Η απόφαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ να στοχεύσουν και να εξοντώσουν κορυφαία στελέχη του ιρανικού καθεστώτος έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις παγκοσμίως γύρω από την αποτελεσματικότητα αυτής της στρατηγικής.
Αν και αρχικά φαινόταν ότι η εξόντωση των ανώτερων ηγετών θα μπορούσε να επιταχύνει την κατάρρευση του καθεστώτος του Ιράν, ειδικοί έχουν αρχίσει να αμφισβητούν τα αποτελέσματα αυτής της επιλογής.
Μάλιστα, όπως εκτιμούν αντί για την αποδυνάμωση του καθεστώτος, η «στρατηγική αποκεφαλισμού» ίσως να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα, ενισχύοντας το καθεστώς και δημιουργώντας περισσότερο χάος στην περιοχή.
Το ιρανικό καθεστώς παραμένει ανθεκτικό
Σύμφωνα με ανάλυση του Guardian, η στρατηγική του Ισραήλ και των ΗΠΑ, παρά τις επιτυχίες της στις στοχευμένες δολοφονίες Ιρανών αξιωματούχων, μπορεί να αποδειχθεί αντιπαραγωγική. Στην εν λόγω ανάλυση υπογραμμίζεται ότι το ιρανικό καθεστώς δεν είναι τόσο ευάλωτο στις επιθέσεις κατά των ηγετών του όσο φαίνεται και ότι τα υπάρχοντα θεσμικά και πολιτικά στρώματα του Ιράν έχουν αποδείξει ότι μπορούν να αντέξουν σε τέτοιες πιέσεις.
Παρά την εξόντωση κορυφαίων στελεχών όπως ο ανώτατος ηγέτης Άλι Χαμενεΐ και ο Άλι Λαριτζανί , ο μηχανισμός του καθεστώτος παραμένει ισχυρός.
Ο Χαμενεΐ, ως ανώτατος ηγέτης του Ιράν, και ο Λαριτζανί, επικεφαλής του εθνικού συμβουλίου ασφαλείας, ήταν δύο από τα πιο ισχυρά και κρίσιμα πρόσωπα του ιρανικού καθεστώτος. Ωστόσο, η στρατηγική αποκεφαλισμού φαίνεται να μην έχει οδηγήσει στην αναμενόμενη αποσταθεροποίηση. Αντίθετα, το καθεστώς παραμένει ανθεκτικό και οι νέοι αξιωματούχοι δείχνουν να διατηρούν τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος.
Όπως σημειώνεται οι ενέργειες του Ισραήλ και των ΗΠΑ φαίνεται να ενισχύουν την εσωτερική συνοχή του καθεστώτος και να δημιουργούν έναν κύκλο αντεκδίκησης.
Υπενθυμίζεται ότι χθες, όπως αναφέρθηκε, σκοτώθηκε και ο υπουργός Πληροφοριών του Ιράν, Εσμαήλ Κατίμπ.
Όπως αναφέρεται στην ανάλυση του Gurdian, η Σανάμ Βακίλ, ειδικός για το Ιράν στο Chatham House, εκτιμά ότι η στρατηγική αυτή ενδέχεται απλώς να «αγοράσει χρόνο» για το καθεστώς, ενώ ο εσωτερικός μηχανισμός του Ιράν θα συνεχίσει να λειτουργεί και ίσως να αναζωογονηθεί.
Αντί να οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση, η στρατηγική αυτή μπορεί να προκαλέσει την ανάδειξη σκληρότερων στελεχών που δεν θα είναι διατεθειμένα για συμβιβασμούς, ενισχύοντας την αντίσταση μέσα στην ίδια την ιρανική κυβέρνηση.