Σε σημαντικές αποκαλύψεις για την παιδική ηλικία του Μάικλ Τζάκσον προχώρησε ο βραβευμένος με Emmy παραγωγός Τζέφρι Μαρκ, ο οποίος βρισκόταν στον στενό κύκλο ανθρώπων του «Βασιλιά της Ποπ». Όπως είπε ο Μαρκ, ο διάσημος τραγουδιστής υπέστη σεξουαλική κακοποίηση όταν ήταν παιδί, αλλά θεωρούσε την εμπειρία «φυσιολογική» και «παιχνίδι».
Μάλιστα, ο παραγωγός ισχυρίστηκε, μιλώντας στη New York Post, ότι αυτή η διαστρεβλωμένη αντίληψη εξηγεί, εν μέρει, τις αμφιλεγόμενες σχέσεις του Τζάκσον με παιδιά και ότι ο ίδιος ο σταρ δεν θεωρούσε τον εαυτό του θύτη.
Η κληρονομιά που έχει αφήσει πίσω του ο Μάικλ Τζάκσον έχει βρεθεί ξανά στο μικροσκόπιο τα τελευταία χρόνια λόγω των μακροχρόνιων κατηγοριών ότι κακοποιούσε σεξουαλικά ανήλικα αγόρια. Παρόλο που αθωώθηκε από τα δικαστήρια το 2005, οι κατηγορίες εναντίον του «Βασιλιά της Ποπ» απασχολούν την κοινή γνώμη για αρκετά χρόνια, ενώ αναθερμάνθηκαν με το ντοκιμαντέρ του HBO, Leaving Neverland, που κυκλοφόρησε το 2019. Το θέμα επανήλθε φέτος στο προσκήνιο, με αφορμή την τεράστια επιτυχία της νέας βιογραφικής ταινίας Michael, η οποία καλύπτει τα γεγονότα μέχρι το 1988, πριν κάνουν την εμφάνιση τους οι αναφορές για τις σεξουαλικές του τάσεις.
Αποκαλύψεις σε πάρτι στα τέλη της δεκαετίας του ’90, αρχές του 2000
Σύμφωνα με τον Μαρκ, οι εξομολογήσεις του Τζάκσον έγιναν κατά τη διάρκεια μιας σειράς ιδιωτικών συζητήσεων σε πάρτι στη Λος Άντζελες στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και αρχές 2000, στο σπίτι του «βασιλιά του μπότοξ» δερματολόγου Άρνολντ «Αρνί» Κλάιν, ο οποίος είχε παρακολουθήσει τον Τζάκσον για τη λεύκανση του δέρματος του λόγω λεύκης και είχε αφήσει δημόσια υπόνοιες ότι ήταν βιολογικός πατέρας των δύο μεγαλύτερων παιδιών του τραγουδιστή, Πρινς και Πάρις.
Στις συζητήσεις με τον Μαρκ, ο Τζάκσον ανέφερε ότι είχε υποστεί κακοποίηση, αλλά δεν χρησιμοποιούσε τους όρους «κακοποίηση» ή «σεξ», θεωρώντας τα ως «παιχνίδι». Ο παραγωγός εξήγησε ότι ο Τζάκσον είχε εκπαιδευτεί να θεωρεί αυτά τα γεγονότα «φυσιολογικά και φυσικά», και συνέβαιναν συχνά, αποτελώντας μέρος της ανατροφής του.
«Το θεωρούσε φυσιολογικό»
«Ο Μάικλ μοιράστηκε με πολύ γενικό τρόπο ότι υπήρχαν διαγενεακά αγγίγματα και πέρα από αυτά. Δεν είπε ποτέ: “Με κακοποίησαν”» είπε ο 67χρονος παραγωγός για τη συζήτηση που είχε με τον Τζάκσον στη διάρκεια ενός δείπνου, για τις σχέσεις που είχαν με τους πατεράδες τους σαν παιδιά. «Του είπα ότι δεν μπορούσα να συμμετάσχω στη συζήτηση, επειδή ο πατέρας μου με είχε κακοποιήσει σεξουαλικά και με είχε βασανίσει σωματικά. Και ο Μάικλ βρήκε αυτή την αποκάλυψη παράξενη» σημείωσε ο Μαρκ και πρόσθεσε: «Σχεδόν έγειρε το κεφάλι του σαν να μην καταλάβαινε… Ήταν κάτι που θεωρούσε φυσιολογικό και φυσικό».
Παρά το γεγονός ότι ο «Τζάκο» είχε κατηγορηθεί από οκτώ πρώην παιδικούς φίλους για σεξουαλική κακοποίηση και είχε καταλήξει σε συμβιβασμό 20 εκατομμυρίων δολαρίων με την οικογένεια του Τζόρντι Τσάντλερ το 1994, ο Μαρκ επισημαίνει ότι ο τραγουδιστής προσπαθούσε να ξαναζήσει τη χαρά της παιδικής του ηλικίας, χωρίς να κατανοεί πλήρως τη διαστρεβλωμένη εμπειρία του.
Οι δύσκολες σχέσεις με τον πατέρα του και η αποκάλυψη της αδερφής του
Ο Τζάκσον είχε μιλήσει δημοσίως για τη σωματική κακοποίηση με ζώνη από τον πατέρα του, Τζο Τζάκσον, που διαχειριζόταν την καριέρα των «Jackson Five», αλλά ποτέ δεν είχε αναφέρει σεξουαλική κακοποίηση. Η αδελφή του, Λατόγια Τζάκσον, είχε ισχυριστεί στο βιβλίο της ότι ο πατέρας την κακοποίησε, αλλά αργότερα απέσυρε την κατηγορία, λέγοντας ότι την είχε παρακινήσει να την συμπεριλάβει ο τότε σύζυγός της και μάνατζέρ της, Τσακ Γκόρντον.
Ο παραγωγός υποστήριξε, ακόμα, ότι ο Τζάκσον δεν ήταν κακός, αλλά υπέφερε συναισθηματικά λόγω του τραύματος που του είχε προκαλέσει η κακοποίηση στην παιδική ηλικία, οδηγώντας τον σε προβλήματα με τον διαχωρισμό σωστού και λάθους. «Ο Μάικλ πίστευε ότι ψυχαγωγούσε τα παιδιά, όπως έκανε κι εκείνος με τον εαυτό του. Αν πίστευα ότι ήταν κακός, δεν θα μιλούσα γι’ αυτό», είπε ο Μαρκ.
Ο Μάικλ Τζάκσον πέθανε σε ηλικία 50 ετών το 2009 από καρδιακή ανακοπή, μετά τη χορήγηση του αναισθητικού Propofol. Η πρόσφατη βιογραφική ταινία «Michael», που σκηνοθέτησε ο Αντουάν Φουκουά και βασίστηκε στην κληρονομιά του καλλιτέχνη, γνώρισε τεράστια εισπρακτική επιτυχία, κατατάσσοντάς την ως τη δεύτερη πιο εμπορική βιογραφία όλων των εποχών μετά το Bohemian Rhapsody.