Το πρώτο βήμα για μια ελληνοαιγυπτιακή προσέγγιση ως προς το καθεστώς λειτουργίας και ιδιοκτησίας της Μονής του Σινά έγινε χθες στη μακρά συζήτηση του Γιώργου Γεραπετρίτη και του Αιγυπτίου ομολόγου του, όμως ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς και σύνθετος, ενώ οι γκρίζες ζώνες αρκετές. Σε κάθε περίπτωση, η Αθήνα επιδιώκει μια «καθαρή λύση» που θα αφορά το ιδιοκτησιακό, αν και δεν θέλει επ’ ουδενί να διασαλευτούν οι σχέσεις με το Κάιρο που είναι πλέον στρατηγικής φύσεως.
Ως «κεκτημένο» της συζήτησης που έγινε χθες, ελληνικές κυβερνητικές πηγές αναφέρουν τη ρητή διαβεβαίωση των Αιγυπτίων ως προς τη συνέχιση λειτουργίας της μονής με το υφιστάμενο status της, χωρίς κανείς να εμποδίζει τους μοναχούς της. Βεβαίως, είναι ερώτημα τι μέλλει γενέσθαι με την περιουσία της μονής, με δεδομένη την απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας. Από εκεί και μετά, όμως, αρχίζει η πιο σύνθετη νομική συζήτηση, με δεδομένη τη δικαστική απόφαση, στην οποία στάθηκε εκτενώς η αιγυπτιακή αντιπροσωπεία στη χθεσινή συζήτηση.
«Εξηγήσαμε την πολιτική διάσταση και με όλο τον σεβασμό στην αιγυπτιακή Δικαιοσύνη είπαμε ότι πρέπει λαμβάνονται υπ’ όψιν και τα θέματα διεθνούς Δικαίου σε ό,τι αφορά την παγκόσμια κληρονομιά και ζητήσαμε προστατευθεί το status quo του ιστορικού μοναστηριού», έλεγαν στελέχη της ελληνικής αντιπροσωπείας χθες το απόγευμα. Μάλιστα, η ελληνική πλευρά επικαλείται και τα έγγραφα από την αιγυπτιακή αίτηση στην UNESCO για να συμπεριληφθεί η Μονή στα μνημεία πολιτικής κληρονομίας, με τα οποία αναγνωρίζουν κυριότητα στο ιστορικό μοναστήρι.
Από τη στιγμή που έχουμε μπει πάντως σε μια νομική διελκυστίνδα, οι συζητήσεις αναμένονται να είναι τεχνικές και να γίνουν σε αυτή τη βάση. Το δεδικασμένο του Εφετείου δεν είναι αμελητέο και πρέπει το επόμενο διάστημα να αποφασιστούν περαιτέρω ενέργειες. Αν η Μονή αποφασίσει να ασκήσει αναίρεση στην απόφαση και να επιδιώξει δικαίωση στο ανώτατο δικαστήριο της Αιγύπτου, θα μπορούσε να συζητηθεί και πάλι ένας εξωδικαστικός συμβιβασμός. Επειδή αυτό, όμως, δεν είναι τόσο εύκολο, η άλλη εναλλακτική είναι μια διακρατική συμφωνία, η οποία με τη σειρά της έχει δυσκολίες.
Κατά πληροφορίες, η συζήτηση που ξεκίνησε χθες και έγινε μια καταγραφή θέσεων θα συνεχιστεί τις επόμενες μέρες, μένει να φανεί με ποια μορφή. Πάντως, στην επόμενη συζήτηση δεν θα μετάσχουν οι υπουργοί Εξωτερικών που όμως θα έχουν την υψηλή εποπτεία της διαδικασίας, δείγμα του ότι υπάρξει επαυξημένο πολιτικό ενδιαφέρον για την εκτόνωση της σοβούσας κρίσης.
H συμμαχία και το αιγυπτιακό «νεύμα»
Αυτή είναι και μια παράμετρος που το Μέγαρο Μαξίμου δεν παραγνωρίζει, καθώς σε ένα σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον η συμμαχία με την Αίγυπτο παραμένει μια χρήσιμη «σταθερά». Υπ’ αυτή την έννοια και η ελληνική κυβέρνηση δεν θέλει να ρισκάρει τη σχέση που έχει αναπτυχθεί, χωρίς από την άλλη να δέχεται και την υπαναχώρηση από μια έτοιμη συμφωνία που ήταν στο τραπέζι μέχρι την έκδοση της εφετειακής απόφασης.
Σε κάθε περίπτωση, η ανακοίνωση του αιγυπτιακού υπουργείου Εξωτερικών στον απόηχο της χθεσινής συνάντησης ήταν μάλλον θερμή και αρκετά επεξηγηματική ως προς την αιγυπτιακή θέση. Πέρα από τις διαβεβαιώσεις του κ. Αμπεντελάτι για τη στρατηγική σχέση των δύο χωρών, το υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου αναφέρει ότι η απόφαση, παρά τις εσφαλμένες αναφορές, επιβεβαιώνει τη θρησκευτική, πνευματική και μοναστική κηδεμονία της Μονής επί του μοναστηριού μοναστηριού και των γύρω περιοχών.
«Αυτό σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα που επιβεβαιώνει την ιερότητα και το θρησκευτικό καθεστώς του μοναστηριού, επιτρέποντάς του παράλληλα να συνεχίσει να εκτελεί τις θρησκευτικές και πνευματικές του λειτουργίες χωρίς καμία αλλαγή στο υπάρχον status quo», αναφέρει το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών.