Image default
Πρώτο Θέμα

Η μονόπλευρη «ειδική» σχέση της Βρετανίας με την Αμερική

may trumpΌταν η Τερέζα Μέι επισκέφθηκε την Ουάσιγκτον τον Ιανουάριο, ανέφερε την ειδική σχέση περισσότερες φορές από ό, τι οι οικοδεσπότες της έγραψαν το όνομά της στο επίσημο πρόγραμμα.

Αντιμέτωπη με ερωτήματα σχετικά με την απαγόρευση των προσφύγων του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην Άγκυρα αργότερα την ίδια εβδομάδα, υπέκφυγε και φάνηκε να παγώνει. Η πρωθυπουργός απείχε ακόμη έξι μήνες από την εκλογική πτώση, αλλά η ιστορία θα καταγράψει αυτά τα αλλεπάλληλα ταξίδια ως πρώτη ένδειξη για τις ανεπάρκειές της.

Αλλά τι, έχει το δικαίωμα να ρωτήσει, έπρεπε να κάνει; Από τη στιγμή που η Βρετανία ψήφισε για να εγκαταλείψει την ΕΕ – ενάντια στις επιθυμίες της, όπως ειλικρινά διαβεβαίωσε – δε θα μπορούσε να σκεφτεί μια ρήξη με τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Υπήρχε κάτι δυσάρεστο με τους περιθωριοποιημένους ευρωσκεπτικιστές που απολάμβαναν την άνοδο του κ. Τραμπ ως επιβεβαίωση του αγώνα τους, αλλά και κάτι πρακτικό επίσης. Αν είδε έναν κόσμο να κλίνει από τους παγκοσμιοποιημένους τεχνοκράτες προς τα κυρίαρχα έθνη, με τη Βρετανία οδηγό, το λιγότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να πάμε με τα νερά του για χάρη μιας εμπορικής συμφωνίας.

Δεν υπήρξε ντροπή στην αποστολή του Ηνωμένου Βασιλείου να επωφεληθεί από την προεδρία του Τραμπ. Υπάρχει κάποια ντροπή, με οκτώ μήνες αποδείξεων, στο πρόσχημα ότι πηγαίνει οπουδήποτε.

Αυτοί οι ευρωσκεπτικιστές υπέθεσαν δύο πράγματα για τον νέο πρόεδρο: μια συνεκτική αντίληψη του εξωτερικού κόσμου και τα πολιτικά μέσα για την επιβολή του σε ένα διστακτικό αμερικανικό κατεστημένο. Ο χρόνος έχει εκθέσει και τα δύο ως ευσεβείς πόθους. Η κοσμοθεωρία του είναι ένα συνονθύλευμα ασυμβίβαστων ενστίκτων: αυτάρκειας αλλά και εμπορικού ρεαλισμού. Πρώτα η Αμερική,αλλά και δράση στη Συρία. Το μείγμα τον κάνει δύσκολο να προσεγγιστεί, ακόμη και για διπλωμάτες τόσο συνηθισμένους με αμφισημίες όσο οι βρετανοί. Η μοναδική του συνέπεια – η λατρεία της δύναμης – δεν βοηθά ένα μεσαίου μεγέθους έθνος με αδύναμο πρωθυπουργό.

Όπου υπάρχει συνεκτικότητα, είναι εθνικού είδους με το οποίο επίσης δεν είναι εύκολο να δουλέψει κανείς. Οι μεγαλύτεροι θαυμαστές του Brexit στην ομάδα του Τραμπ, σύμφωνα με μέλος του υπουργικού συμβουλίου της κ. Μέι, είναι επίσης οι πιο πρόθυμοι να προστατέψουν την Αμερική από το εμπόριο. Πού αφήνει αυτό τη Βρετανία και το νεο-Ελισαβετιανό όνειρό της για ναυτικό εμπορίου; Δεν μπορείς να φας ένα χτύπημα στην πλάτη.

Αν το πρώτο από τα δύο στοιχήματα της Βρετανίας απέτυχε γρήγορα, το δεύτερο πήρε λίγο περισσότερο χρόνο. Την περασμένη εβδομάδα, η Πίπα Μάλμγκρεν, αξιωματούχος υπό τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους που τώρα συμβουλεύει τον βρετανό υπουργό Εμπορίου Λίαμ Φοξ, δήλωσε ότι ο κ. Τραμπ «δεν ξέρει πώς να χειριστεί την κυβέρνηση των ΗΠΑ». Η ευθύτητά της επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα: την απώλεια του προσωπικού του, την αυξανόμενη παρέμβαση των πιο συμβατικών φωνών. Οι βρετανοί διπλωμάτες υποστήριζαν πάντα την πολιτικό κατεστημένο της Αμερικής για να κερδίσει στο τέλος, αν μη τι άλλο επειδή – αντίθετα με το Brexit – η προεδρία του Τραμπ είναι περιορισμένη χρονικά και αναστρέψιμη.

