Η ήττα στη Γαλλία αποκαλύπτει τα όρια των φιλοδοξιών – Το 80% των εσόδων δεμένο στον κλάδο ενέργειας που κυριαρχείται από θερμικές μονάδες φυσικού αερίου
Ήταν «το asset που θέλαμε περισσότερο», είχε πει πηγή κοντά στη διοίκηση της Metlen, λίγες εβδομάδες πριν οι δεσμευτικές προσφορές για την Aluminium Dunkerque κλείσουν. Στις 2 Μαρτίου 2026 η απάντηση ήρθε αμείλικτη: ο όμιλος Μυτιληναίου έχασε τελικά τη μάχη για την εξαγορά της γαλλικής εταιρείας, η οποία περιέρχεται στον όμιλο Alba (Aluminium Bahrain). Μια εξαγορά που, σύμφωνα με τους αναλυτές, θα αναβάθμιζε ριζικά το προφίλ της ελληνικής βιομηχανικής εταιρείας, μένει πλέον ανεκπλήρωτη. Και αυτό δεν είναι απλώς μια χαμένη ευκαιρία – είναι το σημείο εκκίνησης μιας σειράς ερωτημάτων για τη βιωσιμότητα του επιθετικού επιχειρηματικού σχεδίου της εταιρείας.
Η «στρατηγική ευκαιρία» που δεν ήρθε ποτέ
Η απόκτηση της Aluminium Dunkerque θα επέτρεπε στη Metlen να αυξήσει την παραγωγή αλουμινίου κατά 2,5 φορές και να πλησιάσει ομίλους όπως η Norsk Hydro. Για την ελληνική εταιρεία, η απόκτηση του Dunkerque ήταν κρίσιμη για τη διεθνοποίησή της, καθώς θα διπλασίαζε τα λειτουργικά κέρδη στο αλουμίνιο στα 600 εκατ. ευρώ, προσθέτοντας 285.000 τόνους παραγωγής αλουμινίου χαμηλών εκπομπών.
Αντ’ αυτού, η Alba – που διαθέτει τα μεγαλύτερα χυτήρια αλουμινίου παγκοσμίως – κατέληξε σε συμφωνία με την American Industrial Partners για τη γαλλική μονάδα, η οποία παράγει 300.000 τόνους ετησίως και αποτελεί το μεγαλύτερο χυτήριο πρωτόχυτου αλουμινίου στην Ευρώπη. Το αποτέλεσμα δεν αποδίδεται σε έλλειψη προσπάθειας: η Metlen αποτελεί τον μεγαλύτερο παραγωγό βωξίτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη μοναδική μεταλλουργική εταιρεία που ελέγχει ολόκληρη την αλυσίδα αξίας, από την εξόρυξη έως την παραγωγή αλουμινίου. Ωστόσο, απέναντι σε αντίπαλο με βαθύτερες τσέπες και μεγαλύτερη αλουμινιουργική εμπειρία, τα στρατηγικά επιχειρήματα δεν αρκούν.
Το 80% που φοβίζει
Η χαμένη εξαγορά εκτείνει τα φώτα πάνω σε μια παλαιότερη αλλά ανθεκτική αδυναμία: την εξαιρετικά μεγάλη εξάρτηση της Metlen από τον κλάδο ενέργειας και, ειδικότερα, από το φυσικό αέριο. Ανά κλάδο, τα έσοδα της Ενέργειας στο εννεάμηνο 2025 ανήλθαν σε 4,07 δισ. ευρώ (+18%) και αντιστοιχούν στο 80% των πωλήσεων, ενώ τα Μέταλλα αντιπροσωπεύουν μόλις 690 εκατ. ευρώ. Εντός του ενεργειακού κλάδου, οι θερμικές μονάδες φυσικού αερίου παραμένουν ο βασικός κορμός παραγωγής: η συνολική ηλεκτροπαραγωγή στο εννεάμηνο 2025 ανήλθε σε 6,95 TWh, εκ των οποίων 6,44 TWh προήλθαν από θερμικές μονάδες και μόλις 0,50 TWh από ΑΠΕ. Ο λόγος θερμικής/ΑΠΕ παραγωγής ξεπερνά το 12 προς 1, αποτυπώνοντας έναν βαθύ δεσμό με ορυκτό καύσιμο που η εταιρεία αδυνατεί, προς το παρόν, να ξεκολλήσει.
