Στην Ελλάδα σημειώθηκαν 392 πτωχεύσεις το 2013, έναντι 415 πτωχεύσεων το 2012, παρουσιάζοντας μείωση 5,5%, σύμφωνα με μελέτη της ICAP Group.
Σημειώνεται ότι στην Ελλάδα, όπου το τελευταίο έτος η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 3,9%, μόνον ένα μικρό ποσοστό των εταιρικών «λουκέτων» πραγματοποιήθηκε μέσω των επίσημων διαδικασιών του πτωχευτικού κώδικα, όπως αναφέρεται στην Ετήσια Πανευρωπαϊκή Μελέτη, η οποία εκπονήθηκε με τη συμμετοχή της ICAP Group.
Πτωχεύσεις Εταιρειών στη Δυτική Ευρώπη (2012/13)
Ο συνολικός αριθμός των εταιρειών που πτώχευσαν στη Δυτική Ευρώπη το 2013, ανήλθε σε 192.340 επιχειρήσεις, έναντι 190.161 επιχειρήσεων το 2012 (αύξηση 1,1% ή 2.179 επιχειρήσεις).
Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 17 χώρες που εξετάστηκαν, στις εννέα χώρες σημειώθηκε μείωση των πτωχεύσεων, με τα πιο αισιόδοξα μηνύματα να προέρχονται από την Ιρλανδία (-19%) και το Βέλγιο (-11%), ενώ οι υπόλοιπες οκτώ χώρες είχαν αύξηση, με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα τη Νορβηγία ( 20), την Ιταλία ( 16%) και την Ισπανία ( 15%).
Λιγότερες αριθμητικά ήταν οι πτωχεύσεις που σημειώθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία, ενώ περισσότερες πραγματοποιήθηκαν στη Γαλλία.
Στην Ελλάδα σημειώθηκαν 392 πτωχεύσεις το 2013, έναντι 415 πτωχεύσεων το 2012, ήτοι μείωση 5,5%. Σημειώνεται ότι στην Ελλάδα, όπου το προηγούμενο έτος, η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 3,9%, μόνον ένα μικρό ποσοστό των εταιρικών «λουκέτων», πραγματοποιήθηκε μέσω των επίσημων διαδικασιών του πτωχευτικού κώδικα.
Κύρια αιτία της αυξημένης τάσης των πτωχεύσεων αποτελεί η επιδείνωση του επιχειρηματικού και οικονομικού περιβάλλοντος. Ειδικότερα, οι παράγοντες που επηρέασαν τον αριθμό των πτωχεύσεων ήταν η ανεργία, ο ιδιωτικός δανεισμός, ο περιορισμός των χρηματοδοτήσεων, αλλά και δομικές αιτίες, όπως για παράδειγμα η έλλειψη ιδίων κεφαλαίων, η αυτοαπασχόληση, η μείωση του Εθνικού Εγχώριου Προϊόντος, οι οποίοι στο σύνολό τους δεν εμπνέουν μακρόπνοη σταθερότητα.
Ποσοστό συμμετοχής Τομέων Δραστηριότητας στις Πτωχεύσεις
Συγκριτικά με το 2012 η εικόνα της συμμετοχής των τομέων οικονομικής δραστηριότητας στο σύνολο των πτωχεύσεων έχει αλλάξει σημαντικά. Ο τομέας των Υπηρεσιών αναδεικνύεται και πάλι πρωταγωνιστής με συμμετοχή 36% στο σύνολο των πτωχεύσεων της Δ. Ευρώπης το 2013, αν και μειωμένος έναντι της περσινής χρονιάς. Ο τομέας του Εμπορίου, στον οποίο συμπεριλαμβάνεται το Λιανικό και Χονδρικό Εμπόριο, οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και οι επιχειρήσεις catering, αύξησε σημαντικά τη συμμετοχή του, με 1 στις 3 επιχειρήσεις να δηλώνουν πτώχευση το 2013, κυρίως ως αποτέλεσμα της χαμηλής αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών στις υπό κρίση χώρες.
Παράλληλα, και ο τομέας της Βιομηχανίας σημείωσε αύξηση κατά 1% σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, ενώ οριακή μείωση παρουσίασε ο τομέας των Κατασκευών.
Οικονομική Κατάσταση και Ρευστότητα των Επιχειρήσεων
Εξετάζοντας τους πιο πρόσφατους δημοσιευμένους ισολογισμούς του 2012 σε δείγμα 3,3 εκατ. επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην EU-15 (συμπεριλαμβανομένης της Νορβηγίας και της Ελβετίας) διαπιστώνεται ότι η συμμετοχή των εταιρειών που εμφανίζουν χαμηλό περιθώριο ΕΒΙΤ (έως 5%) αυξήθηκε από 24,3% το 2011 σε 29% το 2012, ενώ αρνητικό περιθώριο παρουσίασε περίπου το 28% των επιχειρήσεων το 2012. Μία στις επτά εταιρείες (15%) εμφανίζουν περιθώριο κέρδους ΕΒΙΤ έως 25% το 2012, ενώ οι επιχειρήσεις που δηλώνουν περιθώριο κέρδους ΕΒΙΤ πάνω από 25% (14%) παρουσίασαν οριακή μείωση κατά περίπου 1 ποσοστιαία μονάδα το 2012 έναντι του 2011.
