Image default
Ανάλυση Πρώτο Θέμα

Το φάντασμα του 1970 (ξανά) στοιχειώνει την Αμερική και τον υπόλοιπο κόσμο

Υπάρχει μια παρηγορητική σκέψη καθώς κατεβαίνουμε βαθύτερα στην κοινωνικά αποσυντεθειμένη, πολιτισμικά απεχθανόμενη, οικονομικά αναστατωμένη δυστοπία της σύγχρονης Αμερικής: Hμασταν εδώ πριν.

Η ηγεμονία των σημερινών αριστερών ριζοσπαστών, που επιδιώκουν να αποκηρύξουν τις ιστορικές αξίες της Αμερικής και να αναδιαμορφώσουν τη χώρα στην εικόνα μιας εξαγνισμένης εκδοχής μιας μεγάλης κυβέρνησης, επιβολής ισότητας, σοσιαλδημοκρατικού παραδείσου, θυμίζει τη δεκαετία του 1970. Εκείνη η δεκαετία κορυφώθηκε με τον μοναδικό συνδυασμό οικονομικής καταστροφής και διεθνούς ταπείνωσης που καθόρισε τη δημοκρατική προεδρία-και γνωρίζουμε τι συνέβη στη συνέχεια. Περιμένετε λίγο, λένε οι αισιόδοξοι. Η επόμενη επανάσταση του Ρέιγκαν είναι κοντά.

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, παρά τα όσα είπε ο Μαρξ, αλλά υπάρχει ένα μοτίβο στην άμπωτη και τη ροή της ιστορικης παλίρροιας. Οι ακραίες απόψεις προς μια κατεύθυνση τείνουν να αυτο-διορθώνονται, ειδικά όταν ωθούν ένα έθνος τόσο επιτυχημένο όσο η Αμερική κοντά στην άβυσσο.

Αλλά οι συντηρητικοί θα πρέπει να αναβάλουν την αισιοδοξία. Σίγουρα υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ των σημερινών συνθηκών και εκείνης της θαυμαστής δεκαετίας πριν από 50 χρόνια, και δεν χρειάζεται να έχετε άγρια ​​φαντασία για να δείτε τους παραλληλισμούς των Joe Biden-Jimmy Carter. Υπάρχουν όμως σημαντικές διαφορές που πρέπει να μετριάσουν κάθε σίγουρη πρόβλεψη για μια επικείμενη νέα εποχή συντηρητικής ανόδου.

Η δεκαετία του 1970 ήταν πιθανώς η τελευταία δεκαετία που οι υπαρξιακές αμφιβολίες για το αμερικανικό σχέδιο ήταν τόσο έντονες και εξουθενωτικές όσο τώρα. Οι εξελίξεις της δεκαετίας του 1960 στα πολιτικά δικαιώματα και την οικονομική ευημερία κατέρρευσαν σε μια αναταραχή κοινωνικών αναταραχών και, για να επινοήσουμε μια φράση, εθνική αδιαθεσία. Η φυλετική διαμάχη που έκλεισε την προηγούμενη δεκαετία συνέχισε να καθορίζει μεγάλο μέρος της επόμενης. Υπάρχει μια ηχώ των σημερινών επαναστατών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968, όταν οι μαύροι αθλητές έδειξαν την αντιπάθειά τους στη σημαία και τι σήμαινε στο δικό τους χαιρετισμό στη μαύρη Δύναμη από την εξέδρα των μεταλλίων.

Η άνοδος των ανθρωποκτονιών τον περασμένο χρόνο είναι μια αναδρομή στη δεκαετία που οι αμερικανικές πόλεις ήταν καταυλισμοί – όπως και η φυγή πολλών Αμερικανών από αυτές τις πόλεις στα προάστια και πιο πέρα. Τότε οι δημοκρατικοί πολιτικοί που κατηγορούσαν για τη συστημική αδικία και τη ρατσιστική αστυνόμευση φάνηκε να ευνοούν τους εγκληματίες έναντι των θυμάτων τους. Σας ακούγεται οικείο;

Τότε όπως και τώρα υπήρχε μια υπαρξιακή αίσθηση κινδύνου και αποτυχίας. Στη δεκαετία του 1970 το έθνος στοιχειωνόταν από έναν διαδεδομένο φόβο ότι η Αμερική έχανε τον μεγάλο ιδεολογικό αγώνα της εποχής από την κομμουνιστική υπερδύναμη. Η υποχώρηση των ΗΠΑ από το Βιετνάμ, η σύσφιξη του σοβιετικού κράτους στην Ανατολική Ευρώπη και οι μαρξιστικές εξελίξεις στη Λατινική Αμερική έκαναν τουλάχιστον τις αμερικάνικες προοδευτικές ελίτ να πειστούν για την τελική παρακμή και πτώση. Πάνω από 40 χρόνια αργότερα, οι αμερικανικές ελίτ είναι πεπεισμένες ότι μια άλλη κομμουνιστική δύναμη εκλείπει απο τις ΗΠΑ  και τον πολιτισμό που οδήγησε.

Η δεκαετία του 1970 μας έδωσε στασιμότητα – απαθανατίστηκε στην εκλαΐκευση του «δείκτη δυστυχίας» – το άθροισμα των ποσοστών ανεργίας και πληθωρισμού. Ενώ ο σημερινός αριθμός παραμένει πολύ πιο χαμηλος από την κορυφή που έφτασε το 1980, διπλασιάστηκε τα τελευταία δύο χρόνια-ένα κατόρθωμα που πραγματοποιήθηκε τελευταία στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Άλλες ηχώ αντηχούν κατά τη διάρκεια του μισού αιώνα: ασυνήθιστες στρατιωτικές ατυχίες, στο Βιετνάμ τότε και στο Ιράκ και το Αφγανιστάν τώρα.

Ωστόσο, για όλες τις ομοιότητες, υπάρχει τουλάχιστον μία μεγάλη πολιτική διαφορά – που έχει τις ρίζες της σε μια οικονομική – που υποδηλώνει λόγο απαισιοδοξίας.

Σήμερα, σε αντίθεση με τότε, σχεδόν ολόκληρο το αμερικανικό κατεστημένο ευθυγραμμίζεται στη μία πλευρά. Η προοδευτική επανάσταση είναι πολύ πιο βαθιά ενσωματωμένη στους θεσμούς του έθνους από ποτέ στη δεκαετία του 1970. Τότε ήταν ακόμα δυνατό να βρεθούν συντηρητικοί στις πανεπιστημιουπόλεις – ήταν η πνευματική επανάσταση του Μίλτον Φρίντμαν και της σχολής του Σικάγο που προήγαγαν την πολιτική εκδοχή του Ρόναλντ Ρέιγκαν. Ο Φρίντμαν πιθανότατα θα ακυρωνόταν σήμερα. Η μόνιμη κυβέρνηση δεν βυθίστηκε όπως είναι τώρα στην κοινωνική και πολιτική ορθοδοξία που ματαιώνει τις προσπάθειες για την αναίρεσή της.

Αλλά η μεγαλύτερη διαφορά από όλες είναι η επένδυση από την εταιρική ηγεσία της Αμερικής στην κυρίαρχη προοδευτική ιδεολογία.

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 οι χρηματοπιστωτικές αγορές των ΗΠΑ βρίσκονταν σε μια δεκαετή ανοδικη αγορά μετοχών. Το 1979, ο βιομηχανικός μέσος όρος Dow Jones ήταν εκεί που ήταν το 1965. Έκτοτε, και χάρη σε μεγάλο βαθμό στην παγκόσμια οικονομική απελευθέρωση που εξαπέλυσε τα χρόνια του Ρέιγκαν-Θάτσερ, οι σημερινές αμερικανικές εταιρείες απολάμβαναν εναν ταύρο όπως καμία άλλη.

Αυτό μας αφήνει με μια από τις πιο περίεργες συμμαχίες στην ιστορία: μια κυρίαρχη πολιτική τάξη που υποστηρίζει ότι η Αμερική είναι μια βασικά ελαττωματική κοινωνία που χρειάζεται πλήρη μετασχηματισμό, σε συνδυασμό με μια κυρίαρχη καπιταλιστική τάξη που αποκομίζει πρωτόγνωρα πλούτη από τις πεποιθήσεις των επενδυτών ότι τα πράγματα δεν ήταν ποτέ καλύτερα.

Εκτός από μια επική οικονομική κατάρρευση ή κάποια απίθανη πρώιμη πολιτιστική αντεπανάσταση, ο συνασπισμός που βοήθησε να εκλεγεί ο Ρόναλντ Ρέιγκαν δεν επιστρέφει. Οποιαδήποτε ανατροπή της παλίρροιας της προοδευτικής ηγεμονίας θα πρέπει να επιτευχθεί από κάτω προς τα πάνω.

Ξέρουμε όλοι πολύ καλά τόσο από τα στατιστικά στοιχεία εκείνης της περιόδου όσο και από  το ποσοστό επίδρασης των εξελίξεων στην Αμερική στα διεθνή χρηματιστήρια και οικονομίες τι θα συμβεί τελικά εάν η κατάσταση ξεφύγει πραγματικά μεσούσης και της κρίσης του κορονοιου και των μεταλλάξεων του….

Σχετικα αρθρα

Οι τράπεζες στην μετα-COVID εποχή: Προκλήσεις και προοπτικές – Δρ.Α.Ανδρικόπουλος

admin

XA:«Τα αγαθά κόποις κτώνται»

admin

ΧΑ:”Ηλεκτροπληξία” και φόβος μεγάλης διόρθωσης

admin

Evergrande – Η Lehman Brothers της Κίνας;

admin

FED:Το τέλος του έξυπνου χρήματος πλησιάζει…

admin

Τι θα γίνει εαν σκάσει η «φούσκα» των ακινήτων στην Κίνα

admin

Τηλεπικοινωνίες: Οι ραγδαίες εξελίξεις και το θρίλερ της Vodafone

admin

Οι φόροι, η μεσαία τάξη και η καμπύλη Laffer

admin

Οικονομικός Covid χτυπά τις αγορές:Παγκόσμια διόρθωση προκαλούν Evergrande και οι τιμές του φυσικού αερίου

admin

Instagram: Το #1 τοξικό social media!

admin

Χ.Βλάδος:Το νέο λεφτόδεντρο του ΣΥΡΙΖΑ

admin

ΧΑ:Αντίρροπες δυνάμεις

admin