Η δεύτερη οικονομία της Ευρωζώνης μπαίνει στο 2026 με δημόσιο χρέος-ρεκόρ 3.460,5 δισ. ευρώ, το υψηλότερο έλλειμμα ολόκληρης της ΕΕ, την πρώτη συρρίκνωση του ΑΕΠ από την πανδημία και έναν λογαριασμό τόκων που εκτοξεύεται — ενώ το πολιτικό αδιέξοδο μπλοκάρει κάθε ουσιαστική προσαρμογή και οι οίκοι αξιολόγησης υποβαθμίζουν διαδοχικά τη χώρα.
Ένα χρέος-ρεκόρ που έσπασε το φράγμα των 3,4 τρισ. ευρώ
Το γαλλικό δημόσιο χρέος έφτασε στο τέλος του 2025 ένα νέο ιστορικό ρεκόρ: 3.460,5 δισεκατομμύρια ευρώ, ή 115,6% του ΑΕΠ κατά τον ορισμό του Μάαστριχτ, σύμφωνα με την INSEE. Πρόκειται για άλμα από το 112,6% στο τέλος του 2024 και το 109,5% το 2023 — μια αύξηση 154,4 δισ. ευρώ μέσα σε μόλις έναν χρόνο, που οφείλεται κυρίως στον δανεισμό του κράτους μέσω βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων τίτλων.
Ακόμη και το καθαρό δημόσιο χρέος — που αφαιρεί τις καταθέσεις και τα διαθέσιμα του Δημοσίου — αυξήθηκε στο 108,4% του ΑΕΠ, από 104,5% το 2024. Σε ευρωπαϊκή σύγκριση, η εικόνα είναι ανησυχητική: η Γαλλία διατηρεί πλέον τον τρίτο υψηλότερο λόγο χρέους προς ΑΕΠ σε ολόκληρη την Ένωση, ξεπερασμένη μόνο από την Ελλάδα και την Ιταλία — μια θέση που αδιανόητη θα φάνταζε για τον δεύτερο μεγαλύτερο πυλώνα της Ευρωζώνης μια δεκαετία νωρίτερα.
| €3.460,5 δισ. — το γαλλικό δημόσιο χρέος στο τέλος του 2025, ήτοι 115,6% του ΑΕΠ· νέο ιστορικό ρεκόρ και τρίτο υψηλότερο ποσοστό σε ολόκληρη την ΕΕ |
Το έλλειμμα υποχωρεί — αλλά παραμένει το χειρότερο της ΕΕ
Η μία θετική είδηση είναι ότι το έλλειμμα μειώθηκε. Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης διαμορφώθηκε το 2025 στα 152,5 δισ. ευρώ, ή 5,1% του ΑΕΠ, υποχωρώντας από το 5,8% του 2024 και το 5,4% του 2023. Η βελτίωση ξεπέρασε ακόμη και τον επίσημο στόχο του 5,4%, οδηγώντας τον ΟΟΣΑ να μιλήσει για τη μεγαλύτερη υποκείμενη πρωτογενή προσαρμογή της τελευταίας δεκαετίας.
Πίσω από τη βελτίωση κρύβονται δύο μοχλοί: τα αυξημένα έσοδα — με τη φορολογική επιβάρυνση να ανεβαίνει στο 43,6% του ΑΕΠ από 42,8%, χάρη κυρίως στους φόρους επιχειρήσεων — και η συγκράτηση των δαπανών. Ωστόσο, οι δημόσιες δαπάνες παρέμειναν στο εντυπωσιακό 57,2% του ΑΕΠ, από τα υψηλότερα ποσοστά του ανεπτυγμένου κόσμου. Και παρά την υποχώρηση, το έλλειμμα παραμένει το υψηλότερο ολόκληρης της ΕΕ — σχεδόν διπλάσιο από το όριο του 3% της Συνθήκης του Μάαστριχτ.
Η ανάπτυξη σβήνει: η πρώτη συρρίκνωση από την πανδημία
Την ίδια στιγμή που το κράτος προσπαθεί να μαζέψει το έλλειμμα, η μηχανή της ανάπτυξης μπουκώνει. Το α΄ τρίμηνο του 2026 το γαλλικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 0,1% σε τριμηνιαία βάση — αναθεωρημένο προς τα κάτω από την αρχική εκτίμηση για μηδενική μεταβολή — στην πρώτη συρρίκνωση της οικονομίας από το β΄ τρίμηνο του 2020, εν μέσω πανδημίας.
