σε μηνιαία βάση την ανησυχία των επενδυτών για την απειλή διάλυσης της ευρωζώνης, έχει φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο του τελευταίου έτους, παραμένει πολύ κάτω από τα επίπεδα που καταγράφηκαν κατά την κρίση του χρέους το 2012 ή το 2015, όταν η Ελλάδα βρέθηκε με το ένα πόδι εκτός Ευρωζώνης.

Οι ομολογιούχοι ανησυχούν περισσότερο ότι η επόμενη κυβέρνηση θα ξεκινήσει μια κατασπατάληση πόρων που θα οδηγήσει το λόγο χρέους προς ΑΕΠ πολύ πάνω από το ήδη υψηλό επίπεδο του 130%. Και είναι εδώ που οι χρηματοπιστωτικές αγορές μπορούν και θα επηρεάσουν τη μοίρα της Ιταλίας, αν και την οικονομική παρά την πολιτική.

 
Το φορτίο χρέους της Ιταλίας
Περισσότερα από 600 δισ. ευρώ ιταλικού χρέους ωριμάζουν εντός της επόμενης τριετίας
 

view

Ο όρος "βιτζιλάντε των ομολόγων" εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από τον οικονομολόγο Ed Yardeni - και υπενθυμίζει ότι πρέπει οι κυβερνήσεις να λογοδοτούν για την οικονομική τους πολιτική.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η κυβέρνηση της Σουηδίας αναγκάστηκε να μειώσει τις δαπάνες, καθώς οι επενδυτές ανέβαζαν το δημόσιο κόστος δανεισμού, αντιδρώντας στο δημοσιονομικό έλλειμμα του 13%. Και στο Ηνωμένο Βασίλειο, τον Ιούνιο του 2010, ο νεοδιορισθείς υπουργός οικονομικών George Osborne είχε μόλις ξεκινήσει την ομιλία του για τον προϋπολογισμό, όταν απευθύνθηκε άμεσα στους επενδυτές των gilts, λέγοντας ότι οι ανησυχίες για τη ρευστότητα και τη φερεγγυότητα της κυβέρνησης ήταν ερωτήματα που δεν ήθελε "ποτέ να δεχτεί για αυτή τη χώρα" καθώς ξεκινούσε ένα πρόγραμμα οικονομικής λιτότητας.

Και ήταν οι τιμωροί των ομολόγων που οδήγησαν ψηλότερα τις αποδόσεις στην ευρωζώνη ωθώντας τον Πρόεδρο της ΕΚΤ Mario Draghi το 2012 να δεσμευτεί ότι θα κάνει "ο, τιδήποτε χρειάζεται" για να σώσει το ευρώ.

Οι ψηφοφόροι έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν όποια κυβέρνηση θέλουν και το Κίνημα των Πέντε Αστέρων και η Λέγκα έχουν νόμιμο δικαίωμα να κυβερνούν.

Αλλά οι δανειστές της Ιταλίας έχουν επίσης λόγο στο πώς το έθνος θα πορευτεί οικονομικά -και ψηφίζουν ακόμα πιο συχνά από το εκλογικό σώμα.
 

 
Last modified onFriday, 01 June 2018 10:06

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