Τη μεγαλύτερη αύξηση στο 2024 σε σχέση με το 2023 σημείωσε η παραγωγή από θερμικές μονάδες φυσικού αερίου, η οποία αυξήθηκε κατά 36%, ενώ η πράσινη παραγωγή υστερεί δυσανάλογα. Παράλληλα, η προμήθεια φυσικού αερίου έφθασε τις 34 TWh, με 19 TWh στην Ελλάδα, αντιστοιχώντας περίπου στο 33% των εισαγωγών. Η Metlen δεν είναι απλώς καταναλωτής φυσικού αερίου – είναι ένας από τους μεγαλύτερους εμπόρους του στην ελληνική και την ευρύτερη νοτιοανατολικοευρωπαϊκή αγορά.
Ο ίδιος ο Μυτιληναίος παραδέχεται το πρόβλημα
Αποκαλυπτική είναι και η δήλωση του επικεφαλής του ομίλου, Ευάγγελου Μυτιληναίου, στο Capital Markets Day: η ενέργεια και το φυσικό αέριο θα παραμείνουν για αρκετές δεκαετίες ακόμη στο ενεργειακό μίγμα, ενώ ο όμιλος επενδύει με ρεαλισμό στην πράσινη μετάβαση. Σε έναν κόσμο που επιταχύνει την απανθρακοποίηση και επιβάλλει υψηλότερες απαιτήσεις ESG, ο «ρεαλισμός» αυτός κινδυνεύει να μεταφραστεί, για τους επενδυτές και τις αγορές, ως στρατηγική αδράνεια.
Η εξάρτηση από το αέριο δεν αφορά μόνο το λειτουργικό κόστος ή τις εκπομπές. Αφορά και το ρυθμιστικό πλαίσιο: το EU Emissions Trading System συνεχίζει να αυστηροποιείται, οι τιμές δικαιωμάτων CO₂ παραμένουν ιδιαίτερα μεταβλητές, και κάθε δυσμενής εξέλιξη στις τιμές φυσικού αερίου – όπως έγινε εμφατικά το 2022 – χτυπά με δύναμη τον βασικό κορμό των εσόδων της εταιρείας.
Χρέος, στόχοι και ερωτηματικά για το 2026
Με απουσία του Dunkerque από τον σχεδιασμό, το μοντέλο «Big 3» που εξήγγειλε η Metlen το 2025 – με στόχο τα 2 δισ. ευρώ EBITDA – γίνεται ακόμη πιο εξαρτημένο από την αβέβαιη εξέλιξη τιμών ρεύματος και φυσικού αερίου. Το καθαρό χρέος ανερχόταν στα 3 δισ. ευρώ στο πρώτο εξάμηνο 2025, ενώ οι φιλόδοξες επενδύσεις σε υποδομές, ΑΠΕ και κρίσιμες πρώτες ύλες απαιτούν περαιτέρω δαπάνες. Η Citigroup εκτιμά πωλήσεις 7,7 δισ. ευρώ και κέρδη προ φόρων 912 εκατ. ευρώ για το 2026, έναντι 693 εκατ. ευρώ το 2025. Οι εκτιμήσεις αυτές, όμως, είχαν ενσωματώσει μια πιο αισιόδοξη προοπτική για εξαγορές που δεν υλοποιήθηκαν.
Το «δύσοιωνο μέλλον» για το 2026 δεν σημαίνει κατάρρευση. Η Metlen παραμένει κερδοφόρα εταιρεία με ισχυρό franchise στην ελληνική αγορά και αυξανόμενη παρουσία στο εξωτερικό. Αλλά η απώλεια του Dunkerque σε συνδυασμό με την υπέρμετρη εξάρτηση από φυσικό αέριο δημιουργεί ένα μοντέλο που κοιτά προς τα πίσω, ενώ η Ευρώπη κοιτά προς τα εμπρός. Και αυτή η διαφορά κατεύθυνσης, αν δεν αντιστραφεί γρήγορα, έχει τρόπο να γίνεται ακριβή.