Από την περασμένη εβδομάδα μια άλλη εστία διεθνούς αναταραχής ανέτειλε. Αυτή του Χονγκ – Κονγκ και της Κίνας, η οποία θέλει να ελέγξει την υπεσχημένη διαδικασία εκδημοκρατισμού.
Το Πεκίνο ενσωματώνοντας το Χονγκ- Κονγκ είχε υποσχεθεί ελεύθερες εκλογές το 2017 και τώρα θέτει ζήτημα επιλογής των υποψηφίων, οι οποίοι ζητεί να τελούν υπό την έγκρισή του.
Μέχρι πρότινος ήταν η κρίση της Ουκρανίας και εκείνη της Μέσης Ανατολής που μονοπωλούσαν το διεθνές ενδιαφέρον εξαιτίας των ακραίων γεγονότων που παρήγαγαν.
Στην Ουκρανία ήταν η κατάρριψη του Μαλαισιανού αεροσκάφους που σόκαρε τον κόσμο.Λίγο αργότερα ήρθαν οι αποκεφαλισμοί ομήρων από την πλευρά του Ισλαμικού Κράτους να προκαλέσουν ρίγη σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Και τα δυο αυτά μέτωπα παραμένουν ενεργά, δίδουν συνεχώς γεγονότα και κατά πάσα βεβαιότητα θα δώσουν κι άλλα, ικανά να επιτείνουν το επικρατήσαν διεθνώς κλίμα ανασφάλειας.
Με την ανακοίνωση της απαίτησης του Πεκίνου οι κάτοικοι του Χονγκ- Κονγκ, κυρίως οι νέοι, αντέδρασαν δυναμικά, κατέβηκαν μαζικά στους δρόμους και δεν δίστασαν να συγκρουσθούν με τις αρχές διεκδικώντας ελεύθερες ανόθευτες εκλογές.Εκατοντάδες χιλιάδες κινητοποιούνται καθημερινά από την περασμένη Παρασκευή δημιουργώντας συνθήκες μεγάλης έντασης.
Ήδη τα γεγονότα τάραξαν το ασιατικό χρηματοπιστωτικό κέντρο της Ασίας και μετέφεραν κύματα ανησυχίας στην ηγεσία του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος.Το Πεκίνο φοβάται μια δημοκρατική εξέγερση στο πιο ισχυρό οικονομικό κέντρο της χώρας και ανησυχεί μήπως το κίνημα εκδημοκρατισμού επεκταθεί στο συγγενές Μακάο ή ακόμη και στη Σαγκάη, τη Μέκκα της κινεζικής ανάπτυξης.
Εδώ και χρόνια πολλοί προμήνυαν ότι η καπιταλιστικό-κομμουνιστική Κίνα θα βρεθεί αντιμέτωπη κάποια στιγμή με το φάντασμα της Τιέν Αν Μεν.Όλα τα στοιχεία βεβαιώνουν ότι φθάνει αυτή τη στιγμή. Και αυτό συμβαίνει σε χρόνο κατά τον οποίο επικρατούν εντάσεις στην ευρύτερη περιοχή. Είναι γνωστές οι αντιθέσεις με τους Ιάπωνες στην ευρύτερη ζώνη της Κινεζικής Θάλασσας, όπως επίσης είναι γνωστό ότι το Αμερικανικό πολεμικό ναυτικό εξασφαλίζει μέχρι τώρα την ειρήνη.
Ας μην ξεχνάμε ότι ο Μπάρακ Ομπάμα συνδύαζε την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν και το Ιράκ με την δηλωθείσα μετατόπιση του αμερικανικού ενδιαφέροντος στην ευρύτερη ζώνη του Ειρηνικού και της Νοτιοανατολικής Ασίας.Η αμερικανική πολιτική ένιωθε την Κίνα ιδιαίτερα ανταγωνιστική στη ζώνη του Ειρηνικού και σχεδίαζε διπλωματικές και άλλες κινήσεις ικανές να επιβεβαιώσουν την ηγεμονική παρουσία της.
Τα γεγονότα της Μέσης Ανατολής ανέκοψαν την προαναγγελθείσα μετατόπιση της αμερικανικής πολιτικής προς την Ανατολή.Όμως φαίνεται ότι τα γεγονότα του Χονγκ- Κονγκ την ξαναφέρνουν στο προσκήνιο. Πολύ περισσότερο μάλιστα αν το Πεκίνο επιχειρήσει να καταστείλει βίαια τις κινητοποιήσεις. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη η επιδείνωση των σινοαμερικανικών σχέσεων.
Ίσως το Πεκίνο να προσφέρει το έναυσμα στις ΗΠΑ για την εκδήλωση των σχεδίων «ανακατάληψης» της Νοτιοανατολικής Ασίας. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Αμερικανοί σχεδιάζουν να διευρύνουν την αμερικανο- ευρωπαϊκή εμπορική ένωση, εντάσσοντας σε αυτή και χώρες όπως η Ιαπωνία, η Νότιος Κορέα, ακόμη και το Βιετνάμ, η ηγεσία του οποίου παρεμπιπτόντως τούτο τον καιρό διαπραγματεύεται με τους Αμερικανούς την παραχώρηση ναυτικής βάσης στο έδαφός της.
Η αλήθεια είναι οι Αμερικανοί δεν καλόβλεπαν την κινεζική οικονομική επεκτατικότητα και ουδέποτε τους ήταν αδιάφορη η ισχυροποίηση της Κίνας και η ανάδειξή της σε πρώτη οικονομική δύναμη του πλανήτη. Η διακηρυγμένη μετατόπιση του ενδιαφέροντός της στην Ασία ήταν ενδεικτική των ανησυχιών της.Υπό αυτές τις συνθήκες δεν είναι απίθανο τα γεγονότα του Χονγκ – Κονγκ να πυροδοτήσουν νέες εντάσεις στον πλανήτη. Μόνο που αυτή τη φορά θα είναι μεταξύ γιγάντων. Και την περίπτωση αυτή η κρίση της Μέσης Ανατολής θα μοιάζει παρωνυχίδα.
Όπως και να έχει τα σύννεφα ανασφάλειας πυκνώνουν πάνω από τον πλανήτη και επιβάλλουν σε εμάς εδώ εγρήγορση, βαθιές επεξεργασίες, διπλωματική κινητοποίηση, ορθές επιλογές και προπάντων σταθερότητα. Όλα τ’ άλλα μπορεί σε λίγο να μοιάζουν πολύ μικρά…