Ο τομέας του Εμπορίου που περιλαμβάνει Λιανικό και Χονδρικό Εμπόριο, αλλά και τον Κλάδο Εστίασης, συγκεντρώνει το 31,6% των επιχειρήσεων με αρνητικό ΕΒΙΤ ή με πολύ χαμηλό περιθώριο, έως 5%. Μόνο το 4% των επιχειρήσεων του τομέα, δηλώνει περιθώριο κέρδους ΕΒΙΤ μεγαλύτερο από 25%. Συγκριτικά, στον κλάδο των Κατασκευών το 10,2% των επιχειρήσεων εμφανίζει περιθώριο κέρδους ΕΒΙΤ μεγαλύτερο από 25%.
Συνολικά, τα αποτελέσματα των επιχειρήσεων δείχνουν ότι πέντε χρόνια από την έναρξη της κρίσης στην Ευρώπη, οι επιχειρήσεις συνεχίζουν να παρουσιάζουν οικονομική δυσχέρεια και να βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση. Αρκετές επιχειρήσεις έχοντας χάσει τη διεθνή τους ανταγωνιστικότητα αντιμετωπίζουν μειωμένη κερδοφορία, ενώ τα αυξημένα κόστη (πχ ενέργειας και πρώτων υλών) συμπιέζουν ακόμη περισσότερο τα κέρδη των επιχειρήσεων. Το 2012, μόνο το 45% των επιχειρήσεων βελτίωσαν την κερδοφορία τους.
Σημειώνεται ότι τα αποτελέσματα από τους πρώτους ισολογισμούς του 2013 είναι ενθαρρυντικά, καθώς περισσότερες επιχειρήσεις δηλώνουν υψηλότερα περιθώρια κέρδους ΕΒΙΤ.
Αναφερόμενος στην εξέλιξη της πορείας των ευρωπαϊκών και αντίστοιχα των ελληνικών επιχειρήσεων, ο Νικήτας Κωνσταντέλλος, διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου ICAP, επισήμανε μεταξύ άλλων: «Τα στοιχεία για την οριακή αύξηση των πτωχεύσεων στη Δυτική Ευρώπη αντανακλούν ως ένα βαθμό τη στασιμότητα των οικονομιών στην αναφερόμενη περιοχή. Πολλές χώρες ταλανίζονται ακόμη από τις συνέπειες της ευρωπαϊκής κρίσης τα τελευταία 5 έτη, με αποτέλεσμα να κινούνται σε αναιμικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Παραταύτα, η πρόσφατη έξοδος της Ελλάδας και της Πορτογαλίας στις αγορές, μετά από πολλά χρόνια, μέσω διάθεσης κρατικών τους ομολόγων, στέλνει ένα αισιόδοξο μήνυμα για την έξοδο από την κρίση. Στη κατεύθυνση αυτήν, οι οικονομίες των χωρών του Νότου της Ευρώπης, διαφαίνεται να φτάνουν στο τέλος της κρίσης με τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης, ως αποτέλεσμα των διαθρωτικών αλλαγών, να γίνονται πλέον ορατά. Όσον αφορά στην Ελλάδα, λαμβάνοντας υπόψη τα συνολικά αποτελέσματα του εταιρικού τομέα, βάσει των ισολογισμών που είναι καταχωρημένοι στη βάση δεδομένων της ICAP Group, προκύπτει μία αισθητή μείωση των ζημιών, την τελευταία διετία. Πιο συγκεκριμένα, οι συνολικές ζημίες περιορίστηκαν κατά 34% το 2012/11, ενώ και το 2013 (με βάση δείγμα σχεδόν 7.300 διαθέσιμων ισολογισμών) προκύπτει περαιτέρω μείωση των ζημιών κατά 52%.
Όσον αφορά τον καταγεγραμμένο στην έκθεση αριθμό πτωχεύσεων στην Ελλάδα, είναι χαρακτηριστικό ότι ο αριθμός αυτός είναι ιδιαίτερα χαμηλός σε σύγκριση με τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένα συμπεράσματα. Για την ορθή λοιπόν εκτίμηση της επικρατούσας κατάστασης, πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων δεν κινείται δικαστικά έναντι των οφειλετών τους λόγω των μακροχρόνιων διαδικασιών και λοιπών δυσχερειών που ενέχει το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο στην Ελλάδα. Από την άλλη πλευρά, θα πρέπει να σημειώσουμε τον μεγάλο αριθμό μικρομεσαίων επιχειρήσεων και ελεύθερων επαγγελματιών που λόγω προβλημάτων ρευστότητας διακόπτουν οριστικά τις εργασίες τους χωρίς να κηρυχθούν σε πτώχευση και συνεπώς δεν συμπεριλαμβάνονται στις καταγεγραμμένες ως πτωχευμένες επιχειρήσεις της ελληνικής οικονομίας. Ως εκ τούτου, τα μεγέθη των πτωχεύσεων στον τόπο μας, δεν αντικατοπτρίζουν το πραγματικό πλήθος αυτών. Υπό το πρίσμα αυτών των συνθηκών, απαραίτητες προϋποθέσεις για τη βιωσιμότητα και την ανάπτυξη οποιασδήποτε επιχείρησης ήταν και παραμένουν η αναζήτηση νέων αγορών, η συγκράτηση του κόστους λειτουργίας, η αύξηση της παραγωγικότητας, η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, αλλά και η αξιοποίηση εργαλείων αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας των πελατών τους με σκοπό την ακριβέστερη μέτρηση του πιστωτικού κινδύνου που αναλαμβάνουν».