Η αγορά είχε συνηθίσει να βλέπει τις τιτλοποιήσεις του «Ηρακλή» ως μηχανισμό σταδιακής αποπληρωμής των senior notes, με περιορισμένο ενδιαφέρον για τα mezzanine τμήματα. Γιατί το τρίτο σχήμα διαφοροποιείται από τα Cairo I και II.
Η αγορά είχε συνηθίσει να βλέπει τις τιτλοποιήσεις του «Ηρακλή» ως μηχανισμό σταδιακής αποπληρωμής των senior notes, με περιορισμένο ενδιαφέρον για τα mezzanine τμήματα. Τα τελευταία στοιχεία ωστόσο στο Cairo III, δείχνουν ότι η ισορροπία αρχίζει να αλλάζει.
Το εγγυημένο senior υπόλοιπο του Cairo III μειώθηκε από 285,7 εκατ. ευρώ στα τέλη του 2024 σε 181,2 εκατ. ευρώ ένα χρόνο αργότερα. Πρόκειται για απομόχλευση άνω των 100 εκατ. ευρώ σε σύντομο χρονικό διάστημα, εξέλιξη που παραπέμπει σε ισχυρές ανακτήσεις και αισθητά ταχύτερη συρρίκνωση του ανώτερου σκέλους της δομής από αυτή που είχε αρχικά προεξοφλήσει η αγορά.
Όσο αυξάνονται οι ανακτήσεις και περιορίζεται το εγγυημένο senior υπόλοιπο, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα πλήρους αποπληρωμής των senior notes και, κατ’ επέκταση, η πιθανότητα να αρχίσει να μεταφέρεται αξία προς τις χαμηλότερες βαθμίδες της κεφαλαιακής διάρθρωσης, δηλαδή τις ομολογίες mezzanine και junior. Την ίδια στιγμή, η εξέλιξη αυτή περιορίζει και την πιθανότητα ενεργοποίησης της κρατικής εγγύησης του προγράμματος «Ηρακλής», καθώς μειώνεται σταδιακά ο κίνδυνος αδυναμίας αποπληρωμής του senior σκέλους της συναλλαγής.
Από την άλλη, προκύπτει, σαφής διαφοροποίηση έναντι των άλλων δύο σχημάτων της σειράς Cairo. Στο Cairo I το ανεξόφλητο εγγυημένο υπόλοιπο περιορίστηκε από 639,5 εκατ. ευρώ στα 628,4 εκατ. ευρώ στα τέλη του 2025, ενώ στο Cairo II μειώθηκε από 837,8 εκατ. ευρώ στα 823,3 εκατ. ευρώ. Πίσω από τη διαφορετική εικόνα που εμφανίζει πλέον το Cairo III βρίσκεται η ίδια η σύνθεση του χαρτοφυλακίου.
Σε αντίθεση με τα Cairo I και II, το τρίτο σχήμα περιλάμβανε δάνεια με καλύτερα χαρακτηριστικά ανάκτησης και υψηλότερο ποσοστό ήδη ρυθμισμένων απαιτήσεων. Το Cairo I περιείχε μεγαλύτερο όγκο στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων με υψηλή καθυστέρηση, πολλά εκ των οποίων παρέμεναν επί χρόνια εκτός ρύθμισης, ενώ το Cairo II είχε υψηλότερη έκθεση σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις με δυσκολότερο προφίλ αναδιάρθρωσης.
Η τιμή εξάσκησης των ομολογιών σειράς Β δεν προκύπτει από τρέχουσα αποτίμηση, αλλά από τον συμβατικό μηχανισμό της συναλλαγής, ο οποίος λαμβάνει ως βάση την πώληση του 20% των Β notes το 2020, προσαυξημένη με τους δεδουλευμένους τόκους.
Η μεταβολή αυτή αποτυπώνεται και στην αξία των ομολογιών Σειράς Β. Στο πλαίσιο αυτό, για το Cairo I η τιμή εξάσκησης διαμορφώνεται στα 3,3 εκατ. ευρώ και για το Cairo II στα 17,8 εκατ. ευρώ, όταν στο Cairo III ανέρχεται ήδη στα 88,6 εκατ. ευρώ. Από το ποσό αυτό, περίπου 31,4 εκατ. ευρώ αφορούν δεδουλευμένους και μη καταβληθέντες τόκους επί των ομολογιών Σειράς Β. Όσο παραμένει ανοικτή η δομή, τόσο αυξάνεται και το κόστος άσκησης του call option. Εκτιμάται ότι έως την επόμενη ημερομηνία πληρωμής τόκων, τον Ιούλιο του 2026, η τιμή εξάσκησης στο Cairo III θα έχει αυξηθεί περίπου στα 90,2 εκατ. ευρώ (ήτοι 67,7 εκατ. ευρώ για το 75% που αναλογεί στην εταιρία, ως κατόχου της σειράς Β2).
Aνεξάρτητος εκτιμητής αποδίδει πλέον πιθανότητα 30% στην άσκηση του δικαιώματος για το Cairo III, όταν στις χρήσεις 2020 – 2024 η πιθανότητα εξάσκησης θεωρούνταν μηδενική και για τις τρεις τιτλοποιήσεις Cairo.