Ο γερμανικός τύπος επισημαίνει ότι παρά τα λόγια των πολιτικών “δεν μπορούμε να νικήσουμε την τρομοκρατία”. Ανακούφιση στη Μάλτα για μια πρώτη συμφωνία που “θα έπρεπε να είχε γίνει από καιρό” σύμφωνα με σχολιαστές.
Να και που η Στοκχόλμη μπαίνει στη χορεία των πόλεων που “χτυπήθηκαν” με το ίδιο τρόπο, με όχημα πάνω σε ανυποψίαστους περαστικούς πριν καρφωθεί σε κάποιο σημείο. Ποιος κρύβεται πίσω από την επίθεση αυτή με νεκρούς και τραυματίες; Κανείς δεν μπορεί να δώσει απάντηση την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές.
“Δεν μπορούμε να νικήσουμε την τρομοκρατία”
“Τρομοκρατία στη χώρα της Άστριντ Λίντγκρεντ ήταν κάτι το ασύλληπτο μέχρι τώρα”, σχολιάζει η Badische Neueste Nachrichten. “Η Σουηδία κράτησε συγκρατημένη στάση απέναντι σε διεθνείς κρίσεις, αλλά αυτό δεν την προφύλαξε από το γίνει στόχος των τρομοκρατών” επισημαίνει ο σχολιαστής της υπενθυμίζοντας τα βίντεο του ISIS που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και με τα οποία παρακινεί τους οπαδούς του να κάνουν τρομοκρατικές επιθέσεις με φορτηγά. Σε αναφορά με τις συνήθεις αντιδράσεις των πολιτικών μετά από τέτοιες επιθέσεις η Neue Osnabrücker Zeitung σχολιάζει: “Για άλλη μια φορά ακούμε ότι η ζωή πρέπει να συνεχιστεί, ότι δεν πρέπει να λυγίσουμε απέναντι στην τρομοκρατία, δεν πρέπει να μας αφαιρέσει την ελευθερία μας, όλα αυτά είναι σωστά, αλλά δεν αλλάζει τίποτα από το ότι πολλοί περνούν μέσα από πολυσύχναστες πλατείες με κόμπο στο στομάχι. Μπορεί να ισχύει ότι η τρομοκρατία δεν θα νικήσει, όπως το διατύπωσε ο υποψήφιος καγκελάριος των Σοσιαλδημοκρατικών Μάρτιν Σουλτς, αλλά το ίδιο βέβαιο είναι ότι δυστυχώς δεν μπορούμε να νικήσουμε την τρομοκρατία”.
Η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung επισημαίνει ότι ο δράστης πέτυχε το στόχο του, με ελάχιστα μέσα κατάφερε να σπείρει τον πιο μεγάλο φόβο. Και συνεχίζει: “Πόσο καιρό θα πρέπει οι άνθρωποι των πόλεων να βιώνουν αυτόν τον τρόμο, πόσο καιρό ένα σενάριο όπως αυτό της Στοκχόλμης θα επαναληφθεί; Απάντηση δεν υπάρχει. Βέβαια θα αυξηθούν τα μέτρα ασφαλείας, πεζόδρομοι και γιορτές στους δρόμους θα μετατρέπονται σε φρούρια, παρόλα αυτά ο άνθρωπος πάνω στην μανία του θα βρίσκει άλλους για να τους κόψει το νήμα ζωής”.
Η ανάπτυξη και τα μέτρα λιτότητας
Η έκδηλη ανακούφιση στα πρόσωπα των συμμετεχόντων στο Eurogroup της Μάλτας καταγράφεται σε όλες τις ανταποκρίσεις του γερμανικού τύπου για την ευτυχή έκβαση της συνόδου. Βέβαια, όπως επισημαίνει η Handelsblatt, πρόκειται για ένα πρώτο βήμα, επειδή ανάμεσα στην ευρωζώνη και το ΔΝΤ συνεχίζει να επικρατεί βαθιά διαφωνία. Ωστόσο “η συμφωνία της Παρασκευής θα έπρεπε να είχε γίνει από καιρό μετά από καυγάδες μηνών για τις μελλοντικές μεταρρυθμίσεις” σημειώνει ο σχολιαστής της “Διαμάχες σημειώθηκαν και ανάμεσα στους δανειστές με το ΔΝΤ να ζητά πιο δραστικές μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό και το ασφαλιστικό. Η ατέρμονη διελκυστίνδα έριξε την Ελλάδα σε νέα φάση αβεβαιότητα, κάτι που επιβάρυνε το τραπεζικό της τομέα…αλλά ευτυχώς μπήκε τέλος, γιατί όπως είπε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, κανείς δεν έχει συμφέρον από την αναζωπύρωση μιας νέας ελληνικής κρίσης”.
Η Wirtschaftswoche επιχειρεί να δει τις εξελίξεις της Μάλτας υπό άλλη οπτική γωνία. “Κλιμάκωση όπως τότε απεφεύχθη, αλλά η κατάσταση στην Ελλάδα κάθε άλλο παρά καλή είναι”, γράφει. “Η χώρα είναι μακριά από την επιστροφή της σε μια σταθερή οικονομική ανάπτυξη. Αυτό γίνεται τώρα σαφές μετά από μακρές προσπάθειες των δανειστών να δείξουν ότι τάχα η οικονομία της Ελλάδας ανακάμπτει…. Σε μια χρονιά με εκλογές στις δύο μεγαλύτερες οικονομίες της ευρωζώνης, οι δανειστές παραπλάνησαν την κοινή γνώμη”.
Στο περιοδικό Der Spiegel του Σαββάτου αρθρογράφοι του περιγράφουν τις πιέσεις που ασκεί το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στην καγκελάριο ζητώντας της να χαλαρώσει τους όρους για μεταρρυθμίσεις στις χώρες της νότιας Ευρώπης. Διαβάζουμε μεταξύ άλλων στο άρθρο: “Η διαμάχη για την Ελλάδα αποτελεί πρόγευση αυτού που περιμένει τη Μέρκελ στο θέμα Ευρώπη από το SPD…ο Μάρτιν Σουλτς και ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ έχουν συμφωνήσει στην εξής μοιρασιά των ρόλων: όταν πρόκειται για την Ευρώπη ο υποψήφιος καγκελάριος θα αποφεύγει να παίρνει θέση για να αποκτήσει στίγμα στην εσωτερική πολιτική, αντίθετα ο Γκάμπριελ ως μέλος της κυβέρνησης θα αναλάβει τον μικροπόλεμο με τον Σόιμπλε, και όταν ο υπουργός Οικονομικών λέει ότι τα χρήματα από μόνα τους δεν επαρκούν, τότε θα του απαντά ο Γκάμπριελ ότι τα μέτρα λιτότητας από μόνα τους επίσης δεν επαρκούν”.