Το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε ο Μπιλ Γκέιτς ενώπιον της Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ στις 10 Ιουνίου σχετικά με τη σχέση του με τον Τζέφρι Επστάιν αποκαλύπτει απομαγνητοφωνημένο πρακτικό που δόθηκε στη δημοσιότητα εχθές, Τρίτη 23 Ιουνίου.
Σύμφωνα με τη New York Post, o ιδρυτής της Microsoft αναφέρθηκε για πρώτη φορά ονομαστικά στις δυο Ρωσίδες με τις οποίες διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση και εξήγησε πώς ο παιδόφιλος χρηματιστής επιχείρησε να τον εκβιάσει χρησιμοποιώντας τις συγκεκριμένες πληροφορίες για την προσωπική του ζωή.
Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του, ο Γκέιτς ανέφερε ότι ο Επστάιν είχε γνώση δύο συγκεκριμένων εξωσυζυγικών σχέσεων, τις οποίες και ταυτοποίησε ενώπιον της επιτροπής: τη Μίλα Αντονόβα, η οποία ασχολείται με το μπριτζ, και την Καρίμα Νιγκαματούλινα, πυρηνική επιστήμονα. Όπως προκύπτει από την κατάθεση, ο Γκέιτς υποστήριξε ότι ο Επστάιν επιχείρησε να χρησιμοποιήσει αυτές τις πληροφορίες ως εργαλείο επιρροής.
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται προσχέδιο - από τις 18 Ιουλίου 2013, το οποίο δημοσιοποιήθηκε τον Ιανουάριο από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ. Το - φέρεται να είχε συνταχθεί από τον ίδιο τον Επστάιν, πιθανότατα εκ μέρους του Μπόρις Νικόλιτς, στενού συνεργάτη του Γκέιτς, ο οποίος εκείνη την περίοδο ετοιμαζόταν να αποχωρήσει από τη θέση του επιστημονικού συμβούλου. Στο επίμαχο προσχέδιο γινόταν αναφορά σε εσωτερικές διεργασίες αποχώρησης, αλλά και σε ισχυρισμούς που συνέδεαν τον Μπιλ Γκέιτς με παράνομες σχέσεις, εξαρτήσεις και ανάρμοστες συμπεριφορές.
«Παρότι μου προτάθηκε ευγενικά να μεταβώ σε μια νέα θέση μετά από έξι χρόνια υπηρεσίας και ότι ο Μπιλ, όπως ο ίδιος το έθεσε, θα μου έδινε μια γενναιόδωρη αποζημίωση, θεωρώ ότι θα ήταν ανέντιμο απέναντι στον εαυτό μου και στο μέλλον μου να συνεχίσω να βοηθώ τον Μπιλ να προμηθεύεται φάρμακα για να αντιμετωπίζει τις συνέπειες του σεξ με Ρωσίδες, να διευκολύνω τις παράνομες ερωτικές του συναντήσεις με παντρεμένες γυναίκες, ή να μου ζητείται να παρέχω Adderall για τουρνουά μπριτζ», ανέφερε μεταξύ άλλων το προσχέδιο του -.
Ο Γκέιτς χαρακτήρισε το περιεχόμενο του «απόπειρα εκβιασμού», επισημαίνοντας ωστόσο ότι δεν είναι βέβαιο αν το μήνυμα εστάλη ποτέ ή αν παρέμεινε σε επίπεδο προσχεδίου. Όπως ανέφερε στην κατάθεσή του, το συγκεκριμένο - έμοιαζε να αξιοποιεί ένα μείγμα πραγματικών στοιχείων και υπερβολών, με στόχο – κατά την εκτίμησή του – να ενισχύσει διαπραγματευτικά τη θέση του αποχωρούντος στελέχους.
Σε άλλο σημείο της κατάθεσης, ο Γκέιτς αναφέρθηκε και σε μεταγενέστερες προσπάθειες του Επστάιν να συνδέσει οικονομικές απαιτήσεις με τη Μίλα Αντονόβα, εκτιμώντας ότι επρόκειτο είτε για απόπειρα επαναπροσέγγισης είτε για νέα μορφή πίεσης. «Δεν με εκβίασε ποτέ, αλλά βλέποντας αυτά τα - προκύπτει μια σοβαρή πιθανότητα ότι είχε σκεφτεί να το κάνει», ανέφερε χαρακτηριστικά, επιχειρώντας να αποσαφηνίσει τη στάση του απέναντι στις ενέργειες του Επστάιν.
Ο Γκέιτς τόνισε επίσης ότι δεν είχε γνώση της εγκληματικής δραστηριότητας του Επστάιν, παρά τη μεταξύ τους γνωριμία και συνεργασία στο πλαίσιο φιλανθρωπικών πρωτοβουλιών την περίοδο 2011–2014. Όπως έχει παραδεχθεί και στο παρελθόν, η επαφή τους σχετιζόταν κυρίως με προσπάθειες ενίσχυσης παγκόσμιων φιλανθρωπικών δράσεων.
Παράλληλα, στο φως της δημοσιότητας ήρθε και ξεχωριστή κατάθεση της πρώην βοηθού του Επστάιν, Λέσλι Γκροφ, η οποία περιέγραψε ότι οργάνωνε σχεδόν καθημερινά ραντεβού για μασάζ για τον εργοδότη της, επιμένοντας ωστόσο ότι δεν είχε γνώση παράνομων ενεργειών ή εμπλοκής ανηλίκων.
Η Γκροφ χαρακτήρισε τον Επστάιν «άτομο με διπλή ζωή», υποστηρίζοντας ότι παρουσίαζε προς τα έξω μια εικόνα νομιμότητας, ενώ παράλληλα λειτουργούσε με τρόπο χειριστικό και παραπλανητικό. «Για 18 χρόνια εργαζόμουν για τον Δρ. Τζέκιλ, χωρίς να μου επιτρέπεται ποτέ να δω το αληθινό κ. Χάιντ», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ερωτηθείσα για τη συνέχιση της συνεργασίας της μετά την καταδίκη του το 2008, ανέφερε ότι είχε πειστεί από τον ίδιο ότι είχε στοχοποιηθεί άδικα και ότι οι κατηγορίες αποτελούσαν μέρος μιας προσπάθειας εκβιασμού.
Στην ίδια κατάθεση, η Γκροφ ανέφερε ότι είχε οργανώσει περιστασιακές τηλεφωνικές επικοινωνίες μεταξύ του Επστάιν και του Ντόναλντ Τραμπ, περίπου μία φορά κάθε τρίμηνο, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους η επικοινωνία αυτή διακόπηκε αργότερα.