Ο Κέβιν Γουόρς δεν είναι ένας ακόμη τεχνοκράτης της Ουάσιγκτον. Είναι προϊόν κρίσης. Στα 35 του, βρέθηκε στο κέντρο της μεγαλύτερης χρηματοπιστωτικής κατάρρευσης μετά το 1929, λειτουργώντας ως άτυπος μεταφραστής ανάμεσα στη Wall Street και τη Federal Reserve, όταν το παγκόσμιο σύστημα κινδύνευε να καταρρεύσει.
Σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, επιστρέφει για να αναλάβει τη Fed σε μια εποχή πολιτικών πιέσεων, γεωοικονομικών ρήξεων και αμφισβήτησης της ίδιας της ανεξαρτησίας της.
Ο άνθρωπος της «σκοτεινής ώρας»
Ο ίδιος λέει ότι ακόμη «κουβαλά τα σημάδια» από τις πιο σκοτεινές ημέρες του 2008. Τότε, ως νεοδιορισμένος διοικητής της Fed, ο Γουόρς είχε έναν ρόλο ασυνήθιστο για τα δεδομένα της κεντρικής τράπεζας: γνώριζε προσωπικά τα κορυφαία στελέχη των τραπεζών και μπορούσε να ξεχωρίσει, όπως λένε όσοι δούλεψαν δίπλα του, πότε «μιλούσαν για το βιβλίο τους» και πότε έδιναν κρίσιμες πληροφορίες.
Ο πρώην αντιπρόεδρος της Fed Ντον Κον τον έχει περιγράψει ως «ανεκτίμητο κρίκο», ενώ ο Λόιντ Μπλάνκφεϊν της Goldman Sachs μιλά για έναν άνθρωπο «ατάραχο σε χαοτικές στιγμές». Αυτή η ψυχραιμία είναι το βασικό του πολιτικό κεφάλαιο σήμερα.
Από τη Wall Street στο κράτος
Η καριέρα του ξεκινά στη Morgan Stanley το 1995. Όμως, το 2002 εγκαταλείπει τη Wall Street για να ενταχθεί στην κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους του νεότερου ως οικονομικός σύμβουλος. Το 2006, διορίζεται στη Federal Reserve – ο νεότερος διοικητής στην ιστορία της.
Εκεί θα ζήσει από μέσα την κρίση, αλλά και θα διαμορφώσει μια βαθιά καχυποψία απέναντι στον διογκωμένο ρόλο της κεντρικής τράπεζας. Δεν είναι τυχαίο ότι αποχωρεί το 2011, λίγους μήνες μετά την απόφαση για νέο γύρο μαζικών αγορών ομολόγων.
Τι πιστεύει για τα επιτόκια
Ο Γουόρς έχει καταφερθεί επανειλημμένα εναντίον πολιτικών που ο ίδιος συνέβαλε να σχεδιαστούν. Θεωρεί ότι η Fed «ξεχείλωσε» την εντολή της, παρεμβαίνοντας σχεδόν σε κάθε πτυχή της οικονομικής πολιτικής. Έχει μιλήσει για «συστημικά λάθη» και έχει ζητήσει ριζική συρρίκνωση του ισολογισμού της κεντρικής τράπεζας.
Οι θέσεις αυτές του έχουν δημιουργήσει εχθρούς εντός της Fed, αλλά ταυτόχρονα τον καθιστούν ελκυστικό σε ένα πολιτικό περιβάλλον που βλέπει την κεντρική τράπεζα με καχυποψία.
Παρότι για χρόνια θεωρούνταν καθαρόαιμο «γεράκι», ο Γουόρς εμφανίζεται σήμερα πιο ευέλικτος. Πιστεύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αυξήσει την παραγωγικότητα χωρίς πληθωριστικές πιέσεις – άποψη που αφήνει περιθώριο για μειώσεις επιτοκίων. Συνομιλητές του, όπως ο Στάνλεϊ Ντράκενμιλερ, τον περιγράφουν ως άνθρωπο που «πιστεύει στην ανάπτυξη χωρίς πληθωρισμό», θυμίζοντας τη σχολή Γκρίνσπαν της δεκαετίας του ’90.
Οικογενειακή ισχύς και πολιτική εγγύτητα
Η εικόνα του συμπληρώνεται από τους οικογενειακούς δεσμούς: ο Γουόρς είναι παντρεμένος με την Τζέιν Λόντερ, εγγονή της ιδρύτριας της Estée Lauder και κόρη του δισεκατομμυριούχου Ρόναλντ Λόντερ. Ο τελευταίος είναι ιστορικός χρηματοδότης των Ρεπουμπλικανών και στενός σύμμαχος του Ντόναλντ Τραμπ.
Οι δεσμοί αυτοί ενισχύουν τις ανησυχίες περί πολιτικής επιρροής, αλλά για τον Λευκό Οίκο αποτελούν εγγύηση ότι ο νέος επικεφαλής της Fed δεν θα είναι εχθρικός προς την κυβέρνηση.
Το στοίχημα της ανεξαρτησίας
Η επιλογή του Γουόρς έγινε δεκτή θετικά από τις αγορές, με το δολάριο να ενισχύεται και τα πολύτιμα μέταλλα να διορθώνουν, καθώς οι επενδυτές εκτιμούν ότι δεν θα μετατραπεί σε εκτελεστικό βραχίονα του Λευκού Οίκου. Ωστόσο, η πραγματική δοκιμασία δεν έχει έρθει ακόμη.
Αν εγκριθεί από τη Γερουσία, ο Κέβιν Γουόρς θα κληθεί να αποδείξει ότι μπορεί να συνδυάσει τρία δύσκολα πράγματα ταυτόχρονα: να αντισταθεί στις πιέσεις του Τραμπ για επιθετικές μειώσεις επιτοκίων, να περιορίσει μια Fed που ο ίδιος θεωρεί υπερτροφική και να διατηρήσει την εμπιστοσύνη των αγορών σε μια εποχή όπου η ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας δεν θεωρείται πλέον δεδομένη.
Σε αυτό το σταυροδρόμι, ο Γουόρς δεν επιστρέφει απλώς στη Fed. Επιστρέφει για να την αλλάξει.