Κι άλλα λεφτά από το κράτος για τον «Μορέα»;

Θεωρητικά επρόκειτο για το πλέον προχωρημένο έργο, που θα έπρεπε να έχει παραδοθεί από τα τέλη του 2012, αλλά οι γνωστές τεχνικές και αρχαιολογικές ανατροπές, συν τα θέματα με τις απαλλοτριώσεις, μαζί με την πτώση της κυκλοφορίας, όχι μόνο οδήγησαν σε καθυστερήσεις αλλά έφεραν και αλλαγή του χρηματοδοτικού μοντέλου. Με συνέπεια και αυτό το project να χρειάζεται αλλαγή της σύμβασης. Ο λόγος για το οδικό έργο Κόρινθος-Τρίπολη-Καλαμάτα, που έχει αναλάβει να κατασκευάσει και να λειτουργεί η κοινοπραξία ΜΟΡΕΑΣ των ΑΚΤΩΡ Παραχωρήσεις (71,67%), J&P ΑΒΑΞ (15%) και Ιντρακόμ Συμμετοχών (13,33%).Mάλλον στις αρχές του Φθινοπώρου θα κατατεθεί στη Βουλή η αναμορφωμένη σύμβαση παραχώρησης του εν λόγω αυτοκινητοδρόμου που υποτίθεται ότι προχωρούσε κανονικά. Ωστόσο, έμπλεξε στα γνωστά γρανάζια με τεχνικές προδιαγραφές, απαλλοτριώσεις, αρχαιολογικά ευρήματα κ.λ.π., οι τράπεζες έθεσαν και εδώ το χρηματοδοτικό μοντέλο σε αμφισβήτηση, τη βιωσιμότητα, δηλαδή, του οδικού άξονα, που μάλιστα είναι εκ των δύο επιδοτούμενων από το κράτος (ο άλλος είναι ο… χρεοκοπημένος Ε 65), ενώ και η ΕΤΕπ (που χρηματοδοτεί τον άξονα με περίπου 200 εκατ. ευρώ) αμφισβήτησε τις ροές και τις προβλέψεις και έθεσε θέμα επικαιροποίησής τους για τα έσοδα διοδίων.Έτσι, οδεύουμε και εδώ σε αλλαγή της σύμβασης, κατά βάση όσον αφορά στο χρηματοδοτικό μοντέλο. Σύμφωνα με πληροφορίες η νέα συμφωνία  προβλέπει πρόσθετη (δυνητική) επιδότηση του ελληνικού δημοσίου, η οποία μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 300 εκατ. ευρώ. Στην ουσία το δημόσιο θα κληθεί να καταβάλει πρόσθετες εγγυήσεις κατά την περίοδο λειτουργίας του έργου (που λήγει το 2038) στην περίπτωση όπου τα έσοδα της κοινοπραξίας Μωρέας από διόδια είναι χαμηλότερα του αναμενόμενου. Να σημειωθεί πως στη αρχική σύμβαση παραχώρησης, το 2007,προβλεπόταν πως τα ετήσια έσοδα από διόδια θα κινούνταν κοντά στα 45 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Σήμερα έχουν υποχωρήσει σε περίπου 22 εκατ. ευρώ ετησίως, ενώ η ΕΤΕπ προχωρά σε δυσοίωνες προβλέψεις με τις οποίες δεν συμφωνούν στο υπουργείο Υποδομών. Όλα αυτά, βέβαια, δεν έχουν εμποδίσει και την εν λόγω κοινοπραξία να έχει λάβει παχυλές αποζημιώσεις, συμπληρωματικές συμβάσεις και γενικά να διεκδικεί ρήτρες περί τα δεκάδες, ή μάλλον κάποιων εκατοντάδων εκατ. ευρώ για τις καθυστερήσεις στην παράδοση χώρων, τις απαλλοτριώσεις, τις αυξημένες δαπάνες για τα αρχαιολογικά κ.λ.π.