Η κατάρρευση των εξαγωγών ήταν ο βασικός ένοχος: μείωση 3,5%, με τον κλάδο της αεροναυπηγικής να ευθύνεται για το μεγαλύτερο μέρος. Παράλληλα, η κατανάλωση των νοικοκυριών υποχώρησε, οι επενδύσεις σε κατασκευές βυθίστηκαν κατά 1,7%, και το ποσοστό αποταμίευσης ανέβηκε στο 17,9% — σαφές σημάδι νοικοκυριών που σφίγγουν το ζωνάρι μπροστά στην αβεβαιότητα. Για ολόκληρο το 2025, η ανάπτυξη περιορίστηκε στο 0,9%, επιβραδυνόμενη από το 1,1% του 2024.
Η εικόνα της αγοράς εργασίας επιδεινώνεται αντίστοιχα. Η ανεργία ανέβηκε στο 8,1% το α΄ τρίμηνο 2026 — 2,6 εκατομμύρια άνεργοι — φτάνοντας το υψηλότερο επίπεδο από το α΄ τρίμηνο του 2021. Και ο πληθωρισμός, που είχε παραμείνει υποτονικός, εκτινάχθηκε στο 2,4% τον Μάιο, καθώς η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή πυροδότησε νέο ενεργειακό σοκ. Ο συνδυασμός στάσιμης ανάπτυξης, ανερχόμενης ανεργίας και επιταχυνόμενων τιμών επαναφέρει στο προσκήνιο τον φόβο του στασιμοπληθωρισμού.
| Δείκτης | 2023 | 2024 | 2025 | 2026* |
| Δημόσιο χρέος (% ΑΕΠ) | 109,5 | 112,6 | 115,6 | ~118,1 |
| Έλλειμμα γεν. κυβέρνησης (% ΑΕΠ) | 5,4 | 5,8 | 5,1 | 5,1 |
| Ανάπτυξη ΑΕΠ (%) | — | 1,1 | 0,9 | 0,8 |
| Φορολογική επιβάρυνση (% ΑΕΠ) | — | 42,8 | 43,6 | — |
| Δημόσιες δαπάνες (% ΑΕΠ) | 56,8 | 57,0 | 57,2 | — |
| Ανεργία (% — τέλος περιόδου) | — | 7,3 | 7,9 | 8,1 |
*Προβλέψεις Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Εαρινές Προβλέψεις 2026)· στοιχεία ανεργίας: INSEE (Q4 εκάστου έτους, 8,1% στο α΄ τρίμηνο 2026). Πηγή ιστορικών στοιχείων: INSEE.
Ο λογαριασμός των τόκων — η παγίδα που σφίγγει
Εδώ βρίσκεται η καρδιά της «δημοσιονομικής παγίδας». Καθώς το χρέος διογκώνεται και τα επιτόκια στις νέες εκδόσεις ομολόγων ανεβαίνουν, το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους εκτοξεύεται. Το γαλλικό Δημόσιο Ταμείο αναμένει ότι οι τόκοι θα φτάσουν τα 59,3 δισ. ευρώ το 2026 — σχεδόν διπλάσιοι από τα 36,2 δισ. του 2020.
Οι εκτιμήσεις του ινστιτούτου Rexecode είναι ακόμη πιο ζοφερές: το βάρος των τόκων υπολογίζεται στα 63 δισ. ευρώ το 2026 και πλησιάζει τα 120 δισ. ευρώ έως το 2030 — ποσό μεγαλύτερο από ολόκληρο τον ετήσιο προϋπολογισμό της Εθνικής Παιδείας. Με άλλα λόγια, η εξυπηρέτηση του παρελθόντος απειλεί να εκτοπίσει τις επενδύσεις στο μέλλον.
Ο μηχανισμός της παγίδας είναι απλός και αμείλικτος: όσο τα επιτόκια υπερβαίνουν τον ρυθμό της ονομαστικής ανάπτυξης, οι τόκοι «τρώνε» ό,τι μειωτικό όφελος για το χρέος θα έφερνε η οικονομική μεγέθυνση. Με την ανάπτυξη να σβήνει και τα πρωτογενή ελλείμματα να παραμένουν, η τροχιά του χρέους κλειδώνει σε ανοδική πορεία — ανεξάρτητα από τις προθέσεις της εκάστοτε κυβέρνησης.
