Οι περισσότερες μεγάλες κεντρικές τράπεζες συζητούν να ακολουθήσουν την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ στη σύσφιξη των νομισματικών πολιτικών.
Και όμως, αυτό που γενικά αναμενόταν να είναι ένα σενάριο εφιάλτης για τους παγκόσμιους επενδυτές μετοχών αποδείχτηκε οτιδήποτε άλλο, παρά την ανατίμηση των αποδόσεων των ομολόγων υψηλότερα σε πολλές αγορές αυτόν το μήνα σε αντίδραση στην επιθετικότητα, ειδικά στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο λόγος για τον οποίο οι χρηματιστηριακές αγορές είναι σχετικά αισιόδοξες είναι ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες ανταποκρίνονται στις ισχυρότερες οικονομίες παγκοσμίως. Θα ήταν διαφορετικά εάν η ανάπτυξη θεωρούταν αβέβαιη, όπως συνέβαινε το 2013, όταν τα περιουσιακά στοιχεία κινδύνου έλαβαν προσωρινό χτύπημα από το «taper tantrum» που προκάλεσε η Fed, το οποίο ανέβασε τις αποδόσεις όλο και ψηλότερα σε διάστημα τεσσάρων μηνών. Έκτοτε, οι κεντρικοί τραπεζίτες έχουν μάθει ένα σημαντικό μάθημα: η ξεκάθαρη επικοινωνία των προθέσεων θα βοηθήσει στην εξάλειψη της αβεβαιότητας, επιτρέποντας την αποπληρωμή των αποδόσεων των ομολόγων και την ενίσχυση των οικονομικών συνθηκών. Με άλλα λόγια, η αύξηση των αποδόσεων των ομολόγων που αντανακλούν την ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη μπορεί στην πραγματικότητα να λειτουργήσει ως «χαλάρωση» για τις μετοχές.
Θυμηθείτε πως όταν οι κεντρικές τράπεζες άρχισαν τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσής τους το 2009, προκαλώντας την επέκταση των ισολογισμών τους, οι αποδόσεις των ομολόγων αρχικά αυξήθηκαν με την εικασία ότι όλα αυτά τα χρήματα που αντλούνταν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα θα ωθούσαν τον ταχύτερο πληθωρισμό. Οι αγορές μετοχών παρουσίασαν διψήφιες αποδόσεις και η συσχέτιση μεταξύ των αποδόσεων των μετοχών και των ισολογισμών των κεντρικών τραπεζών έγινε όλο και πιο θετική.
Αλλά μην περιμένετε ότι η συσχέτιση να γίνει απαραίτητα αρνητική, τουλάχιστον όχι αμέσως. Οι μεγάλοι ισολογισμοί των κεντρικών τραπεζών θα εξακολουθήσουν να παρέχουν σημαντική διευκόλυνση. Τα έσοδα από την ωρίμανση περιουσιακών στοιχείων θα ανακυκλωθούν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα μέσω πρόσθετων αγορών, καθώς οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής θα εγκαταλείψουν σταδιακά τα προγράμματα QE αντί να σταματήσουν ξαφνικά και να πουλήσουν περιουσιακά στοιχεία στην αγορά. Συνδυαστικά, η Fed, η Τράπεζα της Αγγλίας, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Τράπεζα της Ιαπωνίας θα μπορούσαν να επανεπενδύσουν περίπου 500 δισεκατομμύρια δολάρια πίσω στις αγορές από τα έσοδα από τα κρατικά χρεόγραφα.
Η αγορά ξένου συναλλάγματος επίσης επηρεάζει αυτή τη συζήτηση. Οι υψηλότερες αποδόσεις των ομολόγων στις ΗΠΑ που προέκυψαν από το ξέσπασμα του 2013 έδωσαν τη βάση για ευρεία ισχύ στο δολάριο. Με τη σειρά του, ένα ισχυρότερο δολάριο επηρέασε αρνητικά τις αναδυόμενες αγορές με μεγάλα εμπορικά και δημοσιονομικά ελλείμματα. Η ισχύς του δολαρίου μετατράπηκε σε «έλλειψη» σε δολάρια μέχρι το 2016, καθώς περισσότερα έθνη αναδυόμενων αγορών με μεγάλο εξωτερικό χρέος σε δολάρια είχαν δυσκολίες πρόσβασης σε χρηματοδότηση σε δολάριο.
Σήμερα, δεν υπάρχει έλλειμμα δολαρίων, τουλάχιστον με κριτήριο την ανταλλαγή συναλλαγματικών ισοτιμιών (παράγωγα που μετρούν το κόστος μετατροπής των ξένων ταμειακών ροών σε δολάρια) ή τα ποσοστά αντιστροφής κινδύνου (ένας δείκτης αγοραστικού κλίματος που μετρά τη διαφορά μεταξύ των προσφορών και των κλήσεων). Τα μέτρα αυτά υποδηλώνουν ότι οι συνθήκες χρηματοδότησης σε δολάρια είναι οι πιο χαλαρές σε αρκετά χρόνια. Ταυτόχρονα, οι αγορές διατηρούν μια πτωτική άποψη για την κατεύθυνση του δολαρίου, σε συμφωνία με τις γεωπολιτικές και εγχώριες πολιτικές εντάσεις, δημιουργώντας ένα ιδανικό περιβάλλον για να αρχίσουν οι κεντρικές τράπεζες να εξομαλύνουν τους ισολογισμούς.
Η φετινή αδυναμία του δολαρίου συνέβαλε επίσης σε χαλαρότερες οικονομικές συνθήκες παγκοσμίως, εν μέρει με την αύξηση της ζήτησης για περιουσιακά στοιχεία αναδυόμενων αγορών. Φυσικά, ένα αδύναμο δολάριο σημαίνει ότι άλλα νομίσματα αυξάνονται, όπως συνέβη με το ευρώ, το δολάριο του Καναδά και ακόμη και τη βρετανική λίρα. Αν λοιπόν το δολάριο παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα και αν η ισχυρή ανάπτυξη εμποδίσει τον πληθωρισμό από το να επιβραδυνθεί, περισσότερες κεντρικές τράπεζες μπορεί να ακολουθήσουν την Fed στην ομαλοποίηση των ισολογισμών το 2018.
Το πρόσφατο ξέσπασμα που παρατηρήθηκε στην αγορά των βρετανικών ομολόγων δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Οι αγορές καταλαβαίνουν ότι τα ξαφνικά αυτά άλματα στις αποδόσεις μπορεί να είναι ένα θετικό οικονομικό σήμα όταν η διακύμανση των επιτοκίων και των μετοχών παραμένει σταθερή από τις νομισματικές πολιτικές της κεντρικής τράπεζας. Αυτό θα πρέπει να διαρκέσει τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 2019.