Ο θάνατος του Τζόρτζιο Αρμάνι τον περασμένο Σεπτέμβριο δεν άφησε πίσω του μόνο ένα από τα ισχυρότερα brand της παγκόσμιας μόδας, αλλά και ένα περίπλοκο παζλ διαδοχής που σήμερα δοκιμάζει τις αντοχές του οίκου που φέρει το όνομά του.
Η διαθήκη του «King Giorgio», όπως τον αποκαλούσαν, αποκάλυψε έναν κόσμο χλιδής – διαμερίσματα γεμάτα σπάνια αντικείμενα, από χαλιά Ιαπωνίας έως συλλεκτικά κειμήλια – αλλά και απρόσμενους κληρονόμους, μεταξύ των οποίων στενοί συνεργάτες που έλαβαν σημαντικά περιουσιακά στοιχεία.
Το πιο αμφιλεγόμενο στοιχείο, ωστόσο, ήταν το σχέδιο για το μέλλον της εταιρείας και αυτό – όπως αποκαλύπτει σε ρεπορτάζ του ο Economist – προκαλεί αντιπαραθέσεις.
Ένα αυστηρό σχέδιο διαδοχής
Ο Αρμάνι, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών χωρίς παιδιά, άφησε την εταιρεία –την οποία κατείχε εξ ολοκλήρου– στο ίδρυμά του, σε συγγενείς και στον στενό συνεργάτη του Λέο Ντελ’ Όρκο.
Παράλληλα, όρισε ρητά ότι το 15% των μετοχών θα πρέπει να πωληθεί εντός 18 μηνών από τον θάνατό του, με προτιμώμενους αγοραστές τις EssilorLuxottica, L’Oréal ή LVMH. Επιπλέον, ποσοστό 30%-55% θα μπορούσε να μεταβιβαστεί στον ίδιο αγοραστή μέσα στα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια.
Η ρήτρα αυτή έχει δημιουργήσει ρήγμα στο διοικητικό συμβούλιο: ορισμένα μέλη ζητούν πιστή εφαρμογή της διαθήκης, ενώ άλλα θεωρούν ότι προτεραιότητα πρέπει να είναι η ανασυγκρότηση της επιχείρησης πριν από οποιαδήποτε πώληση.
Από την απογείωση στην κάμψη
Ιδρυμένος το 1975, ο οίκος Armani άλλαξε τη σύγχρονη ραπτική με τις χαλαρές γραμμές και τις καθαρές σιλουέτες. Μέσα σε μία δεκαετία, οι πωλήσεις εκτινάχθηκαν από 14.000 δολάρια σε 100 εκατ. δολάρια. Η επέκταση σε ξενοδοχεία, είδη σπιτιού και αρώματα ενίσχυσε περαιτέρω την παγκόσμια ακτινοβολία του brand.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, η εικόνα έχει αλλάξει. Η βασική δραστηριότητα ένδυσης πιέζεται, οι εκπτώσεις έχουν διαβρώσει το κύρος του ονόματος και τα οικονομικά μεγέθη υποχωρούν: το 2024 τα έσοδα μειώθηκαν κατά 6% και τα λειτουργικά κέρδη κατά 24%.
Το δύσκολο στοίχημα της επόμενης ημέρας
Τη σκυτάλη έχει αναλάβει ο νέος διευθύνων σύμβουλος, με αποστολή την αναζωογόνηση του brand εν μέσω επιβράδυνσης της παγκόσμιας αγοράς πολυτελών ειδών. Η συγκυρία δεν είναι ευνοϊκή: μετά την άνθηση της μεταπανδημικής περιόδου, οι πωλήσεις προσωπικών ειδών πολυτελείας υποχώρησαν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά το 2025.
Η πρόβλεψη για αποτίμηση μεταξύ 5 και 8 δισ. δολαρίων θεωρείται ρεαλιστική, αλλά το αυστηρό χρονοδιάγραμμα της διαθήκης περιορίζει τη διαπραγματευτική ισχύ της εταιρείας.
Οι πιθανοί «μνηστήρες» δεν αποτελούν ιδανική λύση. Η LVMH επικεντρώνεται κυρίως σε αξεσουάρ υψηλού περιθωρίου κέρδους, ενώ ο Αρμάνι είχε ως πυρήνα το prêt-à-porter. Η L’Oréal και η EssilorLuxottica διαθέτουν ήδη άδειες για καλλυντικά και γυαλιά αντίστοιχα, όμως μια πλήρης είσοδος στη μόδα θα άλλαζε τον χαρακτήρα τους.
Πώληση ή εισαγωγή στο χρηματιστήριο;
Εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία, η διαθήκη προβλέπει εισαγωγή της εταιρείας στο χρηματιστήριο. Στην Ιταλία, πολλοί προτιμούν αυτό το σενάριο από μια εξαγορά από γαλλικό κολοσσό.
Το ευρύτερο διακύβευμα υπερβαίνει τον ίδιο τον οίκο. Η Ιταλία δεν κατάφερε ποτέ να δημιουργήσει έναν αντίστοιχο κολοσσό με τους γαλλικούς κολοσσούς. Ο όμιλος Prada Group παραμένει μικρό σε σύγκριση με τη LVMH.
Ο Τζόρτζιο Αρμάνι ίσως αποδέχθηκε ότι μετά τον θάνατό του το «βασίλειό» του θα άλλαζε χέρια. Το ερώτημα είναι αν οι διάδοχοί του θα επιλέξουν να το παραδώσουν – ή να παλέψουν για να το διατηρήσουν ανεξάρτητο.