Το “φαινόμενο Μέρκελ” αλλά και τα αίτια της εκλογικής αποτυχίας των Σοσιαλδημοκρατών του Μάρτιν Σουλτς αναζητούν οι Γερμανοί σχολιαστές. Ελπίδες από τη συνάντηση Μέρκελ – Μακρόν στο Βερολίνο.
Ο πολιτικός σεισμός που προκάλεσε το εκλογικό αποτέλεσμα στο πολυπληθέστερο κρατίδιο της Γερμανίας, στη Ρηνανία Βεστφαλία, με την τρίτη κατά σειρά ήττα του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος εδραιώνει τη θέση της Άγκελα Μέρκελ ως το αδιαμφισβήτητο φαβορί για τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου. Ακόμη και αυτοί που αμφιταλαντεύτηκαν στην αρχή και έσπευσαν να την ξεγράψουν πολιτικά όταν έκανε την φουριόζικη εμφάνισή του ο Μάρτιν Σουλτς, πείστηκαν ότι μετά τον θρίαμβο του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος στη Ρηνανία Βεστφαλία η καγκελάριος είναι “αχτύπητη”.
Μέρκελ ίσον σταθερότητα
Αυτή τουλάχιστον την προσέγγιση κάνει ο σχολιαστής του Spiegel στον ιστότοπό του και προσπαθεί να διερευνήσει τις αιτίες. “Υπάρχει μια απλή αιτία, η μεγαλύτερη δύναμη της Μέρκελ είναι η σταθερότητα, δεν τρελαίνεται από τις σφυγμομετρήσεις, απλά συνεχίζει να κάνει τη δουλειά της” σημειώνει ο δημοσιογράφος. “Η άσκηση του κυβερνητικού της έργου είναι ο καλύτερος τρόπος για να κάνει προεκλογική εκστρατεία….Δεν έχει δικές της μεγαλόπνοες ιδέες ή μεταρρυθμιστικά σχέδια, αλλά και δεν τα χρειάζεται. Σε πολλούς ψηφοφόρους αρκεί προφανώς ο τρόπος που διαχειρίζεται προβλήματα, όπως την ευρωκρίση, το προσφυγικό, τον Πούτιν, τον Ερντογάν, τον Τραμπ. Προσφέρει λύσεις που αντέχουν για μερικούς μήνες μέχρι την επόμενη κρίση. Ξέρει να αφαιρεί τα δραματικά στοιχεία από δραματικά γεγονότα, αποφεύγει να εκτεθεί σε μάχη, ο τρόπος αυτός δεν είναι συναρπαστικός, αλλά αποτελεσματικός… η οικονομία πάει καλά, τα ποσοστά ανεργίας είναι χαμηλά… το ανεπίσημο προεκλογικό σύνθημα της Μέρκελ είναι τόσο παλιό όσο και το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα: ελευθερία, ευημερία, ασφάλεια, κανένα πείραμα. Αμήν” γράφει χαρακτηριστικά ο γερμανός σχολιαστής.
“Τίποτα δεν είναι αδύνατο”
Για το SPD η χθεσινή ημέρα ήταν μια ακόμη μαύρη Κυριακή. Από την ευφορία που προκάλεσε η υποψηφιότητα Σουλτς έχει απομείνει η αγωνία για τις βουλευτικές του Σεπτεμβρίου. “Ο Σουλτς δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί τον αρχικό ενθουσιασμό” σχολιάζει η Handelsblatt. “Και τώρα εμφανίζεται ως κάποιος που έχασε τις εκλογές τρεις φορές. Θα είναι δύσκολο μέχρι τις βουλευτικές εκλογές να αλλάξει το κλίμα…η απόφασή του να αφήσει το εκλογικό πρόγραμμα του κόμματος για τον Ιούνιο αποδείχθηκε ατυχής. Στέλεχος του SPD τον κατέκρινε που δεν το έκανε μόλις πήρε το χρίσμα της υποψηφιότητας για την καγκελαρία… το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα χρειάζεται επανεκκίνηση, εάν ο Σουλτς θέλει να γίνει επικίνδυνος για τη Μέρκελ” καταλήγει η εφημερίδα.
Το ερώτημα που εξετάζει η Tageszeitungτου Βερολίνου είναι εάν το εκλογικό αποτέλεσμα στη Βόρεια Ρηνανία Βεστφαλία δρομολογεί το τέλος όλων των φιλοδοξιών των Σοσιαλδημοκρατών για τις εκλογές του φθινοπώρου. “Αυτή η ήττα τα κάνει όλα πιο βαριά για το κόμμα. Η κατάσταση θυμίζει το 2013, όταν ελλείψει πιθανοτήτων επιτυχίας μπήκε σε κλίμα εσωστρέφειας. Πολλά θα εξαρτηθούν από το πώς ο Σουλτς και το SPD θα αντιδράσουν σε αυτό το φαινόμενο. Αν θα κινηθούν από ανασφάλεια προς το κέντρο ή αν θα τολμήσουν φιλοευρωπαϊκό προεκλογικό αγώνα εναντίον της πολιτικής λιτότητας του Σόιμπλε. Τίποτα δεν είναι αδύνατο 4 μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές. Οι ψηφοφόροι αλλάζουν διαθέσεις και σε αυτό μπορεί να ελπίζει το SPD. Τίποτα περισσότερο”.
ΕΕ δεν είναι μόνο Γερμανία και Γαλλία
Για την επίσκεψη του νέου γάλλου προέδρου στο Βερολίνο ο σχολιαστής της Süddeutsche Zeitung του Μονάχου υπογραμμίζει την ανανέωση που μπορεί να φέρει η παρουσία του ως επικεφαλής της Γαλλίας στην ΕΕ και εφιστά την προσοχή της Γερμανίας. “Στη Γερμανία ενεργοποιείται σχεδόν ανακλαστικά η στάση ότι το Βερολίνο θα πρέπει να βοηθήσει το Παρίσι, να δώσει χρήματα, να κάνει δώρα στον Μακρόν. Η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται για έξυπνη στάση. Η εικόνα μιας Γερμανίας που τα δίνει όλα είναι ιδιαίτερα πατερναλιστική και παραγνωρίζει την πραγματικότητα στην Ευρώπη. Την πορεία της Ευρώπης δεν καθορίζουν μόνο η Γερμανία και η Γαλλία, αλλά πολύ περισσότερο οι υπόλοιπες 25 χώρες, οι οποίες θα πρέπει να συμπορευτούν σε όποιον δρόμο μεταρρυθμίσεων αποφασιστεί” επισημαίνει ο σχολιαστής της.