Διάπλατα ανοίγει το δρόμο η κυβέρνηση, με τις σχετικές διατάξεις του πολυνομοσχεδίου που «διέρρευσε» χθες, για να χάσει αρκετά δισεκατομμύρια το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας με τη δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση της Eurobank.
Θα επιβεβαιωθεί, έτσι, ότι στη μοναδική περίπτωση που το ΤΧΣ κλήθηκε να κρατικοποιήσει πλήρως μια συστημική τράπεζα έγιναν εντελώς άστοχοι χειρισμοί, τους οποίους θα κληθεί να πληρώσει ο φορολογούμενος.
Για το κρίσιμο θέμα του καθορισμού της τιμής διάθεσης των νέων μετοχών της Eurobank, με σχετική διάταξη του πολυνομοσχεδίου ορίζεται ότι η τιμή μπορεί να είναι χαμηλότερη από την τιμή κάλυψης της προηγούμενης αύξησης κεφαλαίου από το Ταμείο: «δεν επιτρέπεται η διάθεση νέων μετοχών στον ιδιωτικό τομέα σε τιμή κατώτερη της τιμής κάλυψης αυτών από το Ταμείο στο πλαίσιο της ίδιας έκδοσης», αναφέρει η διάταξη. Όμως, «η τιμή διάθεσης στον ιδιωτικό τομέα δύναται να είναι χαμηλότερη της τιμής προηγούμενων καλύψεων μετοχών από το Ταμείο, ή της τρέχουσας χρηματιστηριακής τιμής».
Με αυτές τις «καθαρές» διατυπώσεις εκτιμάται ότι ανοίγει πλέον ο δρόμος, αμέσως μόλις ψηφισθεί το πολυνομοσχέδιο, για να προχωρήσει η Eurobank σε διεθνές book building, μέσω του οποίου θα διαμορφωθεί η τιμή διάθεσης των μετοχών, σύμφωνα με τις προσφορές που θα υποβάλουν οι επενδυτές. Αυτή η τιμή, που αναμένεται ότι θα διαμορφωθεί κοντά στα 0,30 ευρώ, δηλαδή πολύ χαμηλότερα από το 1,54 ευρώ που πλήρωσε πέρυσι το ΤΧΣ, θα αξιολογηθεί από το Ταμείο, βάσει εισηγήσεων δύο συμβούλων, ώστε να διαμορφωθεί η τελική τιμή διάθεσης των νέων μετοχών.
Σύμφωνα με το επικρατέστερο σενάριο, η διαδικασία αυτή θα οδηγήσει σε τεράστια αραίωση της συμμετοχής του ΤΧΣ στην Eurobank, η οποία μπορεί να μειωθεί από το 95% στο 35%. Με τόσο μικρό ποσοστό συμμετοχής, είναι βέβαιο ότι το ΤΧΣ θα εξέλθει από την Eurobank, όταν έλθει η ώρα της πλήρους ιδιωτικοποίησης της τράπεζας, με τεράστια ζημιά, έναντι των 5,8 δισ. ευρώ που τοποθέτησε πέρυσι στην τράπεζα για την ανακεφαλαιοποίησή της. Πρόκειται για μια ζημιά που θα κληθούν να καλύψουν οι φορολογούμενοι.
Πώς φθάσαμε, όμως, μέχρι εδώ; Οι τελευταίες εξελίξεις είναι η τρίτη πράξη του… δράματος της Eurobank:
– Στην πρώτη πράξη, που σχολιάσθηκε ακόμη και από το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος με δυσμενή τρόπο, η Eurobank εγκαταλείφθηκε από το βασικό της μέτοχο, τον Σπ. Λάτση. Μέσα από τη διαδικασία της συγχώνευσης με την Εθνική, που ήταν εξαρχής καταδικασμένη σε αποτυχία και διακόπηκε από την τρόικα και τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Κομισιόν, ο Σπ. Λάτσης «μεταπήδησε» από την Eurobank στο μετοχικό κεφάλαιο της Εθνικής, αφήνοντας την τράπεζα που ο ίδιος δημιούργησε «ακάλυπτη».
– Η μόνη λύση για να σωθεί η τράπεζα και να μην απειληθεί η σταθερότητα του συστήματος ήταν η ανακεφαλαιοποίηση αποκλειστικά με κεφάλαια του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Αυτό έγινε, αλλά όπως φαίνεται καθαρά σήμερα το ΤΧΣ έκανε ένα τρομακτικών διαστάσεων σφάλμα: αποδέχθηκε να καλύψει την αύξηση σε μια τιμή αδιανόητα υψηλή (1,54 ευρώ). Αυτή η απόφαση του ΤΧΣ, σε συνεργασία με την τότε διοίκηση της Eurobank, δεν έχει επαρκώς εξηγηθεί και πάντως είναι φανερό ότι οδηγεί σήμερα σε μεγάλες ζημιές το Ταμείο. Ούτε έχει εξηγηθεί γιατί η Eurobank, ενώ ολοκλήρωσε πέρυσι μια τεράστια αύξηση κεφαλαίου με κρατικό χρήμα, χρειάζεται πάλι φέτος μια ακόμη «ένεση» κεφαλαίων τόσο μεγάλης κλίμακας.
Από την υπόθεση αυτή φαίνεται ότι μεγάλοι κερδισμένοι θα είναι οι ξένοι επενδυτές που θα τοποθετήσουν μεγάλου ύψους κεφάλαια στην αύξηση κεφαλαίου της Eurobank. Όλα δείχνουν ότι θα αγοράσουν πάμφθηνα τις μετοχές μιας τράπεζας, η οποία -εκτός δραματικού απροόπτου- δεν θα χρειασθεί άλλες κεφαλαιακές ενισχύσεις στο ορατό μέλλον. Έτσι, τα περιθώρια για μεγάλες αποδόσεις από τα πολύ χαμηλά επίπεδα της τιμής διάθεσης των νέων μετοχών θα είναι μεγάλα, όπως μεγάλες θα είναι και οι ζημιές για τους φορολογούμενους, για τις οποίες, όπως συνηθίζεται στην Ελλάδα, ουδείς θα κληθεί να δώσει εξηγήσεις.