Ορατό παραμένει το ενδεχόμενο να δούμε αυξήσεις τα πράσινα τιμολόγια τον Ιούλιο παρά το γεγονός ότι η χονδρική ρεύματος διαμορφώνεται σε ανάλογα επίπεδα με τον Μάιο. Ο λόγος είναι τα «παραδοσιακά» υψηλότερα κόστη προμήθειας τον Ιούλιο, πράγμα που με την σειρά του, ενδεχόμενα, «υποχρεώσει» τις εταιρείες προμήθειας να «τσιμπήσουν» τις τελικές τιμές προς τα πάνω.
Σε ανάλογα έως και υψηλότερα επίπεδα αναμένεται να διαμορφωθούν οι χρεώσεις των πράσινων τιμολογίων τον επόμενο μήνα με παράγοντες της αγοράς από την μία να αναγνωρίζουν «οιωνούς» περί συγκράτησης και από την άλλη να λαμβάνουν υπόψη τα υψηλότερα κόστη προμήθειας τον Ιούλιο, ως τον κατεξοχήν μήνα με συνήθως υψηλότερες τιμές.
- Διαβάστε ακόμα – Κάθετος Διάδρομος: «Άνοιγμα» σε Σερβία και Βόρεια Μακεδονία για τα νέα προϊόντα
Αρχικά, όπως υπογραμμίζουν σχετικά, οι προβλέψεις διατηρούν ακόμη υψηλό βαθμό αβεβαιότητας καθώς απομένουν αρκετές μέρες μέχρι να «βγει» ο Ιούνιος, που με την σειρά του θα καθορίσει εν πολλοίς πως θα κινηθεί η αγορά τον επόμενο μήνα, μιλώντας για την μέση τιμή του μήνα στη χονδρική αγορά επόμενης ημέρας ηλεκτρικής ενέργειας (day-ahead market).
Τα δεδομένα μέχρι στιγμής
Τα «ιστορικά δεδομένα» με τον Ιούλιο να αυξάνει η θερμοκρασία και κατά συνέπεια η ζήτηση για ψύξη, υποδηλώνουν και προδιαγράφουν μια ανοδική τροχιά στις τιμές, πράγμα που ωστόσο αφενός μένει να επιβεβαιωθεί και αφετέρου θα «πατήσει» στην «εγκράτεια» του Ιουνίου, με τις χρεώσεις του τρέχοντος μήνα να διαμορφώνονται εν τέλει στα ίδια επίπεδα με τον Μάιο μιας και το καλοκαίρι «άργησε» λίγο να έρθει, περιορίζοντας τις πιέσεις στις τιμές. Κατά συνέπεια, το «σημείο εκκίνησης» για αυξήσεις είναι αισθητά μικρότερο σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο ένα χρόνο πριν.
Σε κάθε περίπτωση, όπως επισημαίνουν παράγοντες της αγοράς, η χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας διαμορφώνεται προς ώρας λίγο υψηλότερα σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, ήτοι στα 90,02€/MWh για τις πρώτες 23 μέρες του μήνα έναντι 88,98€/MWh τον Μάιο, πράγμα που «παραπέμπει» ακόμη περισσότερο τις αποφάσεις των εταιρειών προμήθειας στα δομικά στοιχεία της αγοράς.
Αυτό πρακτικά σημαίνει στην γνώση ότι τα κόστη προμήθειας θα αυξηθούν τον επόμενο μήνα και επομένως θα πρέπει να υπάρξει μια ελαφριά αναπροσαρμογή προς τα πάνω στις τελικές χρεώσεις των πράσινων τιμολογίων που συνεχίζουν να αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ήμισυ της αγοράς.
Ως γνωστόν, κατά πάγια πρακτική τους, οι προμηθευτές επιλύουν την «άσκηση» των χρεώσεων με προσανατολισμό να παραμένουν κοντά στην πραγματικότητα της αγοράς, αποφεύγοντας να γράφουν σημαντικές αποκλίσεις που είτε καταλήγουν σε ζημιές είτε οδηγούν σε μεγάλες αναπροσαρμογές στην εμπορική τους πολιτική, πράγμα που με την σειρά του επηρεάζει αρνητικά την σταθερότητα της πελατειακής τους βάσης.
«Μπλε» και «κίτρινα» στις προτιμήσεις των καταναλωτών
Την ίδια στιγμή, όπως επισημαίνουν οι ίδιες πηγές, η στροφή των καταναλωτών στα μπλε (σταθερά) τιμολόγια συνεχίζεται με την διαφοροποίηση ωστόσο σε σχέση με τους προηγούμενους μήνες ότι στο «παιχνίδι» έχουν μπει και τα κίτρινα (κυμαινόμενα) τιμολόγια.
Δεν πρόκειται για κάποια τεκτονική αλλαγή παρά για αντανάκλαση και απόρροια της προσέγγισης που υιοθετούν όσοι μπαίνουν στην διαδικασία να «κινηθούν» από προμηθευτή σε προμηθευτή στην αγορά λιανικής ρεύματος.
Με άλλα λόγια, όπως διευκρινίζουν οι ίδιες πηγές, η τάση υπέρ των «μπλε» τιμολογίων και παραπλεύρως υπέρ των κίτρινων τιμολογίων διατηρεί καθαρά ευκαιριακά χαρακτηριστικά στις περιπτώσεις καταναλωτών που επιλέγουν να αναζητούν «ευκαιρίες» στη χρωματική παλέτα των τιμολογίων χωρίς ωστόσο να τεκμηριώνεται κάποια σημαντική και αξιοσημείωτη ποιοτική αλλαγή είτε στην συμπεριφορά των καταναλωτών είτε στην φυσιογνωμία της αγοράς.
Η «γενική αλήθεια» της λιανικής αγοράς, όπως τονίζουν αρμόδια στελέχη του κλάδου, παραμένει λίγο έως πολύ ίδια με την «κινητικότητα» των καταναλωτών να περιορίζεται ανάμεσα στους εναλλακτικούς προμηθευτές και μεγάλο μέρος των καταναλωτών να επιμένει στα «μπλε» παρά το γεγονός ότι οι παλιές «ελκυστικότερες» συμβάσεις λήγουν και οι τιμές αναπροσαρμόζονται προς τα πάνω.
Βασικό ζητούμενο η σταθερότητα
Ο λόγος είναι προφανής και δεν είναι άλλος από τις αναταράξεις στο ενεργειακό «γίγνεσθαι» που με την σειρά τους ωθούν τους καταναλωτές να αναζητήσουν «γραμμές σταθερότητας» ακόμη κι αν παρουσιάζουν προς ώρας ένα μεγαλύτερο κόστος όπως συμβαίνει αν συγκρίνει κανείς τις χρεώσεις των μπλε τιμολογίων έναντι των κίτρινων τιμολογίων.
Υπενθυμίζεται ότι η μέση τιμή των χρεώσεων στα πράσινα τιμολόγια τον Ιούνιο είχε διαμορφωθεί στα 17 λεπτά του ευρώ ανά κιλοβατώρα από 16,97 λεπτά τον Μάιο με το εύρος τιμών να ξεκινάει από τα 13,8 λεπτά και να «κορυφώνεται» στα 19,9 λεπτά του ευρώ.