Τα σχέδια της πρωθυπουργό Τερέζα Μέι για να ξεκινήσει τη διαδικασία της βρετανικής εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση στα τέλη του Μαρτίου είναι απίθανο να εμποδιστούν ή να αναβληθούν από την απόφαση της Τρίτης από το Ανώτατο Δικαστήριο πως η κυβέρνηση θα πρέπει να ζητήσει την έγκριση του κοινοβουλίου.
Στην απόφαση, οι δικαστές του ανώτατου δικαστικού σώματος της Βρετανίας επιβεβαίωσαν προηγούμενη απόφαση από το Ανώτερο Δικαστήριο ότι οι βουλευτές της χώρας θα πρέπει να δώσουν την ψήφο τους προτού η Μέι μπορέσει να επικαλεστεί το άρθρο 50 της Συνθήκης της Λισαβόνα, κάτι που θα ξεκινήσει επίσημα τις διετείς συζητήσεις χωρισμού.
Ωστόσο, η δικαστική ήττα, παρ’ ότι προκαλεί ενόχληση και αμηχανία στην κυβέρνηση, δεν αναμένεται να καθυστερήσει το χρονοδιάγραμμα του Brexit ή, όπως ελπίζουν κάποιοι επενδυτές και υποστηρικτές της ΕΕ, να σταματήσει τη Βρετανία από την έξοδο από την ένωση.
Εν μέρει, επειδή η αντιπολίτευση είναι διχασμένη.
«Δε θα εμποδίσουμε το άρθρο 50» είπε την περασμένη εβδομάδα ο Τζέρεμι Κόρμπιν, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, του κόμματος των Εργατικών, το οποίο εκστράτευσε κατά του Brexit. «Όλοι οι βουλευτές των Εργατικών θα κληθούν να ψηφίσουν σε αυτήν την κατεύθυνση την επόμενη εβδομάδα, ή όποτε διεξαχθεί η ψηφοφορία.»
Δεν είναι απαραίτητο ότι θα συμμορφωθούν όλοι οι συνάδελφοι του Κόρμπιν, όμως η Μέι μπορεί να συγκεντρώσει τις ψήφους που χρειάζεται για να περάσει το νομοσχέδιο.
Ωστόσο, αυτό που θα μπορούσε να πετύχει αυτή η απόφαση είναι να δώσει την ευκαιρία στους Εργατικούς και άλλους βουλευτές που αντιτίθενται σε ένα «σκληρό Brexit» – μια συμφωνία με την ΕΕ που θα θέτει τους ελέγχους της μετανάστευσης πάνω από την πρόσβαση στην κοινή αγορά – να έχουν μεγαλύτερη επιρροή στο πώς θα μοιάζει η τελική συμφωνία.
Ανώτεροι υπουργοί της Συντηρητικής κυβέρνησης της Μέι, η οποία περίμενε να χάσει τη δικαστική υπόθεση, έχουν ήδη σχεδιάσει μια σειρά επιλογών, ανάμεσα σε αυτές ένα σύντομα, τακτικό νομοσχέδιο που θα παρουσιαστεί γρήγορα στο κατώτερο σώμα του κοινοβουλίου, τη Βουλή των Κοινοτήτων.
Παρ’ ότι πριν από το δημοψήφισμα του Ιουνίου μια μεγάλη πλειοψηφία των μελών της Βουλής των Κοινοτήτων υποστήριζαν την παραμονή στην ΕΕ, οι περισσότεροι λένε τώρα ότι θα στηρίξουν το Brexit, ιδιαίτερα αυτοί της Αγγλίας και της Ουαλίας, οι εκλογικές περιφέρειες των οποίων στήριξαν σθεναρά την έξοδο από την ένωση.
Οι βουλευτές ψήφισαν καταιγιστικά υπέρ του χρονοδιαγράμματος της κυβέρνησης της Μέι για την ενεργοποίηση του άρθρου 50 πριν από τον Απρίλιο σε μη δεσμευτική ψηφοφορία τον Δεκέμβριο.
Πηγές τόσο από τους Συντηρητικούς της Μέι όσο και από τους Εργατικούς της αντιπολίτευσης ανέφεραν πως υπάρχει πιθανότητα εσπευσμένης διαδικασίας του νομοσχεδίου στη βουλή, χωρίς να εμποδιστεί η διαβούλευση, ώστε να εξασφαλιστεί το πέρασμά του πριν από το τέλος του Μαρτίου.
Οι Εργατικοί, ωστόσο, αντιμετωπίζουν ιδιαίτερο πρόβλημα, καθώς πολλοί από τους παραδοσιακούς υποστηρικτές τους της εργατικής τάξης ψήφισαν την έξοδο από την ένωση και έχουν προσελκυθεί τα τελευταία χρόνια από το αντιευρωπαϊκό Κόμμα Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP).
Ενώ δε θα μπλοκάρει το Brexit, ο Κόρμπιν, ο ίδιος επικριτής της ΕΕ για πολλά χρόνια, έχει πει πως θα παλέψει για την πλήρη πρόσβαση της Βρετανίας στην κοινή αγορά «με λογικό έλεγχο της μετανάστευσης».
Οι Εργατικοί μπορεί να προσπαθήσουν να τροποποιήσουν το όποιο νομοσχέδιο για να το πετύχουν αυτό, κερδίζοντας τη στήριξη κάποιων Συντηρητικών βουλευτών που αντιτίθενται στο «σκληρό Brexit», και άλλα μικρότερα κόμματα, όπως το Σκωτικό Εθνικό Κόμμα και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες.
Η μεγαλύτερη πιθανή απειλή για τη Μέι προέρχεται από το μη εκλεγμένο ανώτερο σώμα της βουλής, τη Βουλή των Λόρδων, όπου πολλά μέλη παρέμειναν κάθετα αντίθετα στο Brexit και δεν έχουν ψηφοφόρους να ανησυχούν.
Εάν τα μέλη της Βουλής των Λόρδων ψηφίσουν κατά την ενεργοποίησης του άρθρου 50, το χρονοδιάγραμμα του Brexit θα καθυστερήσει σημαντικά.
Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση είναι βέβαιη πως θα περάσει από τους Λόρδους, καθώς θα υπήρχε συνταγματική κρίση εάν μη εκλεγμένοι αξιωματούχοι ανατρέψουν τη λαϊκή βούληση όπως αυτή εκφράστηκε τόσο από το δημοψήφισμα όσο και από τους εκπροσώπους στη Βουλή των Κοινοτήτων.