Εστιάζοντας στην επίδραση του brexit στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, η μελέτη απηχεί τα επιχειρήματα των υποστηρικτών του Brexit πριν από το δημοψήφισμα: ο μεγαλύτερος εξαγωγικός τομέας της χώρας θα κινδύνευε σοβαρά εάν οι διαπραγματεύσεις δεν κατόρθωναν να καταλήξουν σε μια εμπορική συμφωνία μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της ΕΕ.
Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν την πρόκληση στη διατήρηση του ενιαίου διαπραγματευτικού μετώπου της ΕΕ των 27. Σύμφωνα με αυτό, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν μπορεί να συνεχίσει να απολαμβάνει τα οφέλη της ενιαίας αγοράς μετά το Brexit, εάν εν αποδεχθεί τις υποχρεώσεις της ενιαίας αγοράς. Στη Γερμανία, οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας έχουν μέχρι στιγμής υπάρξει αρκετά υποστηρικτικοί των πολιτικών επιταγών που ορίζει η κυβέρνηση, με τον πρόεδρο της Ένωσης Αυτοκινητοβιομηχανίας (VDA), Matthias Wissmann να δηλώνει:
“Κατά την άποψη της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, πρέπει να γίνουν τα πάντα για τη διατήρηση της ελεύθερης κυκλοφορίας αγαθών και υπηρεσιών μεταξύ Βρετανίας και των άλλων χωρών της ΕΕ στο μέλλον. Αλλά υπάρχει μια σαφής προτεραιότητα: η συνοχή και η ακεραιότητα της ΕΕ είναι θεμέλιο και προϋπόθεση για την επίτευξη μιας λογικής κατανόησης.
Ωστόσο, αυτή η στάση θα πρέπει να εξεταστεί ως το πραγματικό οικονομικό ρίσκο που θα συνεπαγόταν η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων. Η έρευνα της Deloitte εξετάζει το σενάριο ενός Brexit χωρίς μια εμπορική συμφωνία μεταξύ ΕΕ-Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία θα συνεπαγόταν την επιβολή δασμών του ΠΟΕ στις εισαγωγές. Για την αυτοκινητοβιομηχανία, αυτό σημαίνει δασμούς 10% στα οχήματα 4,5% σε αυτοκινητικά μέρη. Επιπλέον, η μελέτη υπολογίζει υποτίμηση της στερλίνας κατά 10% με βάση την πορεία του νομίσματος από το δημοψήφισμα του περασμένου Ιουνίου. Αυτό που δεν εξετάζει η μελέτη, είναι πως αυτό το σενάριο θα περιλαμβάνει επίσης την εισαγωγή τελωνειακών ελέγχων και μια σειρά μη δασμολογικών φραγμών, κυρίως κανόνων καταγωγής, όπου όλα τα επιπλέον ζητήματα ενδέχεται να αφορούν την αυτοκινητοβιομηχανία.
Τα κύρια ευρήματα μπορούν να συνοψιστούν στα παρακάτω:
Τα συνολικά έσοδα από τα οχήματα στο Ηνωμένο Βασίλειο θα μειωθούν κατά 12,4 δισ. ευρώ περίπου (-18%) και τα κέρδη κατά 900 εκατ. ευρώ. Ενώ οι παραγωγοί από το Ηνωμένο Βασίλειο και από χώρες εκτός της ΕΕ θα επωφελούνταν, τα έσοδα της ΕΕ χωρίς τη Γερμανία θα μειωνόταν κατά 8,3 δισ. ευρώ και των Γερμανών παραγωγών κατά 6,7 δισ. ευρώ.
Στην χρονιά της αποχώρησης, οι πωλήσεις αυτοκινήτων θα μειωνόταν περίπου κατά 550.000 οχήματα (19%) στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι γερμανικές εξαγωγές αυτοκινήτου θα μειωνόταν κατά 255.000 οχήματα (-32%.
Με βάση τη μείωση των πωλήσεων και των εσόδων, σχεδόν 18.000 θέσεις εργασίας στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία θα βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο.
Συνολικά, η μελέτη διαπιστώνει ότι η επίδραση ενός τέτοιου Brexit στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία θα ήταν παρόμοια με εκείνη της οικονομικής κρίσης, με την παραγωγή αυτοκινήτου να μειώνεται στα 2,28 εκατ. οχήματα το 2019, χαμηλότερα από τα 3,07 εκατ. το 2016 και κοντά στα 2,19 εκατ. το 2009.
Μιλώντας στο BBC 4 ο υπουργός Philip Hammond επαναδιατύπωσε την ιδέα ότι ένα ακραίο σενάριο δεν είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης:
“Αυτό δεν είναι πρόβλημα μόνο του Ηνωμένου Βασιλείου. Αυτό είναι ένα ζήτημα και για την ΕΕ επίσης. Οι επιχειρήσεις στη Γερμανία που θέλουν να εφοδιάζουν αγαθά στους κατασκευαστές αυτοκινήτου στο Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να γνωρίζουν τη βάση στην οποία θα τους εφοδιάζουν σε τρία ή τέσσερα χρόνια”.
Πραγματικά, όπως επιβεβαιώνει η μελέτη, και οι δύο διαπραγματευτικές πλευρές έχουν ισχυρό συμφέρον όχι μόνο στο να ολοκληρώσουν μια συμφωνία για το ελεύθερο εμπόριο αλλά επίσης να διασφαλίσουν μια ομαλή μεταβατική περίοδο μεταξύ της πλήρους συμμετοχής του Ηνωμένου βασιλείου στην ΕΕ και της καινούριας τους σχέσης. Με τις γερμανικές θέσεις εργασίας και εξαγωγές από μια εκ των μεγαλύτερων βιομηχανικών κλάδων της χώρας να κινδυνεύουν να πληγούν σοβαρά από μια αποτυχία να ολοκληρωθεί μία εμπορική συμφωνία, γίνεται σαφές ότι μια επιτυχημένη διαπραγμάτευση όλων των πτυχών αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου, θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα όλων.
Καθώς οι διαπραγματεύσεις προχωρούν στην επόμενη “φάση”, συμπεριλαμβανομένης της μορφής που θα έχουν οποιεσδήποτε μεταβατικές ρυθμίσεις, θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο για την ΕΕ και τις εθνικές κυβερνήσεις να αγνοήσουν αυτά τα οικονομικά συμφέροντα. Ασφαλώς αυτά δεν περιορίζονται στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία. και άλλες χώρες και βιομηχανίες θα θέλουν τα συμφέροντά τους να προστατευτούν και αυτά επίσης. Η αποκλειστική εστίαση της ευρωπαϊκής πλευράς στο διαζύγιο του Brexit παρά στη μελλοντική σχέση με το Ηνωμένο Βασίλειο, έχει επιτρέψει στην ΕΕ να αποφύγει τα πολύ πιο περίπλοκα ερωτήματα που αφορούν την πρόσβαση της Βρετανίας στην ενιαία αγορά και τα πιθανώς συγκρουόμενα συμφέροντα από αυτή την άποψη. Όχι μόνο τα κράτη-μέλη θα πρέπει να αντιμετωπίσουν ένα “παζάρι” μεταξύ των εθνικών προτεραιοτήτων τους και μιας κοινής θέσης για πρόσβαση στις αγορές της ΕΕ, οι κυβερνήσεις επίσης θα βρεθούν υπόλογες από τις αντίστοιχες βιομηχανίες τους για τις αποφάσεις που ελήφθησαν σε ευρωπαϊκό επίπεδο.