Νέες θετικές εξελίξεις στην υπόθεση των δανείων σε ελβετικό φραγκο.
Δημοσιεύτηκαν οι υπ’ αριθ 799/2017 και 800/2017 αποφάσεις του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών επί των Συλλογικών Αγωγών για τα δάνεια σε CHF που ασκήθηκαν κατά της Εθνικής Τράπεζας και της Alpha Bank και έγιναν δεκτές.
Το ακριβές κειμενο των αποφασεων δεν εχει γινει ακομα γνωστο καθως βρισκονται στο σταδιο της καθαρογραφης. Μπορουμε όμως να εικασουμε ότι θα είναι αναλογο της 334/2016 αποφασης εναντιον της Eurobank με ότι αυτό μοπρει να σημαινει.
Οι 2 νεες αυτές αποφασεις προστιθενται στο οπλοστασιο των δανειοληπτων στην μεγαλη μαχη του Εφετιεου που αναμενεται να εκδωσει αποφαση επι της εφεσης της Eurobank στην 334/2016 η οποια ερχεται πλεον σε εξαιρετικά δυσμενή θεση.
Εφεσεις αναμενεται να ασκησουν και οι Εθνικη και Alpha Bank επι των νεων αποφασεων με την δευτερη παντως να εξεταζει ενναλακτικους τροπους ρυθμισης του θεματος καθως το χαρτοφυλακιο της σε ελβετικο φραγκο είναι αμελητεας αξιας σε σχεση με τα μεγεθη του ισολογισμου της.
Είναι γνωστό ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα στην συγκεκριμένη περίπτωση αντιμετωπίζει η τράπεζα Eurobank η όποια συμφώνα με πληροφορίες έχει περίπου στο χαρτοφυλάκιο της δάνεια σε ελβετικό φράγκο 3 δισ. € τα όποια σε περίπτωση που «κουρευτούν» έστω και στο 50% θα δημιουργήσουν μια νέα τρύπα στον ισολογισμό της Eurobank ύψους τουλάχιστον 1, 5 δισ. €, γεγονός που εάν συμβεί σε συνδυασμό με το συνεχώς επιδεινούμενο γενικότερο κλίμα , αναμένεται να καταστήσει την Eurobank την πρώτη τράπεζα που πιθανώς θα χρειαστεί νέα ανακεφαλαιοποίηση με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για τις καταθέσεις των επιχειρήσεων και ιδιωτών στην συγκεκριμένη τράπεζα.
Σημειώνεται εδώ ότι η Eurobank έχει καταθέσει ήδη έφεση στην συγκεκριμένη απόφαση και ευελπιστεί ότι αυτή θα τελεσφορήσει και συνεπώς δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα .
Η πρόσφατη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που δέχθηκε το σκεπτικό συλλογικής αγωγής Ενώσεων Καταναλωτών και του Συλλόγου Δανειοληπτών Ελβετικού Φράγκου, αποτελεί μεγάλο “αγκάθι” για τις τράπεζες. Και αυτό όχι μόνο γιατί είναι συλλογική, αλλά επίσης καλά στοιχειοθετημένη, εντάσσοντας τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο στην κατηγορία των επενδυτικών προϊόντων.
Οι παραδοχές του δικαστηρίου που οδήγησαν στη θετική έκβαση για τους δανειολήπτες αναφέρουν ότι οι συμβάσεις αυτές δεν ήταν συνηθισμένες, έφεραν έντονο το στοιχείο του επενδυτικού εγχειρήματος, η δε τακτική ενημέρωσης από πλευράς τραπεζών δεν πληρούσε το αναγκαίο πλαίσιο ενημέρωσης και τις ασφαλιστικές δικλείδες.
Το διατακτικό της απόφασης απαγορεύει στην τράπεζα να διατυπώνει, να επικαλείται και να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές της με τους εν λόγω δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο τον γενικό όρο σύμφωνα με τον οποίο “η αποπληρωμή του δανείου λαμβάνει χώρα με την τρέχουσα τιμή πώλησης του νομίσματος την ημέρα της καταβολής”. Επίσης, απαγορεύει την καταγγελία των συμβάσεων των δανείων, εάν οι δανειολήπτες καταβάλλουν στο ισόποσό τους σε ευρώ τις τοκοχρεωλυτικές τους δόσεις σε ελβετικό φράγκο, βάσει της ισοτιμίας των δύο νομισμάτων “κατά τον χρόνο εκταμίευσης του δανείου και χορήγησης σε ευρώ”.
Δεν παύει, όμως, να ισχύει το γεγονός ότι το 10% των δανείων στεγαστικής πίστης των ελληνικών τραπεζών έχουν συναφθεί σε ελβετικό φράγκο. Πρόκειται για δάνεια ονομαστικής αξίας 7 δισ. ευρώ που συνάφθηκαν στην περίοδο 2006 – 2009, με ισοτιμία ευρώ/ελβετικού 1,55 – 1,65 και με μεσοσταθμικό περιθώριο 1,6% πάνω από το libor. Σήμερα, τα δάνεια αυτά δημιουργούν ένα άληκτο κεφάλαιο 12 δισ. ευρώ για τις τράπεζες και εφόσον υποστούν “κούρεμα” 40% – 50%, κινδυνεύουν να δημιουργήσουν κεφαλαιακή “τρύπα” στις τράπεζες, περί τα 6 δισ. ευρώ.