Στα 62 του, ο Άρμιν Πάπεργκερ έχει μετατρέψει την άλλοτε άγνωστη στο ευρύ κοινό εταιρεία κατασκευής καννών πυροβόλων σε έναν από τους πιο επιθετικούς και τον ταχύτερα αναπτυσσόμενο αμυντικό όμιλο στον κόσμο.
Με εργοστάσια που χτίζονται σε χρόνο-ρεκόρ, γραμμές παραγωγής που ξεπερνούν τις αμερικανικές και ένα χαρτοφυλάκιο από δορυφόρους έως άρματα μάχης, η Rheinmetall διεκδικεί θέση στην κορυφή της διεθνούς αμυντικής ιεραρχίας.
Η ξέφρενη άνοδος, όπως εξηγεί η Wall Street Journal σε αναλυτικό ρεπορτάζ, συνοδεύεται από θαυμασμό, αλλά και από εντάσεις, επικρίσεις και κινδύνους υπερέκτασης.
Η γερμανική «έκρηξη» εξοπλισμών και το άλμα
Στις αρχές του έτους, ο Πάπεργκερ εγκαινίασε ένα νέο εργοστάσιο στη βόρεια Γερμανία, σχεδιασμένο να παράγει περισσότερα βλήματα πυροβολικού 155mm από ολόκληρη την αμερικανική αμυντική βιομηχανία μαζί.
Η εικόνα του ανάμεσα σε κορυφαίους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ αποτύπωσε την πραγματικότητα: η Rheinmetall δεν είναι πλέον μια περιφερειακή εταιρεία, αλλά η αιχμή της ευρωπαϊκής επανεξοπλιστικής προσπάθειας.
Η μετοχή της έχει αυξηθεί περίπου 15 φορές από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, ανεβάζοντας την αποτίμησή της στα 80 δισ. δολάρια – επίπεδα αντίστοιχα με αμερικανικούς κολοσσούς όπως η Lockheed Martin και η General Dynamics.
Για μια εταιρεία που άξιζε μόλις 1,6 δισ. όταν ο Πάπεργκερ ανέλαβε το 2013, η μεταμόρφωση είναι θεαματική.
Ενας ευρωπαϊκός αμυντικός γίγαντας
Ο Πάπεργκερ έχει επεκτείνει τον όμιλο σχεδόν σε κάθε γωνιά του πεδίου μάχης. Αγορές εργοστασίων πυρομαχικών, επενδύσεις σε drones, δημιουργία κοινοπραξιών για δορυφόρους, απόκτηση ναυπηγείου και είσοδος στην αμερικανική αγορά συνθέτουν μια επιθετική στρατηγική.
Μόνο τα τελευταία τρία χρόνια, η Rheinmetall έχει χτίσει τέσσερα νέα εργοστάσια και τρέχει πάνω από δώδεκα ακόμη, με σκοπό να παράγει τα πάντα: από οβίδες και ATACMS μέχρι τεθωρακισμένα και συστήματα λογισμικού.
Αναλυτές συγκρίνουν το εύρος των δραστηριοτήτων που χτίστηκαν σε ελάχιστο χρόνο με την εξέλιξη κολοσσών όπως η BAE Systems σε διάστημα… ενός αιώνα.
Ο CEO που κινείται πιο γρήγορα από όλους – και προκαλεί τριβές
Η επιθετική τακτική του Πάπεργκερ έχει ενθουσιάσει επενδυτές, αλλά έχει δημιουργήσει και εντάσεις.
Γερμανοί αξιωματούχοι φέρεται να έχουν ενοχληθεί από τις συχνές δημόσιες δηλώσεις του για απόρρητες διαπραγματεύσεις.
Σε τουλάχιστον μία περίπτωση, υπενθύμισαν στη διοίκηση της εταιρείας τους κανόνες εμπιστευτικότητας.
Η Rheinmetall και η Lockheed Martin βρίσκονται σε συνομιλίες για κοινοπραξία παραγωγής πυραύλων ATACMS στην Ευρώπη. Ωστόσο, όταν ο Πάπεργκερ ανακοίνωσε χρονοδιάγραμμα παραγωγής χωρίς έγκριση από την Lockheed ή το Πεντάγωνο, προκάλεσε έντονη δυσφορία.
Για την αμερικανική αμυντική βιομηχανία, οι «μονομερείς» ανακοινώσεις θεωρούνται παραβίαση του άτυπου αλλά αυστηρού πρωτοκόλλου.
Εσωτερικές συγκρούσεις
Πρώην συνεργάτες του CEO αναφέρουν ότι κεντρικοποιεί τις αποφάσεις και εμπλέκεται σε λεπτομέρειες που άλλοι διευθύνοντες θα ανέθεταν σε άλλα στελέχη.
Σε περιστατικό καθυστέρησης παραδόσεων στον βρετανικό στρατό, λέγεται ότι η οργή του οδήγησε σε αποχώρηση στελέχους.
Υπερβολικές φιλοδοξίες ή αναγκαία ταχύτητα; Η άνοδος της Rheinmetall οφείλεται και στην εκρηκτική αύξηση των αμυντικών δαπανών στην Ευρώπη – πάνω από 560 δισ. δολάρια φέτος, διπλάσια από πριν μια δεκαετία.
Όμως αναλυτές προειδοποιούν ότι μεγάλο μέρος της αποτίμησης βασίζεται σε σχέδια που δεν έχουν ακόμη υλοποιηθεί.
Το παράδειγμα της Ουκρανίας
Το 2023, ο Πάπεργκερ εξήγγειλε εργοστάσιο παραγωγής 400 αρμάτων μάχης ετησίως στην Ουκρανία. Δύο χρόνια μετά, δεν έχει ξεκινήσει καμία εργασία.
Το ίδιο ισχύει και για το σχεδιαζόμενο εργοστάσιο παραγωγής οβίδων στη χώρα.
Ο CEO αποδίδει την καθυστέρηση στο γεγονός ότι το Κίεβο δεν έχει υποβάλει τις απαιτούμενες παραγγελίες και επενδύσεις.
Πλέον, ο Πάπεργκερ κυκλοφορεί με διαρκή συνοδεία ενόπλων φρουρών. Πέρυσι, οι ΗΠΑ προειδοποίησαν ότι η Ρωσία σχεδίαζε να τον δολοφονήσει λόγω του ρόλου του στην ευρωπαϊκή αμυντική παραγωγή.
Παρά τις αντιδράσεις, όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί του αναγνωρίζουν το βασικό χαρακτηριστικό που τον καθορίζει: την ταχύτητα. Σε μια εποχή όπου η Ευρώπη αναζητεί επειγόντως εξοπλισμούς, αυτό μπορεί να είναι πλεονέκτημα – ή παγίδα.