Image default
Ευρώπη

Το βάρος 16 χρόνων ασήκωτο για τον Λάσετ

Το αποτέλεσμα της τρίτης και τελευταίας τηλεοπτικής τηλεμαχίας, των υποψηφίων για το αξίωμα του/της καγκελαρίου της Γερμανίας, το βράδυ της Κυριακής ήταν περίπου ανάλογο με εκείνο των δύο προηγούμενων. Ο υποψήφιος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, Ολαφ Σολτς φαίνεται να κέρδισε πάλι τις εντυπώσεις και να κρατά σταθερά το προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις. H Πράσινη Αναλένα Μπέρμποκ έδειξε την πιο επιθετική διάθεση, ενώ ο Χριστιανοδημοκράτης Αρμιν Λάσετ μάλλον ήταν λίγο αγχωμένος, γνωρίζοντας ότι αυτή ήταν μάλλον η τελευταία του ευκαιρία να πετύχει την ανατροπή του κλίματος, έχοντας τους αντιπάλους του πρόσωπο με πρόσωπο. Kαι όλα δείχνουν ότι δεν τα κατάφερε. Στην πρώτη βραδυνή δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Forsa ο Σολτς συγκέντρωσε το 42%, ο Λάσετ 27% και η Μπέρμποκ 25% στο ερώτημα ποιός κέρδισε τις εντυπώσεις. Ανάλογα «κακά» ήταν τα αποτελέσματα για τον Χριστιανοδημοκράτη πολιτικό και σε online δημοσκοπήσεις γερμανικών ιστοσελίδων.

Αλλά βεβαίως όλα αυτά μπορούν να θεωρηθούν και έως ένα βαθμό προβλέψιμα, αν θυμηθεί κανείς την πρόσφατη πολιτκή ιστορία της Γερμανίας. Ο Χέλμουτ Κολ κυβέρνησε 16 χρόνια πριν τελικά, το 1998, «παραδώσει» την καγκελαρία στην αντιπολίτευση. Ήταν προφανές ότι παρά τα επιτεύγματα του και την αναγνώριση που είχε ως «καγκελάριος της ενοποίησης» στο τέλος είχε κουράσει και η κοινωνία ζητούσε πλέον εναγωνίως κάτι διαφορετικό. Συνεπώς όποιος και να τον διαδεχόταν στην ηγεσία στο κόμμα του θα ήταν πολύ δύσκολο να επαναλάβει τις εκλογικές του επιτυχίες.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει τώρα και με την Αγκέλα Μέρκελ. Μετά από 16 χρόνια αδιάκοπης θητείας στην καγκελαρία ήταν σαφές ότι όποιος και να την ακολουθούσε θα έπρεπε να ξεπεράσει τον εαυτό του για να μπορέσει να οδηγήσει την χριστιανοδημοκρατία σε μια επιτυχία. Η ραγδαία εξαΰλωση της Ανεγκρετ Κραμπ-Κάρενμπαουερ, που στα τέλη του 2918 την διαδέχτηκε στην προεδρία του κόμματος ήταν αποκαλυπτική. Ο Αρμιν Λάσετ, που πήρε «βιαστικά» τη θέση της, και στη συνέχεια και το «χρίσμα» του υποψηφίου καγκελάριου, από την πρώτη στιγμή ήταν αμφίβολο αν θα μπορούσε να εμφυσήσει ένα κλίμα νίκης. Αρχίζει σταδιακά να γεννιέται η υποψία ότι επιλέχθηκε ακριβώς ως μια προσωρινή λύση γιατί όλοι γνώριζαν ότι δεν πρόκειται να κερδίσει. Έτσι κι αλλιώς για την χριστιανοδημοκρατία της επόμενης μέρας θα είναι απαραίτητο να μπορέσει να χαράξει μια νέα πορεία, να βρει τα πατήματα της να προσδιορίσει τι είδους κόμμα θέλει να είναι, τώρα που θα απουσιάζει η πανίσχυρη ή κατά άλλους ισοπεδωτική παρουσία της σιδηράς καγκελαρίου να γίνει δηλαδή ένα, σύγχρονο κόμμα συλλογικής ηγεσίας και δράσης.

Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι ενώ η κοινωνία μοιάζει να επιζητά μια αλλαγή, από την άλλη επιδιώκει και την ασφάλεια, την συνέχεια. Εκεί ακριβώς φαίνεται να βασίζεται και η επιτυχία του Όλαφ Σολτς αν τελικά αυτή επιβεβαιώθει και στις κάλπες. Ο επικεφαλής των σοσιαλδημοκρατών αφενός γνωρίζει από κυβερνητικά αξιώματα και ειδικά από οικονομία, ως απερχόμενος Υπουργός Οικονομικών. Επενδύει λοιπόν στην εντύπωση ενός πολιτικού που είναι μεν καταρτισμένος και μπορεί ως ένα βαθμό να εγγυηθεί μία συνέχεια στην πολιτική αρένα από την άλλη όμως εκπροσωπεί ως ένα βαθμό και την «αλλαγή». Εκανε την έξυπνη επιλογή να χρησιμοποιήσει ένα πιο κοινωνικό λόγο, τον οποίο αναζητούσε η απογοητευμένη μέχρι πρότινος κομματική βάση και φαίνεται ότι με αυτό τον τρόπο έχει κατορθώσει να σταματήσει την κατρακύλα της σοσιαλδημοκρατίας, που πριν από μερικά χρόνια έμοιαζε ασταμάτητη. Χθες για παράδειγμα μίλησε ξεκάθαρα για αύξηση του κατώτατου ωρομισθίου στα 12 ευρώ, μέτρο που θα μπορούσε να στηριχτεί με την φορολόγηση του υπερβολικού πλούτου.

Το σίγουρο είναι ότι οι εποχές, που τα δύο μεγάλα κόμματα χτυπούσαν σαρανταριά στις εκλογές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Ο πρώτος θα είναι πρώτος, ανεξαρτήτως ποσοστών και θα έχει τον πρώτο λόγο στις μετεκλογικές διεργασίες. Αν τελικά οι δημοσκοπήσεις που ακολούθησαν τα τρια μεγάλα τηλεοπτικά ντιμπέιτ επιβεβαιωθούν, ο Ολαφ Σολτς θα έχει τη μεγάλη ευκαιρία να αποδείξει ότι μπορεί να ανανεώσει ένα πολιτικό τοπίο, που ειδικά την τελευταία τετραετία της Μέρκελ έδειχνε προβλέψιμο και ανιαρό και από την άλλη να αποφύγει τους κραδασμούς, που πολλοί ανησυχούσαν ότι θα συνοδεύσουν τη νέα αυτή εποχή. Αυτό θα εξαρτηθεί φυσικά και από τις επιλογές, που θα κάνει για το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης.

Για τον Αρμιν Λάσετ τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα. Ολοι προβλέπουν ότι τα ξημερώματα της ερχόμενης Δευτέρας στα κεντρικά της Χριστιανοδημοκρατικής Ενωσης θα έχουν βγει ήδη τα «μεγάλα μαχαίρια», αλλά κανείς δε μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά για το ποιός είναι εκείνος, που θα μπορούσε να εμφυσήσει ξανά αισιοδοξία και προοπτική σε ένα κόμμα που είχε ταυτιστεί σε βαθμό αυτοκτονίας με τον κυβερνητισμό.

Σχετικα αρθρα

«Fake News: Τι κάνει η Ευρώπη;»- Τι λέει στη «Ν» η συγγραφέας Κλημεντίνη Διακομανώλη

admin

Αρκτική: Η «δεύτερη Μέση Ανατολή» ρίχνει κι άλλο πάγο στις σχέσεις ΕΕ- Ρωσίας

admin

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ – Το γαλλικό ΥΠΑΜ επιβεβαιώνει ότι η ΑΟΖ είναι εκτός ελληνογαλλικής συμφωνίας

admin

Μπορεί να παριστάνει οτι δεν βλέπει τι γίνεται στα σύνορα της Κροατίας η Ε.Ε.;

admin

Διάλογο με την Πολωνία και όχι προσφυγή στην δικαιοσύνη θέλει η Μέρκελ

admin

Ο Τίμερμανς ενθαρρύνει τη χρήση πυρηνικής ενέργειας από την Βουλγαρία

admin

Η Πολωνία νομιμοποίησε την απώθηση μεταναστών στα σύνορά της

admin

Δ. Κουτσούμπας: Παντελής έλλειψη αντιπλημμυρικών έργων- Δεν συμφωνούμε με τις «αμυντικές» συμφωνίες

admin

Λα Πάλμα: Οι ειδικοί δεν βλέπουν τέλος στην ηφαιστειακή δραστηριότητα

admin

Το Παρίσι «επιτίθεται» στις Βρυξέλλες, για να ανακτήσει την κυριαρχία του στην ΕΕ

admin

Μέχρι το τέλος του χρόνου η οδηγία της ΕΕ για τον ελάχιστο εταιρικό φόρο

admin

Να αντιμετωπίσει το μείζον πρόβλημα των ελλείψεων φαρμάκων η ΕΕ ζητούν οι ευρωβουλευτές

admin