Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε πάντα μια αδυναμία στις απλές και φανταστικές λύσεις. Παράνομη μετανάστευση; Χτίστε έναν τοίχο.
Μεταφορά θέσεων εργασίας στο εξωτερικό; Φορολογείστε τις εισαγωγές. Η ανεργία στα Απαλάχια; Εξορύξτε περισσότερο άνθρακα. Αυξημένα ιατρικά κόστη; Καταργείστε το Obamacare.
Το χάρισμα του Τραμπ για απλά συνθήματα τον εξυπηρέτησε πολύ υποψήφιος. Ως πρόεδρος, όμως, τον οδηγεί σε αποτυχία και θέτει σε κίνδυνο τη χώρα.
Όταν το Ανώτατο Δικαστήριο ανακάλεσε εν μέρει την εκτελεστική εντολή του, απαγορεύοντας τα ταξίδια από έξι κυρίως μουσουλμανικά έθνη, ο Τραμπ το χαρακτήρισε ως «σαφή νίκη για την εθνική μας ασφάλεια». Θα πρέπει να είναι απόλυτα ξεκάθαρο – βλέποντας τις εθνικότητες των τρομοκρατών που σχεδίασαν επιθέσεις εναντίον των ΗΠΑ – ότι το κλείσιμο των συνόρων της Αμερικής στις χώρες της λίστας του Τραμπ προσφέρει μόνο ψεύτικο καθησυχασμό. Θα πρέπει επίσης να είναι σαφές ότι η λογική πίσω από την προσωρινή απαγόρευση ταξιδιών – η ανάγκη ενημέρωσης των διαδικασιών ανίχνευσης – δεν ήταν παρά το πρόσχημα.
Στην αρχική εκτελεστική εντολή, ο Τραμπ διέταξε τον υπουργό εθνικής ασφάλειας, τον υπουργό εξωτερικών και τον διευθυντή της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών να υποβάλουν έκθεση εντός 30 ημερών όπου να περιγράφονται λεπτομερώς “οι πληροφορίες που απαιτούνται από οποιαδήποτε χώρα για την έκδοση οποιασδήποτε βίζας, δικαιώματος εισόδου ή άλλου οφέλους” που χρειάζονται για επαληθευτεί ότι ένα άτομο δεν αποτελεί απειλή για την ασφάλεια. Η διοίκηση δεν έχει ακόμη εκπονήσει μια τέτοια έκθεση και έχει κάνει λίγες αλλαγές στη διαδικασία εξέτασης των θεωρήσεων.
Ούτε οι δημοσιονομικές προτεραιότητες του Τραμπ δείχνουν ότι κατανοεί πώς να κρατήσει την χώρα ασφαλή. Ο εκτελεστικός προϋπολογισμός του προτείνει αύξηση 7% για το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, όμως μεγάλο μέρος αυτής της χρηματοδότησης κατευθύνεται στα μεξικανικά σύνορα. Ένα πορώδες σύνορο είναι πράγματι απειλή για την εθνική ασφάλεια, αλλά κανένας τοίχος δεν θα σταματούσε τους αεροπειρατές της 11ης Σεπτεμβρίου ή πιο πρόσφατους δράστες, οι οποίοι επίσης θα πληρούσαν τα κριτήρια εισόδου του Ανωτάτου Δικαστηρίου υπό την ταξιδιωτική απαγόρευση του Τραμπ: καλόπιστες σχέσεις με αμερικανούς πολίτες ή οντότητες.
Ο προϋπολογισμός του Τραμπ προτείνει μείωση 25% στην Πρωτοβουλία Ασφάλειας Αστικών Περιοχών, η οποία παρέχει χρηματοδότηση για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στις πόλεις. Ωστόσο, οι τοπικές αστυνομικές δυνάμεις, σε συνεργασία με τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες, διαδραμάτισαν ζωτικό ρόλο στην αποτροπή πολυάριθμων επιθέσεων. Οι πρόσφατες τραγωδίες στο Λονδίνο και στο Μάντσεστερ υπογραμμίζουν τη σημασία της ενδυνάμωσης και του εξοπλισμού των πόλεων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
Μια αποτελεσματική στρατηγική εθνικής ασφάλειας απαιτεί επίσης τη χρησιμοποίηση μαλακής ισχύος στο εξωτερικό, η οποία στηρίζεται εν μέρει στη δέσμευση στις ανθρωπιστικές προσπάθειες, τις οποίες ο Τραμπ θέλει να μειώσει, και εν μέρει στην αντιληπτή ηθική ηγεμονία της Αμερικής, την οποία ο Τραμπ επιχειρεί να υπονομεύσει.
Μια νέα έρευνα δείχνει ότι ο κόσμος – συμπεριλαμβανομένων πολλών στενών συμμάχων των ΗΠΑ – δεν εμπιστεύεται τον Τραμπ να κάνει το σωστό. Δεν είναι περίεργο, όταν απέτυχε να υπερασπιστεί το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, το οποίο αποτέλεσε το επίκεντρο των διατλαντικών σχέσεων για σχεδόν 70 χρόνια, ενώ φλέρταρε με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.
Ο Τραμπ δεν μπορεί πλέον να κατηγορεί το δικαστικό σώμα για οποιαδήποτε μελλοντική τρομοκρατική επίθεση, όπως επαίσχυντα έκανε κάποτε. Ωστόσο, αν συνεχίσει να επικεντρώνεται στο κλείσιμο των συνόρων και την κατασκευή τοίχων, αποκλείοντας πιο αποτελεσματικές προσεγγίσεις, ο κίνδυνος πιο θανατηφόρων επιθέσεων θα αυξηθεί.