Οι οίκοι υποβαθμίζουν, η πολιτική παραλύει
Οι αγορές έχουν ήδη αρχίσει να τιμολογούν τον κίνδυνο. Μέσα σε λίγους μήνες, η Γαλλία δέχθηκε διαδοχικές υποβαθμίσεις: η Fitch την υποβίβασε σε «A+» τον Σεπτέμβριο του 2025, η Morningstar DBRS σε «AA», η S&P Global σε «A+» τον Οκτώβριο, και η KBRA σε «AA-» τον Δεκέμβριο, επικαλούμενες όλες την επίμονα υψηλή ελλειμματικότητα και την επιδεινούμενη τροχιά του χρέους.
Παρά την εξαιρετική πρόσβαση της Γαλλίας στη ρευστότητα, το κατακερματισμένο πολιτικό περιβάλλον βαραίνει τους πιστωτικούς δείκτες, εμποδίζοντας ουσιαστική δημοσιονομική προσαρμογή και διατηρώντας τα ελλείμματα σε υψηλά επίπεδα. — KBRA
Το βαθύτερο πρόβλημα είναι πολιτικό. Ο κατακερματισμένος γαλλικός κοινοβουλευτικός χάρτης κατέστησε εξαιρετικά δύσκολη κάθε ψήφιση μέτρων εξυγίανσης· ο προϋπολογισμός του 2026 μόλις που εγκρίθηκε τον Φεβρουάριο, ύστερα από παρατεταμένο αδιέξοδο. Και με τις προεδρικές εκλογές του 2027 να πλησιάζουν, το παράθυρο για επώδυνες αλλά αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στενεύει επικίνδυνα, καθώς η άνοδος των άκρων αριστερά και δεξιά καθιστά κάθε διακομματική συναίνεση σχεδόν αδύνατη.
Η τροχιά προς το 2030: με κατεύθυνση το 130% του ΑΕΠ
Οι προβλέψεις των διεθνών οργανισμών συγκλίνουν σε ένα δυσοίωνο συμπέρασμα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βλέπει το χρέος να ανεβαίνει στο 118,1% του ΑΕΠ το 2026 και να ξεπερνά το 120% το 2027, με το έλλειμμα να παραμένει στο 5,1% φέτος και να ανεβαίνει στο 5,7% το 2027. Ο ΟΟΣΑ προβλέπει ταχύτερη μείωση του ελλείμματος —στο 5% το 2026 και στο 4,6% το 2027— αλλά προειδοποιεί ότι η δημοσιονομική σύσφιξη παραμένει ανεπαρκής για να σταθεροποιήσει τον λόγο χρέους, ο οποίος εκτιμάται ότι θα φτάσει το 121%.
Το πιο σκληρό μήνυμα έρχεται από το ΔΝΤ: ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ προβλέπεται να εκτιναχθεί από περίπου 116% το 2025 προς το 130% έως το 2030 — μια τροχιά που αποκλίνει ευθέως από την πορεία εξυγίανσης την οποία ακολουθεί το μεγαλύτερο μέρος της Ευρωζώνης. Όσο η Γερμανία, η Ελλάδα και άλλες χώρες μειώνουν το χρέος τους, η Γαλλία κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Το συμπέρασμα είναι σαφές. Η Γαλλία δεν αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο χρεοκοπίας — απολαμβάνει βαθιά ρευστότητα, διαφοροποιημένη βάση επενδυτών και τον πυρηνικό της ρόλο στην Ευρωζώνη. Όμως μπαίνει σε μια κλασική δημοσιονομική παγίδα: ανάπτυξη που σβήνει, τόκοι που φουσκώνουν, ελλείμματα που επιμένουν και μια πολιτική που αδυνατεί να δράσει. Χωρίς αποφασιστική προσαρμογή, το χρέος θα συνεχίσει να ανεβαίνει — και κάθε χρόνος καθυστέρησης κάνει την έξοδο από την παγίδα πιο επώδυνη.
- INSEE (κοινοποίηση Μαρτίου & εθνικοί λογαριασμοί 29 Μαΐου 2026), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Εαρινές Οικονομικές Προβλέψεις 2026), ΟΟΣΑ (Economic Outlook, Ιούνιος 2026), ΔΝΤ, Rexecode, Γαλλικό Δημόσιο Ταμείο (DGTrésor), KBRA, Fitch Ratings, S&P Global, Morningstar DBRS