Πολύς ντόρος έχει δημιουργηθεί τελευταία για την πορεία των πλειστηριασμών των οφειλετών τα δάνεια των οποίων έχουν εκχωρηθεί στις εταιρείες διαχείρισης πληρωμών τους γνωστούς servicers.
Το κυρίως πρόβλημα προκλήθηκε από μία απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία έκρινε ότι οι εν λόγω εταιρείες δεν έχουν την απαραίτητη νομιμοποίηση για να διεξάγουν πλειστηριασμούς και να εισπράττουν το αντίτιμο αυτών.
Πολλοί πλειστηριασμοί που έχουν προγραμματιστεί ακυρώνονται μετά από αίτηση των ενδιαφερομένων ενώ τα πρωτοδικεία όλης της χώρας αδυνατούν να αποφασίσουν αν μπορεί τελικά να προχωρήσει ένας πλειστηριασμός που διεξάγεται από ένα fund ή όχι.
Ταυτόχρονα όπως συμβαίνει αρκετές φορές άλλο τμήμα του Αρείου Πάγου εξέδωσε αντίθετη απόφαση σύμφωνα με την οποία οι εν λόγω πλειστηριασμοί μπορούν να διεξάγονται κανονικά.
Η αναστολή εκτέλεσης των πλειστηριασμών από πλευράς των funds είναι προφανές ότι θα δημιουργήσει προβλήματα όχι τόσο στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα όπως εσφαλμένα υποστηρίζουν κάποιοι, αλλά κυρίως τον κρατικό προϋπολογισμό καθώς μέρος των χρημάτων που πιθανώς να χαθούν είναι εγγυημένα από το ελληνικό δημόσιο δηλαδή τον Έλληνα φορολογούμενο.
Στο άκουσμα της είδησης πολλοί έσπευσαν να προεξοφλήσουν ότι ο υπουργός οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας θα προέβαινε σε άμεση νομοθετική ρύθμιση για να ξεπεραστεί το εμπόδιο και όταν έγινε σαφές ότι αυτό δεν θα γίνει αλλά ο Υπουργός Οικονομικών θα ακολουθήσει τη νομική οδό, δηλαδή την παραπομπή του θέματος στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για τελική απόφαση όπως γίνεται με κάθε θέμα που υπάρχουν αντικρουόμενες αποφάσεις, ο υπουργός δέχτηκε βέλη κριτικής.
Οι συγκροτημένες δυτικές κοινωνίες διοικούνται τόσο από την δικαστική όσο και από τη νομοθετική εξουσία. Σε πολλές περιπτώσεις αυτές οι δύο συγκρούονται ή αποφασίζουν εκ διαμέτρου αντιθετα. Η σωστή λύση στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι αυτή που τελικά επέλεξε ο Υπουργός Οικονομικών.
Οποιαδήποτε νέα νομοθετική ρύθμιση που θα επιχειρούσε να λύσει το θέμα άμεσα θα γινόταν και αυτή με τη σειρά της αντικείμενο προσφυγής στο ανώτατο δικαστήριο με αμφίβολο αποτέλεσμα και καθυστέρηση αρκετών μηνών.
Ο υπουργός οικονομικών πράττοντας σοφά σε αυτή την περίπτωση αποφάσισε να ακολουθήσει τη νόμιμη οδό, την προσφυγή δηλαδή στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου σεβόμενος τους θεσμούς και την ελληνική δικαιοσύνη αλλά και επιχειρώντας ταυτόχρονα να δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα σε σχετικά συντομότερο χρονικό διάστημα.
Τώρα τι θα γίνει στην περίπτωση που ο Άρειος Πάγος τελικά αποφασίσει ότι δεν μπορούν τα fund να κάνουν πλειστηριασμούς; Αυτό θα είναι κάτι που θα το δούμε τότε…
Αλλά ο σεβασμός στο κράτος δικαίου και στις αποφάσεις της δικαιοσύνης δεν μπορεί να είναι a la carte σε καμία δυτική Δημοκρατία…
Ι.Α.Φ