Αν ο Ιανουάριος ήταν ένα πάρτι στην αγορά πολύτιμων μετάλλων, ο Φεβρουάριος είναι το hangover. Η τιμή του χρυσού ανά ουγγιά ξεπέρασε τα 5.300 δολάρια και το ασήμι έφτασε σχεδόν τα 120 δολάρια στα τέλη Ιανουαρίου, πριν σημειώσει απότομη πτώση. Το εύρος των κερδών-ρεκόρ και των απωλειών σταθεροποιήθηκε έκτοτε τις πρώτες ημέρες του Φεβρουαρίου.
«Οι εν λόγω διακυμάνσεις των τιμών έχουν προκαλέσει μεγάλη ζημιά σε όλη την αλυσίδα», δήλωσε στο Business Insider. ο αναλυτής πολύτιμων μετάλλων της HSBC James Steel.
Δεν έχουν πού να τα διοχετεύσουν
Το είδος των επιχειρήσεων που επωμίζονται το βάρος της μεταβλητότητας είναι τα καταστήματα πώλησης νομισμάτων, όπου γίνεται εμπόριο χρυσού και αργύρου, διαδραματίζοντας ουσιαστικό ρόλο στην κυκλοφορία τους και παρέχοντας έναν αξιόπιστο τρόπο στους ιδιώτες να πωλούν τις ράβδους, τα νομίσματα ή τα μεταλλικά σκραπ.
Οι υψηλές τιμές ωστόσο έχουν οδηγήσει σε μαζικές πωλήσεις από την πλευρά των πολιτών, με τα καταστήματα, όπως λένε στο Business Insider να έρχονται σε δύσκολη θέση καθώς δυσκολεύονται να διαθέσουν τις τεράστιες ποσότητες, ενώ οι ταχέως μεταβαλλόμενες τιμές spot εξανεμίζουν τα περιθώρια κέρδους.
Συνήθως, μέρος των ποσοτήτων που αγοράζουν πωλείται ξανά στους πελάτες, αλλά το μεγαλύτερο μέρος καταλήγει στα διυλιστήρια για να λιώσει και να κοπεί σε νέες ράβδους ή κέρματα.
Διυλιστήρια στα…όρια
Στα όριά τους όμως έχουν φτάσει όμως και πολλά διυλιστήρια.
Ο Τζάρετ Νις, πρόεδρος της Precious Metal Refining Services στο Σικάγο, λέει ότι η εταιρεία του σταμάτησε να αγοράζει ασημένια αντικείμενα από τον Οκτώβριο, όταν η τιμή ξεπέρασε τα 50 δολάρια.
«Έγινε χαμός. Έφερναν ασημικά, δίσκους και ό,τι αντικείμενο υπήρχε ξεχασμένο στα ντουλάπια», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η εικόνα έχει γίνει ακόμη πιο χαοτική τους τελευταίους μήνες.
Καθώς τα διυλιστήρια σταμάτησαν να αγοράζουν μειώθηκε η ρευστότητα των νομισματοπωλείων.
Αναζητώντας τρόπους προσαρμογής
Αλλά, λόγω του ρόλου τους στις τοπικές αγορές, τα αξιόπιστα καταστήματα νομισμάτων δεν γίνεται απλώς να σταματήσουν να αγοράζουν, και αυτά.
Βρίσκουν τρόπους να προσαρμοστούν, αλλά πρόκειται για μια δύσκολη ισορροπία.
«Αν το κάνεις λάθος, ξεμένεις από κεφάλαια πολύ γρήγορα», δήλωσε ο Tom Spoerl, διευθυντής στο Rick’s Olde Gold, επίσης στο Μάντισον.
«Δεν θέλουν να κρατούν μέταλλα και να τα χρηματοδοτούν για μεγάλο χρονικό διάστημα», δήλωσε ο Steel.
Πλαφόν
Δύο από αυτά άρχισαν πρόσφατα να επιβάλλουν πλαφόν στην ποσότητα που θα αγοράζουν ανά άτομο ημερησίως, μια κίνηση που, όπως λένε, τους επιτρέπει να εξυπηρετούν περισσότερους πελάτες και να δίνουν σε όσους χρειάζονται μετρητά για έξοδα όπως οι ετήσιες πληρωμές φόρων ή οι ιατρικοί λογαριασμοί.
Δεν μπορεί κανείς να μαντέψει τι θα κάνουν οι τιμές τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες, αλλά οι δύο ιδιοκτήτες δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν να προσπαθούν να βρουν τη χρυσή τομή μεταξύ της εξυπηρέτησης των πελατών και της μη υπέρβασης των ισολογισμών τους.
«Το να σταματήσουμε να αγοράζουμε τώρα θα ήταν λίγο περίεργο», τόνισε ο ένας. « Πρόκειται για κάτι που δεν έχουμε ξαναζήσει, οπότε πρέπει να συμβαδίσουμε με τη ροή και να βρούμε τι πρέπει να κάνουμε τη δεδομένη στιγμή».
–