Αυτή είναι μια απροσδόκητα θετική περίοδος για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Περισσότερο από έναν χρόνο αφότου οι βρετανοί ψήφισαν για να αποχωρήσουν από την οργάνωση, το ευρώ έχει φτάσει σε υψηλά οκτώ ετών έναντι της λίρας, οι οικονομίες της ευρωζώνης έχουν σημειώσει βελτιωμένη ανάπτυξη και οι ψηφοφόροι έχουν απορρίψει ακροδεξιούς λαϊκιστές στη Γαλλία και την Ολλανδία.
Οι ευρωπαίοι ηγέτες έχουν ανταποκριθεί γρήγορα. Λίγες μόνο μήνες μετά την προειδοποίηση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ ότι οι απειλές που αντιμετωπίζει η ΕΕ ήταν «πιο επικίνδυνες από ποτέ» και ότι έπρεπε να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις «που δεν έχουν προηγούμενο, τουλάχιστον όχι σε τέτοια κλίμακα», ο υπουργός Ευρώπης της Ιταλίας Σάντρο Γκότζι ανακοίνωσε τον Μάιο ότι η ένωση εισήλθε «σε μια νέα φάση».
Αυτή η φάση αφορά περισσότερα από τις θετικές οικονομικές ειδήσεις ή τις εκλογικές νίκες των γάλλων και ολλανδών κεντρώων Εμανουέλ Μακρόν και Μαρκ Ρούτε. Πρόκειται επίσης για μια ατζέντα ενοποίησης που πλαισιώνεται γύρω από την άμυνα και την ασφάλεια. Με την προετοιμασία της Βρετανίας για το Brexit, οι υπόλοιποι ευρωπαίοι ηγέτες βρίσκουν αυξανόμενη συναίνεση όσον αφορά τα μέτρα για την ενίσχυση της ασφάλειας και της προστασίας των συνόρων και την ανταλλαγή πληροφοριών. Για τις Βρυξέλλες, αυτό περιλαμβάνει την ευκαιρία να επιταχυνθούν τα σχέδια για το ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης για την άμυνα για μεγαλύτερη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ.
Η ατζέντα των ηγετών τροφοδοτείται από επιθέσεις εναντίον αμάχων όπως αυτές στη Βαρκελώνη, τη συνεχιζόμενη πίεση της μετανάστευσης και την έναρξη πέρυσι από την Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, Φεντερίκα Μογκερίνι, μιας νέας παγκόσμιας στρατηγικής για την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας.
Επιπλέον, ο φόβος της Ευρώπης για τη Ρωσική επιθετικότητα μετά την προσάρτηση της Κριμαίας και η ανησυχία της για την αβέβαιη δέσμευση του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ στο ΝΑΤΟ μετά τις καταγγελίες του ότι η Ουάσιγκτον καταβάλλει δυσανάλογα υψηλό ποσό για να υπερασπιστεί τους ευρωπαίους συμμάχους της.
Η Βρετανία είχε παραδοσιακά αντιταχθεί σε μεγαλύτερη αμυντική συνεργασία στην ήπειρο, επειδή φοβόταν ότι θα αποδυνάμωνε την εθνική κυριαρχία και πιθανώς θα υπονόμευε το ΝΑΤΟ. Τώρα, η προγραμματισμένη αναχώρησή της από την ΕΕ θα μπορούσε να φέρει ανθρώπους όπως ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και η γερμανίδα υπουργός Άμυνας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πιο κοντά στον στόχο τους να δημιουργήσουν έναν ευρωπαϊκό στρατό.
Φυσικά, υπάρχουν ακόμη εμπόδια στην ολοκλήρωση. Η ικανότητα του Μακρόν να τηρήσει τις υποσχέσεις της για την αναμόρφωση μιας Ευρώπης μετά το Brexit σε μια πιο βιώσιμη ένωση μπορεί να απειληθεί από την απώλεια της δημοτικότητάς του μεταξύ των γάλλων ψηφοφόρων. Οι προκλήσεις της μεταναστευτικής κρίσης στην Ευρώπη και η αυξανόμενη επιθετικότητα της Ρωσίας παραμένουν επίσης.
Παρόλα αυτά, ένας αυξανόμενος αριθμός ευρωπαίων ηγετών πιστεύει σαφώς ότι το πιο πρόσφατο ευρωσκεπτιστικό κύμα έχει περάσει το αποκορύφωμά του. Πολλοί στην ήπειρο ενώνονται ενάντια στο Brexit και τη μη διπλωματική ρητορική του Τραμπ υπέρ του. Ο κ. Γιούνκερ δήλωσε στον πρόεδρο των ΗΠΑ ότι «θα πρέπει να σταματήσει να εύχεται άλλοι να μιμηθούν τους βρετανούς» και μια δημοσκόπηση του Pew Research Center διαπίστωσε ότι η στήριξη για τον οργανισμό με έδρα τις Βρυξέλλες έχει αυξηθεί σε μεγάλο μέρος της ηπείρου το τελευταίο έτος, μεταξύ άλλων, κατά 18 ποσοστιαίες μονάδες στη Γερμανία και τη Γαλλία.
Ο τελευταίος γύρος διαπραγματεύσεων του Brexit μπορεί να μην πήγε τόσο καλά όσο θα επιθυμούσε ο κύριος διαπραγματευτής της Ευρώπης Μισέλ Μπαρνιέ, αλλά δεν είναι περίεργο ότι οι ευρωπαίοι πολιτικοί έχουν τώρα μια νέα ευθυμία στο βήμα τους.