Ωστόσο, αν βρισκόμαστε στην πρώτη φάση μιας σταδιακής αποκατάστασης της αμερικανικής ορθοδοξίας, ειδικά στις εξωτερικές υποθέσεις, τότε η Βρετανία μπορεί να είναι το ένα δυτικό έθνος που δεν έχει λόγο να γιορτάσει. Δεν έχει τίποτα να δείξει μετά την προσέγγιση του κ. Τραμπ, συμπεριλαμβανομένης εκείνης της υποσχεθείσας κρατικής επίσκεψης στο Λονδίνο, εκτός από κάποια ζημιά στην εικόνα της. Στη συνέχεια, θα πρέπει να υπολογίσει και τον πραγματισμό των παραδοσιακών αμερικανικών κρατικών λειτουργιών χωρίς δυνατότητα προσφυγής στη δική της ηπειρωτική ένωση.

Θα πρέπει να υπολογίσει την Αμερική που τιμώρησε τη Βρετανία όταν εισέβαλε στη διώρυγα του Σουέζ. Την Αμερική που προτίμησε τη Βόννη και στη συνέχεια το Βερολίνο από το Λονδίνο ως το σημείο ευρωπαϊκής επαφής μετά τη λήξη του ψυχρού πολέμου. Την Αμερική που προέτρεψε τη βρετανική δέσμευση για το ευρωπαϊκό σχέδιο και έκανε ό, τι μπορούσε για να επηρεάσει το δημοψήφισμα υπέρ της παραμονής. Την Αμερική που έχει τομεακά συμφέροντα στη γεωργία και τη βιομηχανία που θα έπρεπε να προκαλούν κρύο ιδρώτα στον κ. Φοξ.

Αυτή είναι η παγίδα της Βρετανίας: ο κ. Τραμπ δεν είναι το λεφτόδεντρο που κάποιοι ελπίζουν, αλλά ούτε η εναλλακτική λύση είναι τόσο εύκολη. Αντιμετωπίζει μια μάχη για να μείνει συναφής.

Αν υπάρχει κάποιο καλό που μπορεί να προκύψει από αυτό, θα πρέπει να είναι μια απώλεια ψευδαισθήσεων: η προθυμία να βλέπουμε την Αμερική ως μια κανονική χώρα, όχι ως ευεργέτη. Υπάρχει κάτι πιο ανατριχιαστικό στη φράση «ειδική σχέση» από την ασυμμετρία της χρήσης της. Είναι το βάρος που αποδίδει σε γενεαλογικές  γραμμές, λες και οι εγκόσμιες διαφορές θα πρέπει να υποχωρήσουν μπροστά στην κοινή καταγωγή. (Ως εκ τούτου, ο όρος «ξαδέλφια», και πάλι πιο συχνός στο Westminster από ό, τι στην Ουάσινγκτον.)

Η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στην Αμερική είναι οι γερμανοί. Αν η Άνγκελα Μέρκελ, η γερμανίδα καγκελάριος, βάσιζε τη δια-ατλαντική πολιτική της σε αυτό το γεγονός, θα αμφισβητούσαμε τη σχέση της με τη λογική. Ωστόσο, η Βρετανία εξακολουθεί να κάνει θέμα τις γενεαλογικές γραμμές που περιλαμβάνουν ένα μικρό ποσοστό του αμερικανικού πληθυσμού. Κάποιοι από τους πιο αυστηρούς στη σχέση τους με τους βρετανούς ήταν λευκοί αγγλοσάξονες προτεστάντες: Τζον Φόστερ Ντιουλς, Ντιν Άτσεσον, Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος. Η Βρετανία κρατά κερί παρ’ όλες αυτές τις διαψεύσεις. Και μετά αποκαλούμε τους αμερικανούς συναισθηματικούς.

Σχετικα αρθρα

Ο βικτοριανός κόσμος και ο υπόκοσμος των οικονομικών

admin

XA:Διαφυγή προ των πυλών

admin

Airbnb:Καθαρή ζημιά 1,2 δισ.δολάρια

admin

ALPHA BANK:Επενδύσεις και παραγωγικό μοντέλο στο μεταπανδημικό τοπίο

admin

Εργασιακό νομοσχέδιο: Αυτές είναι οι νέες διατάξεις για την 4ήμερη εργασία & το 8ωρο

admin

OTE:Ισχυρή κερδοφορία και €0,68 μέρισμα

admin

Αυξημένο ενδιαφέρον για την ελληνική οικονομία από 60 διεθνείς επενδυτές στο virtual road show της Bank of America

admin

Πώς παντρεύονται και χωρίζουν οι ζάμπλουτοι του πλανήτη

admin

Διεθνής πτώση μετοχών λόγω τεχνολογίας

admin

Covid-19:Ανοιχτές οι πληγές στην παγκόσμια οικονομία

admin

Είναι οι τιμές των μετοχών μια νέα φούσκα;

admin

XA: Η Πειραιώς έδωσε τον τόνο

admin